Նաբուգոդոնոսոր III

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նաբուգոդոնոսոր III
Darius I the Great's inscription.jpg
 
Մասնագիտություն՝ գերիշխան
Ծննդյան օր մ.թ.ա. 6-րդ դար
Վախճանի օր դեկտեմբերի 21, մ. թ. ա. 522(-522-12-21)
Քաղաքացիություն Բաբելոն
Հայր Nabonidus?

Նաբուգոդոնոսոր III, աքքադերեն՝ Nabû-kudurri-ușur, տառերով՝ «Նաբու-առաջնեկին պահպանիր», Բեհիսթունի արձանագրությունյան մեջ՝ Նիդինտու-Բել։ Մ.թ.ա. 522 թ.-ին ղեկավարել է հակա-պարսկական ապստամբությունը Բաբելոնում: Բաբելոնի արքա (մ.թ.ա. 522 թ.-ի հոկտեմբերից-դեկտեմբեր)։ Ինքնությունը և ծագումը ճշգրտված չէ։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավելի ամբողջական տեղեկություններ Նաբուգոդոնոսոր III մասին կարելի է գտնել Դարեհ I Մեծի Բեհիսթունի արձանագրության մեջ, որտեղ Բաբելոնի արքան ներկայացվում է որպես ինքնակոչ և ապստամբ։ Գրությունը արված է 3 լեզուներով՝ հին պարսկերենով, էլամերենև աքքադերեն: Վերջին տարբերակը ունի ակնհայտ տարբերություն մյուսներից։ Բեհիստունյան ժայռի ռելիեֆի վրա Նիդինտու-Բելը պատկերված է երկրորդ մարդը՝ Դարեհ I Մեծի կողմից հաղթած ապստամբած շրջաններից։

Իրավիճակը Բաբելոնում ապստամբությունից առաջ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բաբելոնը մտավ Աքեմենյան կայսրության մեջ, որպես առանձին իշխանություն, ղեկավարվող մեկ կայսեր կողմից։ Մ.թ.ա 530 թ-ին Կյուրոս Բ Մեծի մահից հետո Աքեմենյան կայսրության գահին է բազմել Կամբյուսես II-ը։ Նրա ձգտումները ուղղված ամրապնդելու կենտրոնական իշխանություը բերեց Աքեմենյան ազնվականության ընդիմությանը։ Կամբյուսես II-ի Եգիպտոսը գրավելու ձգտումը բերեց տուրքերի բարձրացման և զորահավքի ռեգիոններում ինչպես նաև Բաբելոնում: Մ.թ.ա. 522 թ-ի մարտին Պարսկաստանում տեղի ունեցավ հեղաշրջում։ Գահին բազմեց Կամբյուսես II-ի փոքր եղբայրը՝ Բարդիյան: Ով անմիջապես ընդունվեց Բաբելոնի կողմից, հետագայում նաև ընդունվելով մյուս շրջաններում։ Բարդիյանը գնաց զիճումների՝ դադարեցնելով զորահավքը, բայց առաջարկեց պայքար պարսկական ազնվականների դեմ։ Մի քանի ամիս հետո վերջին ներկայացուցիչները կազմակերպեցին Բարդիյայի սպանությունը և իրենց շրջապատից ընտրեցին նոր արքա՝ Դարեհ I Մեծի: Ավելի ուշ, Բեհիսթունի արձանագրության մեջ, Դարեհ I Մեծը նախանշում է, որ սպանվել է ոչ թե Բարդիյան՝ Կյուրոս Բ Մեծի որդին, այլ ինքնակոչի, ով Գաումատի կախարդներից էր, և իրեն ներկայացնում էր Բարդիյայի փոխարեն։ Հեղաշրջումը բերեց շրաջանների մասսայական ապստամբությանը։ Բաբելոնում Բարդիյայի մահից անմիջապես հետո հայտարարվեց նոր արքա՝ Նաբուգոդոնոսոր III:

Նաբուգոդոնոսոր III-ը, որպես անհատ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բեհիսթունի արձանագրությունյան մեջ ասվում է, որ Նիդինտու-Բելը իրեն հայտարարել է Նաբոնիդի որդին և սկսել կառավարել որպես Նաբուգոդոնոսոր III: Պարսկական և էլամերեն տարբերակներում ասվում է, որ նրա հայրը եղել է Աինաիրը։ Բայց գիտնականները չեն բացառում նաև այն, որ Նիդինտու-Բելը իրականում կարող էր լինել Նաբոնիդի որդին։ Բեհիստունյան ժայռի ռելիեֆի վրա նա պատկերված է, որպես տարեց մարդ, իսկ ապռտամբությունից հետո Դարեհ I Մեծը նրան ինքնակոչ չներկայացրեց ժողովրդին, ինչպես նա դա անում էր։

Ապստամբություն, պարտություն և մահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մահացու ապստամբությոուն էր սկսվել, ըստ Դարեհ I Մեծի «Ամբողջ բաբելյան ժողովուրդը անցել է Նիդինտու-Բելի կողմը, Բաբելոնը դարձել է խռովարար, նա գրավել է կայսրությունը»: Մ.թ.ա. 522 թ-ի հոկտեմբերի 3-ին կնքված փաստաթուղթը վկայում է, որ այդ ժամանակ Նաբուգոդոնոսոր III արդեն ընդունել էր «Բաբելոնի և պետությունների կայսեր» տիտղոսը։ Այդ ժամանակ Դարեհ I Մեծը զբաղված էր Էլամում Ասսինի դեմ ռազմական գործողություններով։ Միայն այդ ամպստամբությունը ճնշելուց հետո Դարեհ I Մեծը սկսեց իր արշավը դեպի Բաբելոն, որը ղեկավարեց անձամբ ինքը։ Հոկտեմբերի 13 Տիգրիսն անցնելիս տեղի ունեցավ առաջին ճակատամարտը։ Բեհիսթունի արձանագրությունյան կազմողները նշում են, որ Դարեհի զորքը ձիերով և ուղտերով անցել է գետը և ամբողջությամբ ջարդել Նիդինտու-Բելը զորքը։ 5 որ անց, հոկտեմբերի 18-ին, Եփրատի մոտ տեղի է ունեցել 2-րդ ճակատամարտը։ Տեղը վկայում էր այն մասին, որ Նիդինտու-Բելի բոլոր կողմնակիցները սպանված էին, և Դարեհը ոչ մի գերի չի վերցրել իր հետ։

Զազանի մոտ պարտություն կրելուց հետո, Նաբուգոդոնոսոր III մի քանի ձիավորներով փախել է Բաբելոն: Դարեհը պաշարեց քաղաքը և շատ չանցած վերցրեց այն։ Նիդինտու-Բելը մահապատժի ենթարկվեց աքքադական եղանակով՝ ցից հանվեց Բաբելոնի մյուս 49 ապստամբների հետ։

Նիդինտու-Բելը կառավարեց մոտավորապես 3 ամիս։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Дандамаев М. А. Политическая история Ахеменидской державы. М.: Главная редакция восточной литературы издательства «Наука», 1985.