KFOR

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Insignia NATO Army KFOR.svg
Ընդհանուր տեղեկություն
Տեսակpeacekeeping force
ԵրկիրՄԱԿ ՄԱԿ
ԵնթարկոումՆԱՏՈ
.
ՏեղաբաշխումԿոսովո Կոսովո
ՇրաբԿոսովո
Ստեղծվեց1999
ՃակատամարտերInsurgency in the Preševo Valley, 2001 insurgency in the Republic of Macedonia, Ալբանական ազգային բանակ և North Kosovo crisis

KFOR (անգլ.՝ Kosovo Force), ՆԱՏՕ-ի ղեկավարությամբ միջազգային ուժեր, որոնք պատասխանատու են Կոսովոյում կայունության ապահովման համար (սկզբում Կոսովոյի ինքնավար երկրամաս և Սերբիայի Հանրապետության Մետոխիա, իսկ 2008 թվականի փետրվարի 17-ից՝ մասամբ ճանաչված Կոսովոյի Հանրապետություն):

KFOR-ի ուժերը ստեղծվել են ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի № 1244 բանաձևի համապատասխան[1] և մտել են Կոսովոյի մեջ 1999 թվականի հունիսի 12-ին։

Իր վրա դրված պարտականություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանաձևում սահմանված է.

միջազգային ներկայության անվտանգության պարտականությունները, որը պետք է տեղակայված լինի և գործի Կոսովոյում, ներառում են՝

ա) ռազմական գործողությունների վերսկսման կանխումը, պահպանումը և, որտեղ դա անհրաժեշտ է, հրադադարի ապահովումը, ինչպես նաև եզրակացության երաշխավորումը և Կոսովոյի միութենական և հանրապետական զինվորական, ոստիկանական և ռազմականացված ուժերի վերադարձը և դուրս բերելու կասեցումը , չնչին բացառություններով, նախատեսված 2-րդ հավելվածի 6-րդ կետում
բ) Կոսովոյի Ազատագրական բանակի (ՄԱԿ) և Կոսովոյի ալբանացիների այլ զինված խմբերի ապառազմականացումը, ինչպես որ նախատեսվում է ստորև նշված 15-րդ կետում
գ) անվտանգության պայմանների ստեղծումը, որտեղ փախստականները և տեղահանված անձինք կկարողանան անվտանգ վերադառնալ իրենց տները, միջազգային քաղաքացիական ներկայությունը կարող է գործել, անցումային վարչակազմը կարող է ստեղծվել և մարդասիրական օգնությունը կարող է տրամադրվել:
դ) հասարակական անվտանգության և կարգի ապահովումը, մինչև այդ առաջադրանքի կատարման պատասխանատվությունը չկարողանա իր վրա վերցնել միջազգային քաղաքացիական ներկայությունը
ե) Ականազերծման վերահuկողություն իրականացնել այնքան ժամանակ, քանի դեռ միջազգային քաղաքացիական ներկայությունը կկարողանա պատշաճ կերպով ստանձնել այս խնդիրների կատարման պատասխանատվությունը:
զ) անհրաժեշտության դեպքում, միջազգային քաղաքացիական ներկայության և նրա հետ սերտ համակարգման աջակցությունը
է) անհրաժեշտության դեպքում, սահմանային վերահսկողության պարտականությունների իրականացման կատարումը

ը) իր ուժերի պաշտպանության և ազատ տեղաշարժվելու ապահովումը, միջազգային քաղաքացիական ներկայության և այլ միջազգային կազմակերպություններից անձնակազմի ապահովումը

KFOR-ի մասնակցությունը Կոսովոյի իրավիճակի կարգավորման մեջ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

KFOR սեկտերներ, 2002

2007 թվականի մարտի դրությամբ ուժերի կազմում եղել են 16 հազար զինծառայողներ 34 երկրներից (24՝ ՆԱՏՕ, 10-ը ոչ ՆԱՏՕ-ից)[2] (KFOR-ի առավելագույն թվաքանակը հասել է 50 հազար զինծառայողի):

Սկզբնականում KFOR-ի խմբավորումը  բաղկացած էր չորս բազմազգ բրիգադներից, որոնցից յուրաքանչյուրն ուներ իր պատասխանատվության տակ գտնվող հատվածը: 2005 թվականին այդ ուժերը արդեն վերածվել էին հինգ օպերատիվ խմբավորումների:

2012 թվականի սեպտեմբերին խմբավորման թվաքանակը նվազել է մինչև 5000 զինվորով ու սպայով[3]:

KFOR-ի կառուցվածք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գոյություն ունեն հետևյալ խմբավորումները:

  • «Հյուսիս» բազմազգ օպերատիվ խմբավորում (MNTF-N Ֆրանսիայի հրամանատարությամբ)
  • «Արևելք» բազմազգ մարտական խումբ (MNTF-E, ԱՄՆ-ի հրամանատարությամբ)
  • «Հարավ» բազմազգ օպերատիվ խմբավորում (MNTF-S, Գերմանիայի հրամանատարությամբ)
  • «Արևմուտք» բազմազգ օպերատիվ խմբավորում (MNTF-W, Իտալիայի հրամանատարությամբ)
  • «Կենտրոն» բազմազգ օպերատիվ խմբավորում (MNTF-C, Մեծ Բրիտանիայի հրամանատարությամբ)

KFOR-ի ղեկավարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

KFOR ուժերը, 2006
  1. Մայք Ջեքսոն (Մեծ Բրիտանիա, 1999 թվականի հունիսի12 — 1999 թվականի հոկտեմբերի 8)
  2. Կլաուս Ռայհարդտ (Գերմանիա, 1999 թվականի հոկտեմբերի 8 — 2000  թվականի ապրիլի 18)
  3. Խուան Օրտունյո Սուչ (Իսպանիա, 2000 թվականի ապրիլի 18 — 2000  թվականի հոկտեմբերի 16)
  4. Կառլո Կաբիջոզու (Իտալիա, 2000 թվականի հոկտեմբերի 16 — 2001  թվականի ապրիլի 6)
  5. Թորստեյն Սկիակեր (Նորվեգիա, 2001 թվականի ապրիլի 6 — 2001 թվականի հոկտեմբերի 3)
  6. Մարսել Վալենտեն (Ֆրանսիա, 2001 թվականի հոկտեմբերի 3 — 2002 թվականի հոկտեմբերի 4)
  7. Ֆաբիք Մինի (Իտալիա, 2002 թվականի հոկտեմբերի 4 — 2003 թվականի հոկտեմբերի 3)
  8. Հոլգեր Քամերհոֆ (Գերմանիա, 2003 թվականի հոկտեմբերի 3 — 2004 թվականի սեպտեմբերի 1)
  9. Իվ դեԿերմաբոն (Ֆրանսիա, 2004 թվականի սեպտեմբերի 1 — 2005 թվականի սեպտեմբերի 1)
  10. Ջուզեպե Վալոտո (Իտալիա, 2005 թվականի սեպտեմբերի 1 — 2006 թվականի սեպտեմբերի 1)
  11. Ռոլանդ Կատեր (Գերմանիա, 2006 թվականի սեպտեմբերի 1 — 2007 թվականի օգոստոսի 31)
  12. Քսավյե դե Մարնհաս (Ֆրանսիա, 2007 թվականի օգոստոսի 31 — 2008  թվականի օգոստոսի 29)
  13. Ջուզեպե Էմիլիո Գեյ (Իտալիա, 2008 թվականի օգոստոսի 29 — 2009 թվականի սեպտեմբերի 8)
  14. Բենթլեր Մարկուս (Գերմանիա, 2009 թվականի սեպտեմբերի 8 — 2010 թվականի սեպտեմբերի 1)
  15. Էրհարդ Բյուրել (Գերմանիա, 2010 թվականի սեպտեմբերի 1 — 2011 թվականի սեպտեմբերի 9)
  16. Էրհարդ Դրևս (Գերմանիա, 2011 թվականի սեպտեմբերի 9 — 2012 թվականի սեպտեմբերի 7)
  17. Ֆոլկլոր Հալբաուեր (Գերմանիա, 2012 թվականի սեպտեմբերի 7 — մինչ հիմա[3]):

Կորուստներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Резолюция 1244 (1999), принятая Советом Безопасности на его 4011-м заседании
  2. Information on Troops in Kosovo
  3. 3,0 3,1 «Косово получило неограниченный суверенитет»։ Deutsche Welle։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-04-28-ին։ Վերցված է 2013-4-28 
  4. в июне 1999 года в 30 км западнее Приштины в результате взрыва кассетного боеприпаса НАТО погибли два военнослужащих Великобритании — Gareth Evans и Balaram Rai. Они стали первыми погибшими военнослужащими НАТО с момента начала операции НАТО в Косове
    Officials: Peacekeepers killed while clearing NATO bombs from village // «CNN» от 22 июня 1999
  5. 9 апреля 2001 разбился вертолёт «Puma», погибли 2 и были ранены 5 военнослужащих Великобритании
    Two dead in Kosovo helicopter crash // «BBC News» от 9 апреля 2001
  6. 14 апреля 2001 у деревни Кривеник при подрыве на мине бронемашины F.V.107 «Scimitar» был убит 1 и ранены 2 военнослужащих Великобритании
    Daniel Foggo. Mine explosion kills British peacekeeper on patrol in Kosovo // «The Telegraph» от 15 апреля 2001
  7. 17 декабря 2001 в Приштине выстрелом в голову убит 1 солдат Великобритании
    В Косово убит британский миротворец // «Коммерсантъ» от 18 декабря 2001
  8. Meghalt egy magyar katona Koszovóban // «Index» от 22 мая 2013
  9. Todesfälle im Auslandseinsatz. Stand: Mai 2013 (Berlin, 06.06.2013.) / официальный сайт бундесвера
  10. 9 августа 2001 погибли итальянские военнослужащие Dino Paolo Nigro и Giuseppe Fioretti
    L'errore di un sottufficiale dietro la morte dei due alpini // "La Repubblica" от 14 августа 2001
  11. 18 февраля 2009 в районе военной базы "Campo Sparta" в ходе военных учений "Joint Exercise" умер военнослужащий 62-й пехотной дивизии Concetto Gaetano Battaglia из контингента KFOR
    Un Sottufficiale italiano deceduto in Kosovo per cause naturali / официальный сайт министерства обороны Италии от 19 февраля 2009
  12. 18 июня 2012 в районе военной базы "Ново Село" погиб старший капрал итальянской армии Michele Padula
    Montemesola, folla ai funerali del militare morto in Kosovo // "La Gazetta del Mezzogiorno" от 20 июня 2012
  13. Moroccan peacekeeper killed in Kosovo car accident
  14. Pamięci Poległych w misjach poza granicami kraju // сайт министерства обороны Польши (29 октября 2014)
  15. 29 февраля 2000 в населенном албанцами городе Србица был тяжело ранен десантник, 2 марта 2000 он умер в госпитале
    В Косово погиб российский солдат KFOR // LENTA.RU от 2 марта 2000
  16. 11 апреля 2001 во время демаркации границы выстрелом в голову был смертельно ранен российский десантник Михаил Шуйский
    Peacekeeper killed in Kosovo // «CNN» от 11 апреля 2001
  17. 21 июля 2002 в ДТП в Косово погиб 1 капитан российской армии, который находился в опрокинувшемся в кювет бронетранспортёре
    В Косово погиб российский военнослужащий в составе KFOR // «Коммерсантъ» от 22 июля 2002
  18. KFOR Press Release Pristina, 25 March 2002 — #33-03
  19. Slovak plane crash leaves 42 dead // "BBC News"от 20 января 2006
  20. небоевая потеря, в конце ноября 2009 года женщина-солдат совершила самоубийство, выстрелив себе в голову
    Death of Soldier Confirmed Suicide
  21. U.S. Kosovo peacekeeper killed in Macedonia road accident // «CNN» от 6 июля 1999
  22. в начале июня 2003 года в районе Приштины разбился вертолёт, в авиакатастрофе погибли два военнослужащих США
    US peacekeepers killed in Kosovo chopper crash // ABC News от 8 июня 2003
  23. Secretary-General hails courage of UN corrections officers killed in Kosovo, in message to Pristina Memorial Service // официальный сайт ООН от 22 апреля 2004
    Jordanian-U.S. Gunfight In Kosovo // CBC News от 6 апреля 2004
  24. в 2000 году погиб военнослужащий Украины Любомир Товкан
    В базовом лагере украинских морпехов-миротворцев «Бреза» в Косово отметили День миротворца // «Новый Севастополь» от 29 мая 2009
  25. 27 августа 2004 на пожаре Валерий Овсиенко и Владимир Мороз получили ожоги и были госпитализированы
    В Косово пострадали украинские миротворцы // «Корреспондент. NET» от 30 августа 2004
  26. В мае 2005 года погиб ст. прапорщик Владимир Назаренко
    В Косово погиб украинский миротворец. // «Корреспондент. NET» от 29 мая 2005
  27. 22 июня 2007 в ДТП на скользкой дороге сорвалась со скалы и перевернулась боевая разведывательная дозорная машина БРДМ-2, погиб младший сержант Николай Ткачук, 3 военнослужащих были госпитализированы (один из них, Олег Денисюк, скончался от полученных травм)
    В Косово погиб украинский миротворец // «Сегодня. UA» от 22 июня 2007
    Украинский миротворец умер от ран, полученных в Косово // «Корреспондент. NET» от 11 июля 2007
  28. Валерий Выжутович. За что погиб Игорь Киналь? // «Российская газета» от 8 апреля 2008
  29. в марте 2008 в городе Митровица во время столкновений между местным сербским населением и силами ООН были ранены 15 сотрудников спецподразделения милиции Украины
    МВД: В Косово ранены 15 украинских миротворцев // «РБК — Украина» от 17 марта 2008
  30. В Косово погиб шведский миротворец // «BBC Russian» от 13 сентября 2003

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Балканский кризис: говорят участники / Гуськова Е.Ю.. — Москва: Институт славяноведения РАН, 2016. — 400 с. — ISBN 978-5-7576-0374-2

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]