Պյոտր Չաադաև

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Պյոտր Չաադաև
Chaadaev portrait.jpeg
Ծնվել էմայիսի 27 (հունիսի 7), 1794 կամ 1794[1] Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էապրիլի 14 (26), 1856 կամ 1856[1] Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն
ԳերեզմանԴոնսկոե գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Մասնագիտությունփիլիսոփա և քաղաքական գործիչ
Գործունեության ոլորտփիլիսոփայություն
Ալմա մատերՄոսկվայի կայսերական համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն[2]
Ազդվել էՖրիդրիխ Շելինգ
Պարգևներ
ՀայրYakov Petrovich Chaadayev?
ՄայրNataliya Shcherbatova?
Commons-logo.svg Pyotr Chaadayev Վիքիպահեստում

Պյոտր Յակովլևիչ Չաադաև (մայիսի 27 (հունիսի 7), 1794 կամ 1794[1], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 14 (26), 1856 կամ 1856[1], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս մտածող, հրապարակախոս։

Ծնվել է ազնվական ընտանիքում։ 1808-1811 թվականներին սովորել է Մոսկվայի համալսարանում։ Մասնակցել է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմին և ռուսական բանակի 1813-1814 թվականների արտասահմանյան արշավանքներին։ 1816 թվականից Ալեքսանդր Պուշկինի մտերիմ բարեկամն էր 1819 թվականից դեկաբրիստների գաղտնի ընկերությունների անդամ էր։ 1823 թվականին մեկնել է արտասահման (եղել է Գերմանիայում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում), ծանոթացել է Ֆ․ Շևինգի, Ֆ․ Լամեննեի հետ, որոնց կրոնափիլիսոփայական հայացքները խորապես ազդել են Չադաևի վրա։ 1882 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան։ 1829-1831 թվականներին գրել է «Նամակներ պատմության փիլիսոփայության մասին» (ֆրանս․, հայտնի է «Փիլիսոփայական նամակներ» անվամբ) երկը, որտեղ քննադատել է ռուսական ինքնակալությունը, ճորտատիրությունը։ Նամակներից առաջինի հրապարակման (1836 թվականի) համար (որն առաջացրել է իշխանությունների դժգոհությունը) «Տելեսկոպ» ամսագիրը փակվել է, իսկ Չաադաևը հայտարարվել խելագար և ընդմիշտ զրկվել հրատարակվելու իրավունքից։ «Խելագարի ջատագովություն» (1837 թվականի) երկում Չ․ հույս է հայտնել Ռուսաստանի պատմական ապագայի նկատմամբ։ Չադարին մեծապես ազդել է արևմտականների և սլավոնաֆիլների վրա, նպաստել Ա․ Գերցենի, Վ․ Բելինսկու, Մ․ Բակունինի, Յու․ Աամարինի, Կ․ Կավելինի և ուրիշների հոգևոր ձևավորմանը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Соч․ и письма, под ред․ М․ Гершензона, т․ 1—2, М․, 1913—1914․ Лебедев А․ А․, Чаадаев, М․, 1965
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 656 CC BY-SA icon 80x15.png