Համլետ Կարճիկյան

Համլետ Կարճիկյան; Համլետ Թորգոմի Կարճիկյան
Ծնվել է	ապրիլի 26, 1936
Ծննդավայր	Երևան, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել է	փետրվարի 15, 2022 (85 տարեկան)
Մասնագիտություն	բանաստեղծ, հրապարակախոս և թարգմանիչ
Քաղաքացիություն	ԽՍՀՄ և Հայաստան
Կրթություն	Երևանի պետական համալսարան և Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ
Անդամակցություն	ՀԳՄ
Կուսակցություն	ԽՄԿԿ
Պարգևներ	Հայաստանի մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ և
	Համլետ Կարճիկյան Վիքիքաղվածքում
	Համլետ Կարճիկյան Վիքիդարանում

Համլետ Թորգոմի Կարճիկյան (Թորգոմյան Արմեն, ապրիլի 26, 1936(1936-04-26), Երևան, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 15, 2022(2022-02-15)^[1]), հայ բանաստեղծ, հրապարակախոս, թարգմանիչ, լրագրող։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1975)։ ԽՄԿԿ անդամ 1965 թվականից։

Կենսագրություն

1959 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, 1977 թվականին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի դասընթացները։ 1960 թվականից աշխատել է ՀՀ հրատարակչական համակարգում. 1987-1991 թվականներին՝ «Խորհրդային գրող» («Նաիրի») հրատարակչության բաժնի վարիչ, 1991-1994 թվականներին՝ «Լույս» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր, 1997-2002 թվականներին՝ ՀՀ Կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության, գրահրատարակչության և պոլիգրաֆիայի վարչությունում զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ^[2]։

Ստեղծագործություններ

Կարճիկյանի քնարական ժողովածուներում գերիշխողը սիրո և բնության ավանդական թեմաներն են («Գարնանամուտ», 1959, Թորգոմյան Արմեն ծածկանունով), «Սիրո ամառ», 1973, «Ապրելու օր», 1976, «Արևային սոնատ», 1980, «Խարիսխ», 1983, «Սիրտ բանական», 1988 (ՀԳՄ Ա. Իսահակյանի անվան մրցանակ՝ 1989), «Սիրո բույրը... Հայաստանի», 2003, ժողովածուներ]։ Կազմել է Բ. Գեմբարսկու «Նամակներ աշխարհին»՝ Հայկական հարցին նվիրված հոդվածների (1990, ծանոթագրություններով և վերջաբանով), Պ. Սևակի «Վառվող արյուն» բանաստեղծությունների (2000, առաջաբանով և վերջաբանով) ժողովածուները և այլն։ Կատարել է չափածո թարգմանություններ^[3]։

Երկեր

Երևանյան սոնատ, Երևան, 2011։
Սիրո բույրը… Հայաստանի, Երևան, 2003։
Կանգ առ, մոլորակ Երևան, 1996։
Սիրտ բանական, Երևան, 1988։
Սիրտ-խարիսխ, Մոսկվա, 1987։
Լռության ճիչը ...: Մեծ եղեռնի 101 և հեղինակի 80-ամյակներին։ ՀԳՄ հրատարակչություն, 2016, 111 էջ^[4]։

Թարգմանություններ (ռուսերենից)

Կոսովյան արև (սերբական ժողովածուի մեջ մտնող գործերի մի մասը), Երևան, 2003։
Արարատի երկիր (սերբական ժողովածու, մի մասը), Երևան, 2002։
Ջոկո Ստոյիչիչ, Աղբյուր անապատում, Երևան, 1998։
Դեսանկա Մաքսիմովիչ, Աշխարհը նույնն է ամենուր (մի մասը), Երևան, 1998։
Պեյո Յավորով, Ամպհովանու հետքերով (մի մասը), Երևան, 1992։

Պարգևներ, մրցանակներ

ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2011
ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ, 2011
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2006
«Սիրտ բանական» ժողովածուի համար արժանացել է ՀԳՄ Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակի, 1989
Հայպետկոմի «Աշխատանքի վետերան» մեդալ, 1987

Ծանոթագրություններ

1 2 Մահացել է բանաստեղծ, թարգմանիչ Հաամլետ Կարճիկյանը
↑ Ով ով է. ՀայԵրևան Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007.
↑ Համլետ Կարճիկյանի մասին ՀԳՄ կայքում
↑ Կարճիկյան, Համլետ (2016). Լռության ճիչը ...: Մեծ եղեռնի 101 եւ հեղինակի 80-ամյակներին. HGM hratarakchʻutʻyun. ISBN 9789939582566.

Արտաքին հղումներ

Վիքիքաղվածքն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Համլետ Կարճիկյան» հոդվածին։

Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Համլետ Կարճիկյան» հոդվածին։

[_049a16c5f4515504-1] 1 2 Մահացել է բանաստեղծ, թարգմանիչ Հաամլետ Կարճիկյանը

[2] Ով ով է. ՀայԵրևան Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007.

[3] Համլետ Կարճիկյանի մասին ՀԳՄ կայքում

[4] Կարճիկյան, Համլետ (2016). Լռության ճիչը ...: Մեծ եղեռնի 101 եւ հեղինակի 80-ամյակներին. HGM hratarakchʻutʻyun. ISBN 9789939582566.

[1]

[2]

[3]

[4]