Օձասար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օձասար
İlanlı dağın mənzərəsi.jpg
Տեսակլեռ
ԵրկիրFlag of Azerbaijan.svg Ադրբեջան
Վարչատարածքային միավորՋուղայի շրջան
Բարձրությունը ծովի մակարդակից2385 մետր
Կոորդինատներ: 39°8′9.60000010001″ հս․ լ. 45°43′1.2000000999955″ ավ. ե. / 39.1360000000277779° հս․. լ. 45.717000000027773865° ավ. ե. / 39.1360000000277779; 45.717000000027773865

Օձասար կամ Վիշապասար (ադրբ.՝ İlandağ), լեռ, որ գտնվում է Նախիջևանում, Զանգեզուրի լեռների հարավ-արևմտյան փեշերին, Նախիջևան քաղաքից 20-25 կմ արևելք Երնջակ գավառի կենտրոնական մասում, Գիլան և Երնջակ գետերի ջրբաժանում։ Ունի սյունաձև, սլացիկ տեսք: Այն հարթությունից միանգամից վեր խոյացող վիթխարի գեղեցկատես լեռ է։ Օձասարի շուրջը հնուց ի վեր հիմնադրվել են Երնջակ գավառի հնամենի գյուղերն ու քաղաքները, վաղ շրջանի և միջնադարյան բերդերն ու ամրոցները։ Լեռնազանգվածն ունի լերկ և ժայռոտ կազմությունը, գրեթե զուրկ է բուսականությունից: Բարձրությունը՝ 2385 մ է:

Առասպելներ և ավանդություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նոյի անեծքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մի ավանդության համաձայն՝ երբ Երկիրը պատված էր ջրով, Նոյ նահապետի տապանը գիշերը դիպել է այս լեռանը, և հարվածի ուժից լեռը ճեղքվել է: Նոյը, զայրացած, անիծել է այդ լեռն ու այդ օրվանից լեռան վրա բույն են դրել վիշապներն ու օձերը:

Օձերի մենամարտներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեկ այլ ավանդության համաձայն՝ լեռը կոչվում է Օձասար, քանի որ այնտեղ տեղի են ունենում օձերի «մենամարտեր»:

Ալեքսանդր Մակեդոնացու կանանոցը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ ավանդության՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացին արշավանքների ժամանակ այս լեռան վրա է տեղափոխել իր կանանոցը և օձերին կարգել իբրև պահապաններ:

Սիրահար զույգերը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օձասարի գագաթը նմանեցվում է սիրահար զույգի պատկերի, որոնք քարացել են ավազակներից ու թշնամիներից հալածվելիս:

Յոթ օձ եղբայրները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սարի վրա ապրում են յոթ օձ եղբայրներ, որոնք այնքան սիրով ու ամուր են կապակցված իրար հետ, որ եթե վեցին էլ սպանեն, յոթերորդն անպայման կհանի եղբայրների վրեժը:

Օձերի թագավորը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այստեղ է ապրում նաև օձերի թագավորը, որը երկու եղջյուր ունի: Ամեն օր, երբ արևը երկնքից թափում է իր կրակը, նա հավաքում է իր հպատակներին և խմբեր կազմած իջնում է դեպի ցած՝ աղբյուրի մոտ: Նրանք ջուր են խմում և նորից վերադառնում Օձասար:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ա. Այվազյան, Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
  • Թ.Խ. Հակոբյան, Ստ. Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան, «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երեւան, 1988, էջ 510-511:
  • Լեո, «Իմ հիշատակարանը», 1890 թ., էջ 324:
  • Ա. Ղանալանյան, «Ավանդապատում», Երևան, 1969 թ., էջ 11-12: