Նատալի Լուազո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նատալի Լուազո
ֆր.՝ Nathalie Loiseau
Nathalie Loiseau (2016).jpg
 
Կուսակցություն՝ Առաջ
Կրթություն՝ Արևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ազգային ինստիտուտ[2], Փարիզի քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտ[2] և Կարնոյի լիցեյ
Մասնագիտություն՝ Q29963186? և քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր հունիսի 1, 1964(1964-06-01)[3] (55 տարեկան)
Ծննդավայր Նյոյի սյուր Սեն
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Ի ծնե անուն ֆր.՝ Nathalie Ducoulombier[1]
 
Պարգևներ

Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ և Պատվո ազգային շքանշանի ասպետ

Նատալի Լուազո (ֆր.՝ Nathalie Loiseau; հունիսի 1, 1964(1964-06-01)[3], Նյոյի սյուր Սեն), ֆրանսիացի դիվանագետ և քաղաքական գործիչ, արտաքին գործերի նախարարին առընթեր եվրոպական գործերի պատասխանատու նախարար (2017-2019 թվականներ):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օրիորդական ազգանունը Նատալի Դյուկուլոմբե (Ducoulombier)[4]։

Ավարտել է քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտը, արևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ազգային ինստիտուտը, որտեղ սովորել է չինարեն: 1986-1988 թվականներին աշխատել է Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարարության տեղեկատվության և մամուլի տնօրինությունում: 1993-1995 թվականներին եղել է ԱԳ նախարար Ալեն Ժյուպեի խորհրդականը, 2002-2005 թվականներին՝ Ինդոնեզիայ, Սենեգալի և Մարոկկոյի ֆրանսիական դեսպանատների քարտուղարը, նաև ԱՄՆ-ում դեսպանատան մամուլի քարտուղարը: Բացի այդ, զբաղեցրել է արտաքին գործերի և եվրոպական գործերի նախարարության արդիականացման վարչության գլխավոր տնօրինության մարդկային ռեսուրսների խնդիրների գծով տնօրենի պաշտոնը[5]:

2012 թվականին արտաքին գործերի նոր նախարար Է դարձել Լորան Ֆաբիուսը, և Լուազոն դադարեցրել է իր կարիերան ԱԳՆ-ում: Նույն թվականին նշանակվել է Ազգային դպրոցի տնօրեն: Այդ պաշտոնում որպես իր նպատակն է հայտարարել պետական ծառայության ապագա կադրերի առավել դիվերսիֆիկացման հասնելը։ Մասնավորապես 2014 թվականին ուսանողների շրջանում կանանց մասնաբաժինն առաջին անգամ հասել է 45 տոկոսի[6]:

Քաղաքական կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2017 թվականի հունիսի 21-ին Ֆիլիպի երկրորդ կառավարությունում նշանակվել է արտաքին և եվրոպական գործերի նախարարին առընթեր եվրոպական գործերի պատասխանատու նախարար[7]:

2019 թվականի մարտի 27-ին հրաժարական է տվել հերթական եվրոպական ընտրություններին նախապատրաստվելու համար (Լուազոն գլխավորել է «Առաջ, հանրապետություն» կուսակցության, ժողովրդավարական շարժումներ դաշինքի ցուցակը)[8]:

2019 թվականի մայիսի 26-ի ընտրությունների արդյունքներով Լուազոյի գլխավորած կոալիցիոն ցուցակի օգտին քվեարկել է ընտրողների 5 076 464 (22,4 տոկոս), ինչը նրան ապահովել է Եվրախորհրդարանում Ֆրանսիային հատկացված 74 տեղերից 23-ը (ԵՄ-ից Մեծ Բրիտանիայի դուրս գալու դեպքում կավելացվի ևս հինգը): Նույն թվով տեղեր են հասել նաև Ազգային ասոցիացիային, որը, 2014 թվականի ընտրությունների արդյունքների հետ համեմատած կորցրեց մեկ տեղ[9]:

Մրցանակններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 http://www.lesbiographies.com/Biographie/loiseau-nathalie,47647
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 http://www.letudiant.fr/educpros/personnalites/Nathalie-LOISEAU-892.html
  3. 3,0 3,1 BD Gest'
  4. «Nathalie Loiseau» (ֆրանսերեն)։ lesbiographies.com։ 2017-06-27։ Վերցված է 2017-07-16 
  5. «Nathalie Loiseau nommée ministre chargée des Affaires européennes» (ֆրանսերեն)։ Liberation։ 2017-06-21։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-03-ին։ Վերցված է 2017-07-16 
  6. Marianne Gomez et Denis Peiron (2017-06-25)։ «Nathalie Loiseau, une féministe catholique au Quai d’Orsay» (ֆրանսերեն)։ La Croix։ Վերցված է 2017-07-16 
  7. Benoît Floc'h (2017-06-22)։ «Nathalie Loiseau : retour au Quai d’Orsay après un détour par l’ENA» (ֆրանսերեն)։ Le Monde։ Վերցված է 2017-07-16 
  8. Sarah Paillou, Vivien Vergnaud (2019-03-27)։ «Remaniement : Nathalie Loiseau démissionne, Mounir Mahjoubi prépare son départ» (ֆրանսերեն)։ Le Journal du Dimanche։ Վերցված է 2019-03-27 
  9. «Elections européennes 2019 : explorez les résultats du vote en France, ville par ville» (ֆրանսերեն)։ Le Monde։ 2019-05-26։ Վերցված է 2019-05-28 
  10. «Décret du 13 juillet 2010 portant promotion et nomination»։ JORF n°0161 du 14 juillet 2010 page 13049 texte n° 4 (ֆրանսերեն)։ legifrance.gouv.fr։ 2010-07-14։ Վերցված է 2017-07-16 
  11. Esther Paolini (2017-06-21)։ «Nathalie Loiseau, de l'ENA aux Affaires européennes» (ֆրանսերեն)։ le Figaro։ Վերցված է 2017-07-16 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]