Շառլ Մերսիե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Շառլ Մերսիե
ֆր.՝ Charles Mercier
Ծնվել է1904[1][2]
Լիոն
Մահացել էապրիլի 23, 1978(1978-04-23)[1]
Փարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
Դավանանքկաթոլիկություն
Մասնագիտությունհամալսարանի պրոֆեսոր և կաթոլիկ քահանա
Հաստատություն(ներ)Institut Catholique de Paris?
Տիրապետում է լեզուներինֆրանսերեն[1]

Մերսիե (1904, Լիոն — 23․4․1978, Փարիզ), ֆրանսիացի արևելագետ-հայագետ։

Աշակերտել է Լ․ Մարիեսին։ 1940-1941 թթ. դասավանդել է Հալեպի հայկական կոլեջում։ 1941 թ., վերադառնալով Փարիզ, շարունակել է հայերենի ու վրացերենի ուսումնասիրությունը։ 1946-1977 թթ. ընդմիջումներով վարել է Փարիզի Արևելյան հին լեզուների դպրոցի հայկական և վրացական ամբիոնները։ 1948 թ., իր ուսուցիչների հետ, ֆրանսերեն է թարգմանել և հրատարակել Ներսես Լամբրոնացու «Եկեղեցական ժողովո ճառք»-ը, 1953 թ.՝ «Իսահակի, Հակոբի և Մովսեսի օրհնությունների մեկնությունը» (հունական, հայկական և վրացական տեքստերը), 1960 թ.՝ Եզնիկ Կողբացու «Հաղագս Աստուծո» («Եղծ աղանդոց») երկը (քննական թարգմանություն, որի վրա Լ․ Մարիեսը աշխատել է մոտ 10 տարի)։ Լատիներեն է թարգմանել նաև Ս․ Եփրեմի հիմները («Հայերենում պահպանված Ս․ Եփրեմի հիմները», 1962), որոնց հունական բնագիրը չի պահպանվել։ Մերսիեն 1972 թ. այցելել է Հայաստան, 1974 թ.՝ Վրաստան։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. Persée — 2005.