Կյուլանի ամրոց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Coa Illustration Elements Building Castle.svg
Կյուլանի ամրոց
ChateauCulan.jpg
Տեսակդղյակ
ՀասցեLe Bourg
Վարչական միավորCulan?[1]
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա[1]
Ընթացիկ
սեփականատեր
Édouard Marquis?
Կոորդինատներ: 46°32′47.000000100394″ հս․ լ. 2°21′8.00000009992″ ավ. ե. / 46.54638888891677340° հս․. լ. 2.3522222222499778° ավ. ե. / 46.54638888891677340; 2.3522222222499778
Château de Culan Վիքիպահեստում

Կյուլանի ամրոց (ֆր.՝ le château de Culan), միջնադարյան ամրոց, գտնվում է Շեր գավառի Կյուլան համայքնում[2]: Ամրոցը ներառված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների ցանկի մեջ:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամրոցը կառուցված է Արնոն գետի հովտի տակ գտնվող սանդղաձև խորշի վրա: Ի սկզբանե այստեղ գտնվում էր փայտե ամրոց, որն ամբողջովին ավերվել է 10-րդ դարում: Նոր ամրոցը պաշարվել և ավերվել է 1188 թվականին, Ֆիլիպ II Օգոստոսի կողմից:

Մինչև այսօր պահպանված ամրոցը սկսել է կառուցվել 12-րդ դարի վերջում-13-րդ դարի սկզբում: Շինարարությունն ընթացել է մինչև 15-րդ դարը: Վերածննդի ժամանաշրջանում ամրոցն աննշան ձևափոխություններ է կրել (օրինակ, փոխվել են լուսամուտները): Ֆրոնդայի ժամանակ, 1651 թվականին Ջուլիո Մազարինիին պատկանող ամրոցը մասամբ վնասվել է, տուժել են դոնժոնի վերևի հատվածներն ու պատերը: Ամրոցն իր ժամանակին պատկանել է նաև ծովակալ Կյուլանին (1360-1444), Մաքսիմիլիեն դե Բետյունին, հերցոգ Սյուլիին (1599-1621) և Կոնդե արքայազներին: Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ ամրոցի տարածքը բաժանված է եղել մի քանի ընտանիքների մեջ, իսկ հենց ամրոցը վաճառվել է որպես պետական սեփականություն[3]: 1956 թվականի հունիսի 2-ին ամրոցը ներառվել է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների ցանկի մեջ: Իր ժամանակին այս ամրոցում եղել են Ժաննա դ'Արկը, Լյուդովիկոս 11-րդը, հերցոգ Սյուլին, Ժորժ Սանդը և Էռնեստ Ռենանը: 1926 թվականին մանկավարժի աշխատանքից թոշակի անցնելուց հետո Ֆիլիպ Էռնեստ Լեգրանդը (1866-1953) բնակություն է հաստատել ամրոցում, որտեղ անց է կացրել իր կյանքի մնացած տարիները[4]:

Ամրոցն այսօր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամրոցը

Ամրոցն այսօր լավ վիճակում է: Այն վերանորոգվել է 1950-1980 թվականներին, դրա սեփականատեր Ժան Ֆերագյուի կողմից, ով մի քանի անգամ ամրոցում կազմակերպել է Պաբլո Պիկասոյի, Բեռնար Բյուֆեի, ֆլամանդական գոբելենի և մի շարք այլ ցուցահանդեսներ: Ամրոցում պահպանվում էին փայտե պատկերասրահներ, որտեղից զինվորները քարերով հարվածում էին ամրոցը պաշարողներին, ինչպես նաև` 15-րդ դարի բուխարիներ: Ամրոցի շուրջը 20-րդ դարում մշակվել են «միջնադարյան» այգիներ: Այսօր ամրոցը պատկանում է հայր և որդի Ժան Պիեռին և Էդուարդ Մարկիին (ֆր.՝ Jean Pierre Marquis, ֆր.՝ Edouard Marquis):

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 base Mériméeministère de la Culture, 1978.
  2. Ministry of Culture: château fort (Ֆրանսերեն)
  3. Ministry of Culture: Château (Ֆրանսերեն)
  4. Mollat Guillaume (1954)։ «Notice sur la vie et les travaux de M. Philippe Legrand»։ Comptes rendus de l'Académie des inscriptions et belles-lettres (ֆրանսերեն) 98 (4)։ էջեր 413–418։ ISSN 0065-0536 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]