Նատալյա Ազարովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նատալյա Ազարովա
Natalia Azarova.JPG
Ծնվել էսեպտեմբերի 23, 1956(1956-09-23) (64 տարեկան)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբանաստեղծուհի, բանասեր և գրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ[1] և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունՄոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր
ԱշխատավայրՄոսկվայի պետական մանկավարժական համալսարան
ՊարգևներԱնդրեյ Բելիի մրցանակ և Ռուսական ֆուտուրիզմի հայր Դավիդ Բուռլյուկի անվան միջազգային նշում

Նատալյա Միխայլովնա Ազարովա (ռուս.՝ Ната́лия Миха́йловна Аза́рова, սեպտեմբերի 23, 1956(1956-09-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծուհի և բանասեր, բանասիրական գիտությունների դոկտոր:  

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նատալյա Ազարովան ծնվել է 1956 թվականին, Մոսկվայում, ինժեներ, գիտահանրամատչելի գրքերի հեղինակ Միխայիլ Դմիտրիևիչ Լեմբերգի ընտանիքում: Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը: Բանասիրական գիտությունների դոկտոր է (դիսերտացիան` «XX-XXI դարերի բանաստեղծական և փիլիսոփայական տեքստերի մերձեցում», 2010): Դասավանդել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի (ՄՄՊՀ) ռուսաց լեզվի ամբիոնում, ներկայումս Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի լեզվաբանության ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող է: 2007 թվականին կազմակերպել է «Փիլիսոփայության լեզուն» միջառարկայական գիտական սեմինար, որին մասնակցել են բանասերներ և փիլիսոփաներ: Ազարովան Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի բնական գիտությունների ինստիտուտի «Բանաստեղծական լեզվի հիմնախնդիրները» սեմինարի կազմկոմիտեի անդամ է[2]: 2012 թվականից ղեկավարում է ինստիտուտում ստեղծված Համաշխարհային պոեզիայի ուսումնասիրության կենտրոնը: «Փիլիսոփայության լեզուն և պոեզիայի լեզուն` շարժում ընդառաջ» և «Ռուսական փիլիսոփայական տեքստերի լեզվի տիպաբանական ուրվագիծը» մենագրությունների հեղինակն է (երկուսն էլ` 2010 թվական), որոնք ընդգրկվել են Անդրեյ Բելիի մրցանակի «Հումանիտար հետազոտություններ» անվանակարգում: Բարձրագույն դպրոցի համար նախատեսված  «Տեքստ» և «Պոեզիա» ուսումնական  դասագրքերի հեղինակն է (2016, համահեղինակ` Կիրիլ Կորչագին, Դմիտրի Կուզմին, Վլադիմիր Պլունգյան և այլք), որոնք երկիմաստ են ընկալվել փորձագետների կողմից (տե՛ս` Գրականության հարցեր ամսագիր, 2016 թվականի թիվ 2 հատուկ թողարկումը, մասնավորապես՝ Ի. Շայտանովի ակնարկը[3], ինչպես նաև Ա. Տավրովի, Ի. Կարաուլովի, Վ. Կոզլովի և այլոց ակնարկները «Գրականություն» ամսագրում[4]) և միաժամանակ ճանաչվել է որպես տարվա լավագույն կրթական հրատարակություն Մոսկվայի գրքի միջազգային ցուցահանդես-տոնավաճառում[5]:

Յուրօրինակ բանաստեղծություններով հանդես է եկել 2004 թվականից, նույն թվականին լույս է տեսել Ազարովայի բանաստեղծությունների առաջին՝ «Մարմնային-անտառային» գիրքը: Ազարովան բանաստեղծություններ է տպագրել «Новый мир», «Воздух», «Волга» և այլ ամսագրերում: Հեղինակային հավաքածուների մեծ մասը ստեղծվել են նկարիչ Ալեքսեյ Լազարևի հետ համատեղ: 2011 թվականին լույս է տեսել Ազարովայի բանաստեղծությունների ընտրանին «Հավասարության մենակատարը» գիրքը (Մոսկվա, «Նոր գրական հանդես»), որն ընդգրկվել է նաև Անդրեյ Բելիի մրցանակի կարճ ցուցակում:  

2012 թվականին Ազարովան նախապատրաստել և հրատարակել է Դու-Ֆուի նոր թարգմանությունների գիրքը (բանաստեղծի 1300-ամյակի առթիվ)` թարգմանված չինական բնօրինակից, որն արտացոլում է նոր, ավելի խիստ մեթոդ և ավելի մոտ է այսօրվա բանաստեղծական լեզվին և չինական բանաստեղծական դասականների թարգմանության սկզբունքին: Գիրքը համալրվել է Դու-Ֆուի պատվին մատուցված փոքրիկ հարգանքի տուրքով` ժամանակակից ռուս բանաստեղծների ստեղծագործությունների թարգմանություններով (Մարիա Գալինա, Իրինա Երմակովա, Նիկոլայ Զվյագինցև և այլն)[6]: 2015 թվականին Ազարովան հրատարակել է Ֆեռնանդո Պեսոայի «Ծովային ներբող»-ի իր թարգմանությունը, որի համար արժանացել է Անդրեյ Բելիի մրցանակի: Նաև թարգմանում է նորագույն պոեզիայի ստեղծագործություններ չինարենից և իսպաներենից: Ազարովան նաև հանդես է եկել որպես Գենադի Այգիի և Աննա Ալչուկի բանաստեղծությունների հրատարակիչ:

Ստեղծագործական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ազարովայի պոեզիայի վերաբերյալ Ալեքսանդր Ուլանովը նշում է.

Aquote1.png Նատալյա Ազարովայի բանաստեղծությունները ստեղծվել են  ինքնաբերական  ամուր հիմքի վրա: Նա ուսումնասիրում է ժամանակակից պոեզիայի և ժամանակակից փիլիսոփայության լեզուն: Իսկ բանաստեղծությունների գրքի բաժիններից մեկը կոչվում է «Տրակտատներ»: Ըստ ամենայնի, այդպիսին պետք է լինի ժամանակակից բանաստեղծը՝ միաժամանակ հետազոտող, փիլիսոփա և թարգմանիչ[7]: Aquote2.png


Կիրիլ Կորչագինը նշում է, որ Ազարովան «լավ է զգում սովորական մետաֆիզիկայի ամենօրյա վտանգը» և ընդգծում է նրա պոետիկայի մի շարք այլ կարևոր՝ տարածական, առօրյա, բնապատկերային ասպեկտները:  

Aquote1.png Ազարովայի բանաստեղծական աշխարհում տեղի է ունենում տարածության կապի շարունակական վերականգնում, ապահովելով դրա ամենահեռավոր կետերի միջև կապը[8]: Aquote2.png


Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ռուսական ֆուտուրիզմի հոր՝ Դավիդ Բուրլյուկի անվան Միջազգային մրցանակ[9],
  • Անդրեյ Բելիի մրցանակ (Ֆերնանդո Պեսոայի «Ծովային ներբող»-ի պորտուգալերենից թարգմանության համար)[10][11]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Record #165486279 // Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի ընդհանուր քարտագրացուցակ
  2. «Наталия Михайловна Азарова» (ռուսերեն)։ Институт языкознания РАН։ Վերցված է 2019-09-22 
  3. И. Шайтанов.։ ««Учебник нового поколения»?»։ // Вопросы литературы, 2016, № 2 (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-10-16 
  4. А. Тавров, И. Шайтанов, И. Караулов, В. Козлов, Ю. Подлубнова, Е. Абдуллаев, А. Пермяков, В. Березин, Е. Ермолин, Е. Никитин, О.Балла-Гертман։ ««Поэзия»: учебник или манифест?»։ Лиterraтура 
  5. Названы лауреаты премии «Книга года» // «Российская газета», 7.09.2016.
  6. М. Власова. Каждому иероглифу — своё слово // «ExLibris НГ», 28 июня 2012 г.
  7. А. Уланов. Отличник и цветочница // «Знамя», 2012, № 7.
  8. К. Корчагин. Вовне и вовнутрь // Openspace.ru, 21.11.2011.
  9. «Международная отметина имени отца русского футуризма Давида Бурлюка»։ Новая карта русской литературы։ Վերցված է 2016-04-03 
  10. Премия Андрея Белого: Наталия Азарова Archived 2016-04-18 at the Wayback Machine.
  11. «Наталия Азарова»։ Новая карта русской литературы 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]