Աննա Ալչուկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Աննա Ալչուկ
ռուս.՝ Анна Альчук
Ծննդյան անունА́нна Алекса́ндровна Михальчу́к
Ծնվել էմայիսի 28, 1955(1955-05-28)[1][2]
ԾննդավայրԲոշնյակովո, Ուգլեգորսկի շրջան, Սախալինի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էմարտի 21, 2008(2008-03-21)[3] (52 տարեկանում)
Վախճանի վայրԲեռլին, Գերմանիա
Մասնագիտություննկարչուհի, բանաստեղծ, լուսանկարիչ և գրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունՄոսկվայի պետական համալսարան
Ժանրերvisual poetry?
Գրական ուղղություններպոստմոդեռնիզմ և կոնցեպտուալիզմ
ԱնդամակցությունՊԵՆ ակումբ
ԱշխատավայրQ4513853?, Q4323895? և Ինոստրաննայա լիտերատուրա
ՊարգևներՌուսական ֆուտուրիզմի հայր Դավիդ Բուռլյուկի անվան միջազգային նշում
ԱմուսինՄիխաիլ Ռիլկին

Աննա Ալչուկ (ռուս.՝ А́нна Альчу́к, մայիսի 28, 1955(1955-05-28)[1][2], Բոշնյակովո, Ուգլեգորսկի շրջան, Սախալինի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 21, 2008(2008-03-21)[3], Բեռլին, Գերմանիա), ռուս բանաստեղծուհի, նկարչուհի, լուսանկարչուհի:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանում: Գլեբ Ցվելի հետ թողարկել է ինքնահրատ ամսագրեր («Парадигма», «МДП»): 1980-ականների վերջին հարել է մոսկովյան կոնցեպտուալիստներին և մասնակցել նրանց առաջին ցուցահանդեսներին: 1994 թվականին կազմակերպել է սեփական «բանաստեղծական համույթը», որի ներկայացումներում համակցվել են պոեզիայի և երաժշտության տարրերը: Ճանաչված վարպետ էր տեսողական պոեզիայի և պերֆորմանսի ասպարեզներում: Համակարգել է «Կանայք և նորարարությունը Ռուսաստանում» վեբ-կայքը: Նրա աշխատանքները բազմիցս ներկայացվել են արտերկրում[4]:

Աննա Ալչուկը հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Տասներկու ռիթմական դադար; Բեռլինյան կայարան; պատուհանի տակ անձրև է; «այստեղ լիճ է եռացող գույների...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 7-13: Թարգմ.՝ Ավագ Եփրեմյան:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #134185676 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 FemBio
  3. 3,0 3,1 3,2 Anna Alchuk — 2008.
  4. Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 6: