Շուլամիթ Ալոնի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Շուլամիթ Ալոնի
եբր.՝ שולמית אלוני
Shulamit Aloni portrait.jpg
 
Կուսակցություն՝ Meretz?
Կրթություն՝ Երուսաղեմի հրեական համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, գրող, փաստաբան, դաստիարակ, ֆեմինիստ, ակտիվիստ, advocate և իրավապաշտպան
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 27, 1928(1928-12-27)[1][2]
Ծննդավայր Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն կամ Թել Ավիվ, Իսրայել[2][1]
Վախճանի օր հունվարի 24, 2014(2014-01-24)[3][4] (85 տարեկանում)
Վախճանի վայր Թել Ավիվ, Իսրայել[1]
Գերեզման Kfar Shmaryahu
Թաղված Kfar Shmaryahu
Քաղաքացիություն Flag of Israel.svg Իսրայել
Ի ծնե անուն չեխ․՝ Šulamit Adler
Զավակներ Udi Aloni?, Q6882836? և Q6901479?
 
Պարգևներ

Իսրայելի մրցանակ, Բրունո Կրայսկու պարգև և Emil Grunzweig Human Rights Award?

Շուլամիթ Ալոնի (եբր.՝ שולמית אלוני‎, դեկտեմբերի 27, 1928(1928-12-27)[1][2], Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն և Թել Ավիվ, Իսրայել[2][1] - հունվարի 24, 2014(2014-01-24)[3][4], Թել Ավիվ, Իսրայել[1]), իսրայելցի պետական գործիչ, Իսրայելի կապի, գիտության և մշակույթի նախարար (1993-1996):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Լեհաստանից գաղթած ատաղձագործի ընտանիքում, մայրը եղել է դերձակուհի: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նրան ուղարկել են գիշերօթիկ դպրոց, չնայած ծնողները ծառայել են բրիտանական բանակում: Պատանեկան տարիներից մասնակցել է սոցիալիստական շարժմանը, եղել է Հաշոմեր Հացաիրի, Հագանայի անդամ և Անկախության համար մղվող պատերազմի ժամանակ ծառայել է Պալմահում, Հին Երուսաղեմում մարտական գործողությունների ժամանակ գերեվարվել է հորդանանյան զինվորականների կողմից[5]:

Պատերազմի ավարտից հետո աշխատել է որպես ուսուցիչ, փախստական երեխաների դաստիարակ, թղթակցել է տարբեր հրատարակչությունների, վարել է մարդու իրավունքներին նվիրված ռադիոհաղորդումներ: 1965 թվականին նա առաջին անգամ ընտրվել է Քնեսեթի պատգամավոր, հետագայում համարվել է պատգամավոր մինչև 1996 թվականը (ընդմիջումով 1969—1973 թթ.): 1974 թվականին կարճ ժամանակահատված երկրի կառավարությունում եղել է առանց պորտֆելի նախարար:

Ստեղծել և չորս տարի գլխավորել է Իսրայելի Սպառողների միությունը, այնուհետև սեփական Ռաց կուսակցությունը (Քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության շարժում), որը 1991 թվականին միացել է Մերեց կուսակցությանը (Ալոնին ղեկավարել է խորհրդարանական խմբակցությունը): 1970-ական թվականների ընթացքում փորձել է երկխոսություն հաստատել պաղեստինցիների հետ, հույս ունենալով, որ կհասնի կայուն խաղաղ կարգավորման: Լիբանանյան պատերազմի ժամանակ (1982) ստեղծեց Մերձավոր Արևելքում խաղաղության հարցերով միջազգային կենտրոն: 1992—1993 թվականներին Իցհակ Ռաբինի կառավարությունում զբաղեցրել է կրթության նախարարի պաշտոնը, սակայն ստիպված է եղել հրաժարական տալ պետության և կրոնի տարանջատման անհրաժեշտության հարցում ունեցած կայուն դիրքորոշման համար, այնուհետև մինչև 1996 թվականը զբաղեցրել է հաղորդակցության, գիտության և մշակույթի նախարարի պաշտոնը: Պետական և հասարակական գործունեության բնագավառում ունեցած վաստակի համար 2000 թվականին նրան շնորհվել է Իսրայելի պետական մրցանակ: Նրան շնորհվել է նաև Բրունո Կրայսկու մրցանակ (1984):

Քաղաքական հայացքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իր ողջ քաղաքական կարիերայի ընթացքում նա համարվել է խաղաղության պահպանման իսրայելական շարժման նշանավոր գործիչ, պաշտպանել է պաղեստինցիների հետ երկխոսության անհրաժեշտության գաղափարը: Նա համարվել է Եշ Դին իրավապաշտպան կազմակերպության անդամ: Շուլամիթ Ալոնին կիսում էր ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ Ջիմի Քարթերի տեսակետը այն մասին, որ Իսրայելը պաղեստինցիների նկատմամբ իրականացնում է ապարտհեյդի քաղաքականություն[6]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #137351240 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 חה"כ שולמית אלוניKnesset.
  3. 3,0 3,1 3,2 SNAC — 2010.
  4. 4,0 4,1 4,2 Encyclopædia Britannica
  5. «Ушла из жизни бывший лидер партии "Мерец" Шуламит Алони»։ jewish.ru։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2014-01-26-ին։ Վերցված է 2014-1-25 
  6. Shulamit Aloni: Yes, There is Apartheid in Israel Archived 2007-03-08 at the Wayback Machine.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]