Պետրոս Քալանթարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Պետրոս Քալանթարյան
Ծնվել է հոկտեմբերի 20, 1735({{padleft:1735|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:20|2|0}}) (280 տարեկան)

Պետրոս Հովհաննեսի Քալանթարյան (20․10․1735, Նոր Ջուղա, մահի թ․ անհտ․), Ռուսաստանում բժշկական կրթություն ստացած առաջին հայ բժիշկը։

1764-ին ավարտել է Ս․ Պետերբուրգի հոսպիտալային դպրոցը և 9 տարի աշխատել որպես զինված բժիշկ, 1773-ին զորացրվել է, տեղափոխվել Մոսկվա, աշխատել է Լազարյան ճեմարանում։ 1789-ին գրել է «Բժշկարան համառոտ» աշխատությունը (հրատարակվել է 1793-ին, Նոր Նախիջևան)։ Գիրքը բաղկացած է բժշկարանից և լատիներեն-հայերեն բժշկական տերմինների բառարանից։ Առաջնակարգ տեղ է տրված հայկական բնաշխարհի դեղաբույսերին։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png