Կլարա Պոլաչեկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կլարա Պոլաչեկ
գերմ.՝ Clara Katharina Pollaczek
Դիմանկար
Ծնվել էհունվարի 15, 1875(1875-01-15)[1][2]
ԾննդավայրՎիեննա, Ավստրո-Հունգարիա
Մահացել էհուլիսի 22, 1951(1951-07-22)[1][2] (76 տարեկան)
Մահվան վայրԴյոբլինգ, Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից
ԳերեզմանSieveringer Friedhof
ՔաղաքացիությունFlag of Austria.svg Ավստրիա
Մասնագիտությունգրող
Clara Katharina Pollaczek Վիքիպահեստում

Կլարա Պոլաչեկ (անգլ.՝ Clara Pollaczek, ամբողջական անունը` Կլարա Քաթերինա Պոլաչեկ, ի ծնե` Loeb (Löb), հունվարի 15, 1875(1875-01-15)[1][2], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 22, 1951(1951-07-22)[1][2], Դյոբլինգ, Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից), ավստրիացի գրող, նրա որոշ աշխատանքներ ստորագրվել են Bob և Bob Béol կեղծանուններով[3]:

Գրականության մեջ հայտնի է նաև Արթուր Շնիցլերի հետ հարաբերություններով, ում կյանքի ուղեկիցն է դարձել 1923 թվականից. նրանք միասին են ապրել մինչև 1931 թվականը` Շնիցերի մահը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1875 թվականի հունվարի 15-ին, հրեական ընտանիքում: Հայրը բանկի աշխատող Լուի Լյոբան էր, ընտանիքում բացի Կլարայից կային նաև երկու որդի և մեկ դուստր: ստացել է նախնական տնային կրթություն, ամառները հաճախ ընտանիքի հետ անցկացրել է Բադ Իսչլում:

Տաղանդավոր և կրթված Կլարան սկսել է գրել 19 տարեկանից` տղամարդկանց կեղծանուններով ստորագրելով իր ստեղծագործությունները: 1897 թվականին գրական Deutsche Rundschau ամսագրում հայտնվել է նրա առաջին` «Mimi. Schattenbilder aus einem Mädchenleben»աշխատանքը: 1898 թվականի մայիսի 10-ին նա Շտադտթեմփլ սինագոգում ամուսնացել է Օտտո Պոլաչեկի հետ. վերջինս ծնվել էր Պրահայում և կաշվի առևտրով զբաղվող խոշոր վաճառականի ժառանգորդ էր դարձել: 1899 թվականին ծնվել է նրանց առաջին որդին` Գերման Էրիխը, իսկ 1902 թվականին` երկրորդը` Կառլ Ֆրիդրիխը: Ընտանիքն ապրում էր Վիեննայում, Blumauergasse փողոցում գտնվող սեփական տանը: Կլարայի ամուսնությունը երջանիկ չէր. Պոլաչեկն սկսել է դավաճանել նրան երկրորդ հղիության ժամանակ` իր սիրուհու հետ հանգստի մեկնելով: 1907 թվականին նրա ընկերությունը ֆինանսական դժվարություններ է ունեցել, և 1908 թվականի ապրիլի 17-ին Օտտո Պոլաչեկն ինքնասպանություն է գործել: Կլարան նրա տնից գնացել է իր ծնողների տուն` մնալով առանց եկամուտ և ունենալով քիչ փող:

Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ընտանիքի ֆինանսական դրությունը վատթարացել է: Կլարան ստիպված է եղել վաճառել իր զարդեղենն ու լքել ծնողների տունը, որն ի վերջո վաճառվել է 1928 թվականին: Որոշ ժամանակ նա ապրել է հյուրատանը` նախքան Վիեննայի 18-րդ շրջանում փոքրիկ բնակարան տեղափոխվելը: Ընտանիքին աջակցելու համար 1924 թվականին նա վերադարձել է գրական գործունեությանը, աշխատել է նաև որպես թարգմանիչ: 1920-1930-ական թվականներին նա պատմվածքներ, վիպակներ ու բանաստեղծությունն է հրապարակել հայտնի Neue Freie Presse թերթում, գրել է մի քանի վեպ, ձեռք է բերել մեծ թվով նվիրված ընթերցողներ:

Կլարա Պոլաչեկի գերեզմանը

Անշլյուսից հետո Կլարա Պոլաչեկը ենթարկվել է հակասեմիթական հետապնդումների: Հնարավոր է` նրան օգնել է փրկվել չեխոսլովական անձնագիրը, որը նա ստացել էր Օտտո Պոլաչեկի հետ ամուսնության արդյունքում: Ավստրիայի շրջափակումից հետո նա տեղափոխվել է Պրահա, որտեղ ապրել է այնքան ժամանակ, քանի դեռ Գերմանիան չէր գրավել այս երկիրը ևս: Այնուհետև Պոլաչեկը տեղափոխվել է Շվեյցարիա, ընկերների մոտ, որտեղ ֆինանսական աջակցություն ունենալով ազգականներից, մնացել է մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջը: 1945 թվականին միացել է իր որդուն` Կառլին, որն ընտանիքում ապրում էր Անգլիայում: Նրա եղբայր Օտտո Լյոբը կազմակերպել է քրոջ վերադարձը Վիեննա 1948 թվականին:

Կլարա Պոլաչեկը հիվանդացել է և այլևս չի կարողացել վերականգնել գրական կարիերան: Նրա շատ կոլեգաներ, որոնց հետ ինքն աշխատում էր մինչև 1938 թվականը, մահացել էին կամ արտագաղթել երկրից: Կլարան մահացել է 1951 թվականի հուլիսի 22-ին և թաղվել է Sieveringer Friedhof գերեզմանատանը` այլ պատվավոր քաղաքացիների կողքին[4]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Նրա փոքր որդին` Կառլ Պոլաչեկը, որը բժիշկ էր, ձերբակալվել է 1938 թվականին, գեստապոյի կողմից: Ազատ արձակումից հետո իր կնոջ ու դստեր հետ տեղափոխվել է Շվեյցարիա, այնտեղից էլ` Մեծ Բրիտանիա: 1982 թվականին իր ինքնակենսագրական «Two halves of a Life» գրքում գրել է իր ընտանիքի ու իր մոր կյանքի պատմությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին: Ավագ որդին Գերմանը, 1931 թվականի Համբուգով մեկնել է Արգենտինա:
  • Քույրը` Աննան, ևս գրական կարիերա է ունեցել, բայց` նվազ հաջողությամբ: Նա մահացել է Համակենտրոնացման ճամբարում: Կլարայի եղբայրը` Օտտոն, փաստաբան է դարձել և ապրել է Վիեննայում: Նա վերապրել է նացիզմի օրերն Առաջին աշխարհամարտի տարիներին ունեցած ակնառու զինվորական ծառայության շնորհիվ: Զբաղվել է փաստաբանական կարիերայով` լինելով «խորհրդատու և իրավախորհրդատու հրեաների համար»: Մյուս եղբայրը` Ալֆրեդը, նկարիչ է դարձել, եղել է Հագենբանդի անդամ: 1939 թվականին ապրել է Լոնդոնում, մահացել է 1945 թվականին, վանքում:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Stephan Kurz. Im Schatten Schnitzlers. Leben und Werk von Clara Katharina Pollaczek (1875–1951). Böhlau, Wien 2012, ISBN 978-3-205-78746-4.
  • Renate Wagner. Der fünfte Akt. Clara Katharina Pollaczek. in dies.: Frauen um Arthur Schnitzler. Verlag Jugend und Volk, Wien/München 1980, ISBN 3-7141-7102-9.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 [Clara Katharina Pollaczek Frauen in Bewegung 1848–1938]Austrian National Library, 2006.
  3. Clara Katharina Pollaczek
  4. Clara Pollaczek

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]