Կամիլ Մոկլեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կամիլ Մոկլեր
ֆր.՝ Camille Mauclair
Camille Mauclair 1921.jpg
Ծննդյան անունֆր.՝ Camille Laurent Célestin Faust
Ծնվել էդեկտեմբերի 29, 1872(1872-12-29)[1][2][3][4]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[1]
Վախճանվել էապրիլի 23, 1945(1945-04-23)[1][2][3][4][5][6][5] (72 տարեկանում)
Վախճանի վայրՓարիզ, Ֆրանսիա[1]
Գրական անունCamille Mauclair
Մասնագիտությունարվեստագետ, բանաստեղծ, գրող և գրական քննադատ
Լեզուֆրանսերեն[2]
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
ԱշխատավայրLa Dépêche du Midi?
ՊարգևներQ48752808?
Camille Mauclair Վիքիպահեստում

Կամիլ Մոկլեր (ֆր.՝ Camille Mauclair, դեկտեմբերի 29, 1872(1872-12-29)[1][2][3][4], Փարիզ, Ֆրանսիա[1] - ապրիլի 23, 1945(1945-04-23)[1][2][3][4][5][6][5], Փարիզ, Ֆրանսիա[1]), ֆրանսիացի գրող, արձակագիր և գեղարվեստական քննադատ[7]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոկլերը Ստեֆան Մալարմեի, որին մի քանի աշխատանք է նվիրել, և Մորիս Մետերլինկի տաղանդի մեծ երկրպագուն էր[8]: Գրական գործունեությունն սկսել է որպես բանաստեղծ և վիպասան: Նրա պոեզիան որոշակի հաջողությունների է հասել, նրա բանաստեղծությունների հիման վրա երաժշտություն են ստեղծել այնպիսի կոմպոզիտորներ, ինչպիսիք են Էռնեստ Բլոխը, Գյուստավ Շարպանտյեն, Էռնեստ Շոսոնը և Նադյա Բուլանժեն[7][9]: Մոկլերի ամենահայտնի վեպը՝ «Մեռյալների արևը» (ֆր.՝ Le Soleil des morts, 1898)[7], roman à clef, ներառում է 1890-ական թվականների առաջատար ավանգարդ գրողների, արվեստագետների և երաժիշտների գեղարվեստական ​​դիմանկարներ: Ներկայումս այն համարվում է արծաթե դարաշրջանի կարևոր պատմական փաստաթուղթ[10]: Գրողն ունի ​​մի շարք գիտահանրամատչելի ​​գրքեր երաժշտության մասին, ներառյալ «Schumann» (1906), «La Religion de la musique» (1909), «Histoire de la musique européenne : 1850—1914» (1914) և «Les Héros de l’orchestre» (1919), որոնք կարևոր դեր են ունեցել 19-20-րդ դարերի Փարիզի երաժշտական տենդենցներն ըմբռնելու համար[11]:

1893 թվականին նա եղել է Էվր թատրոնի համահիմնադիր:

Որպես գեղարվեստական քննադատ՝ Մոկլերը «Mercure de France»-ում հանդես է եկել այնպիսի արվեստագետների մասին, ինչպիսիք են Պոլ Գոգենը և Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկը՝ չհերքելով իր հիացմունքը նրանց արժանիքների հանդեպ ընդհանուր ճանաչումից հետո[12]:

Կյանքի վերջին տարիներին նա հիմնականում գրել է ոչ գեղարվեստական աշխատանքներ, այդ թվում եղել է ճանապարհորդային նշումների հեղինակ, ինչպիսիք են՝ «Normandie» (1939), գրողների, արվեստագետների և երաժիշտների կենսագրություններ և գեղարվեստական քննադատությունը: Գեղանկարչության մասին աշխատանքներում նա կողմնակից էր իմպրեսիոնիզմին և սիմվոլիզմին[7], բայց արհամարհաբար էր մոտեցել ֆովիզմին, այն բնութագրել է որպես «ներկով դույլ, որը նետվել է հանրության դեմքին»[13]: Նա նաև ստեղծել է լիբերտո Անտուան Մարիոտի «Nele Dooryn» երեք գործողություն ունեցող օպերայի համար, որի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1940 թվականին Օպերա Կոմիկում[14]:

Իր կյանքի վերջում նա համագործակցել է Վիշի Ռեժիմի հետ և աշխատել է «Grand Magazine illustré de la Race : Revivre»-ում[15]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119454351 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 SNAC — 2010.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 International Music Score Library Project — 2006.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 NooSFere — 1999.
  6. 6,0 6,1 6,2 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Shirlee Emmons & Wilbur Watkin Lewis (2006)։ «Mauclair, Camille»։ Researching the Song: A Lexicon։ Oxford University Press։ էջ 303։ ISBN 0-19-515202-6 
  8. Bertrand Marchal (1998), Mallarmé, Presses Paris Sorbonne ISBN 2-84050-120-1
  9. Nadia Boulanger, Ten Songs, Hildegard Publishing Co.
  10. Susan Youens (1987)։ «Le Soleil des morts: A Fin-de-siècle Portrait Gallery»։ 19th-Century Music 11 (1): 43–58։ doi:10.1525/ncm.1987.11.1.02a00030 
  11. Yeoland R.H. (2009)։ La Contribution Litteraire de Camille Mauclair Au Domaine Musical Parisien։ ISBN 0-7734-4860-8 
  12. Jensen Robert։ Marketing Modernism in Fin-de-siècle Europe։ Princeton University Press։ էջ 334 
  13. Ian Chilver, ed. (2004)։ «Fauvism»։ The Oxford Dictionary of Art։ Oxford University Press 
  14. Wolff S. Un demi-siècle d’Opéra-Comique (1900—1950).
  15. Romy Golan (1995)։ «From Fin de Siècle to Vichy: The Cultural Hygienics of Camille (Faust) Mauclair»։ in Linda Nochlin & Tamar Garb։ The Jew in the Text: Modernity and the Construction of Identity։ Thames & Hudson։ ISBN 0-500-01667-4