Վիքիպեդիա:Նախագիծ:Թարգմանչի անկյուն/Ռուսերեն/235

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Էմիր Կուստուրիցա

Ռուսերեն

«Գնչուների ժամանակը»

Третья картина Кустурицы, «Время цыган» («Дом для повешения», «сербохорв». Dom za vešanje, 1988) была создана при участии британских и итальянских продюсеров. Снятая в Македонии лента стала первым обращением Кустурицы к цыганской тематике и первым в истории кино фильмом о цыганах на цыганском языке. В главной роли — подростка Перхана — снялся Давор Дуймович, а саундтрек написал Горан Брегович, с которым Кустурица сотрудничал и в следующих двух своих фильмах. За «Время цыган» Кустурица был удостоен на Каннском кинофестивале приза за режиссуру.

Примерно в то же время режиссёр начал играть на бас-гитаре в сараевской панк-рок-группе Zabranjeno pušenje, которая вскоре временно прекратила своё существование.

ԱՄՆ

Уже имевший опыт преподавания в киношколе в Сараеве (из которой режиссёра уволили после того, как он стал участником Zabranjeno pušenje), Эмир Кустурица был приглашен Милошем Форманом читать лекции в Колумбийском университете.

Сценарий, написанный студентом Кустурицы Дэвидом Аткинсом, после небольшой доработки лёг в основу англоязычного фильма «Аризонская мечта» (англ. Arizona Dream, 1993), в котором снялись Джонни Депп и Фэй Данауэй. На создание картины ушло очень много времени, и дата премьеры неоднократно переносилась. Получившийся фильм провалился в прокате, хотя получил в основном положительные отзывы кинокритиков и был удостоен премии «Серебряный медведь» на Берлинском кинофестивале. Позже Кустурица заявил о том, что не хочет больше работать в Голливуде.

Վերադարձ Հարավսլավիա

В 1992 году началась Боснийская война. Дом семьи Кустурицы в Сараеве был разрушен, отец режиссёра Мурат Кустурица вскоре после этого скончался от сердечного приступа. Семья нашла убежище в Черногории. Видя, что происходит с его страной, Кустурица вернулся в Югославию для того, чтобы начать работу над новым фильмом — фантасмагорическим фильмом-притчей с элементами чёрной комедии «Андерграунд» (серб. Подземље, англ. Underground) по сценарию знаменитого югославского драматурга Душана Ковачевича.

«Անդերգրաունդ»

Фильм вышел на экраны в 1995 году. В этой новой своей режиссёрской работе Кустурица связал прошлое своей страны с эпизодами новейшей истории (начало войны на Балканах). Реакция критики на картину была неоднозначной, и Кустурица, решив, что его не поняли, даже заявлял, что уходит из кинематографа[4]. Тем не менее, «Андерграунд» принёс ему вторую «Золотую пальмовую ветвь» кинофестиваля в Каннах, и Кустурица стал четвёртым режиссёром, дважды завоёвывавшим этот приз (после Альфа Шёберга, Фрэнсиса Форда Копполы и Билле Аугуста; позже это достижение повторили Сёхэй Имамура, братья Дарденн, а также Михаэль Ханеке).

Էմիր Կուստուրիցա-ի թարգմանություն

Թարգմանիչ --Karapetyan Karine 07:47, 31 Հունվարի 2016 (UTC) Տեղափոխված է
Վերստուգող --Ջեօ 07:53, 8 Փետրվարի 2016 (UTC) Ստուգված է

«Գնչուների ժամանակը»

Կուստուրիցայի երրորդ ֆիլմը՝ «Գնչուների ժամանակը» («Մահապատժի տունը», սերբախորվաթ․՝ Dom za vešanje, 1988) ստեխծվեց բրիտանացի և իտալացի պրոդյուսերների մասնակցությամբ։ Մակեդոնիայում[1] նկարահանված ֆիլմը Կուստուրիցայի առաջին անդրադարձն էր գնչուական թեմատիկային և գնչուների մասին աշխարհում առաջին ֆիլմն էր գնչուերենով: Պատանի Պերհանի դերում նկարահանվեց Դավոր Դույմովիչը, իսկ ֆիլմի սաունդթրեքը գրեց Գորան Բերեգովիչը, ում հետ Կուստուրիցան համագործակցեց նաև իր հաջորդ երկու ֆիլմերում:«Գնչուների ժամանակի» համար Կուստուրիցան Կաննի կինոփառատոնում արժանացավ լավագույն ռեժիսորի մրցանակի:

Մոտավորապես այդ ժամանակ էլ ռեժիսորը սկսեց բաս-կիթառ նվագել Սարաևոյի «Zabranjeno pušenje» փանք-ռոք խմբում, որը շուտով ժամանակավորապես դադարեցրեց իր գործունեությունը:

ԱՄՆ

Քանի որ Սարաևոյի կինոդպրոցի դասավանդման փորձ ուներ (որտեղից ռեժիսորն դուրս եկավ երբ սկսեց նվագել «Zabranjeno pušenje»-ում[2]), Էմիր Կուստորիցան Միլոշ Ֆորմանի կողմից հրավիրվեց դասախոսելու Կոլումբիայի համալսարանում:

«Արիզոնական երազանք» անգլալեզու ֆիլմը (անգլ.՝ Arizona Dream, 1993), որում նկարահանվեցին Ջոնի Դեփը և Ֆեյ Դանաուեյը, նկարահանվեց Կուստուրիցայի ուսանող Դևիդ Աթքինսի գրած փոքր-ինչ մշակված սցենարի հիման վրա: Ֆիլմի ստեղծման համար բավականին շատ ժամանակ պահանջվեց, և շնորհանդեսի օրը մի քանի անգամ տեղափոխվեց[3]: Ստացված ֆիլմը տապալվեց վարձույթում[3], չնայած որ կինոքննադատների կողմից հիմնականում դրական արձագանքներ գտավ և Բեռլինի կինոփառատոնում արժանացավ «Արծաթե արջ» մրցանակին: Հետագայում Կուստուրիցան հայտարարեց, որ այլևս չի ցանկանում աշխատել Հոլիվուդում[2]:

Վերադարձ Հարավսլավիա

1992 թվականին սկսվեց Բոսնիական պատերազմը: Սարաևոյում գտնվող Կուստուրիցայի ընտանիքի տունը ավերվեց, որից հետո ռեժիսորի հայրը՝ Մուրատ Կուստուրիցան մահացավ սրտի կաթվածից: Ընտանիքը ապաստան գտավ Չեռնոգորիայում: Տեսնելով, թե ինչ է կատարվում իր երկրի հետ, Կուստուրիցան վերադարձավ Հարավսլավիա, որպեսզի սկսի աշխատել նոր, ֆատասնմագորիկ-այլաբանական, սև կատակերգության տարրեր պարունակող «Ընդհատակ» (սերբ.՝ Подземље, անգլ.՝ Underground) ֆիլմի վրա՝ հարավսլավական հանրահայտ դրամատուրգ Դուշան Կովաչևիչի սցենարով:

«Ընդհատակ»

Ֆիլմը էկրան բարձրացավ 1995 թվականին: Այս նոր ռեժիսորական աշխատանքում Կուստուրիցան իր երկրի անցյալը կապեց նորագույն պատմության դրվագների՝ Բալկաններում պատերազմի սկզբի հետ: Ֆիլմի քննադատության ռեակցիան միանշանակ չէր, և Կուստուրիցան, որոշելով որ իրեն չեն հասկացել, նույնիսկ հայտարարեց, որ հեռանում է կինեմատոգրաֆիայից[1]: Այնուամենայնիվ, «Ընդհատակ»-ը Կաննի կինոփառատոնում նրան բերեց երկրորդ «Ոսկե արմավենին», և Կուստորիցան դարձավ «Ոսկե արմավենու» չորրորդ կրկնակի մրցանակակիր ռեժիսորը (Ալֆ Շյոբերգից, Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայից և Բիլլ Աուգուստից հետո): Հետագայում նման ձեռքբերում ունեցան նաև Սյոհեյ Իմամուրան, Դարդենն եղբայրները, ինչպես նաև Միխայել Հանեկեն։

Ծանոթագրություններ

  1. 1,0 1,1 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ kustucom անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  2. 2,0 2,1 «Интервью «Независимой Газете»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-26-ին 
  3. 3,0 3,1 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ plakhov անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:



Պատահական