Լևոն Ազարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լևոն Ազարյան
Ծնվել է սեպտեմբերի 18, 1918(1918-09-18)
Նոր Բայազետ, Երևանի նահանգ
Մահացել է հունվարի 5, 1981(1981-01-05) (62 տարեկանում)
Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգություն հայ
Մասնագիտություն արվեստագետ
Հաստատություն(ներ) ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտ
Ալմա մատեր Երևանի պետական համալսարան
Գիտական աստիճան արվեստագիտության թեկնածու (1959)

Լևոն Ռուբենի Ազարյան (1918, սեպտեմբերի 18, Նոր Բայազետ-1981, հունվարի 5, Երևան), արվեստաբան, արվեստագիտության թեկնածու (1959

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1945 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ Աշխատել է Երևանի պետական թատրոնում։ 1945-1953 թթ. զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ 1959 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող։

Աշխատությունները վերաբերում են հայ միջնադարյան, մասնավորապես կիլիկյան մանրանկարչությանը («Կիլիկյան մանրանկարչությունը XII-XIII դդ.», 1964, որի համար նրան շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան)։ Լուսաբանել է, թե որ դպրոցներին են պատկանում կիլիկյան հայկական ձեռագրերը, մեծ տեղ հատկացրել Թորոս Ռոսլինի ստեղծագործությանը։ «Վաղ միջնադարյան հայկական քանդակը» (1975) գրքում քննության է առել միջնադարյան հայկական կոթողների և ճարտարապետական հուշարձանների վրա եղած քանդակները, «Հայկական խաչքարեր» (1969` իտալերեն, 1978` հայերեն) ալբոմում փորձել է խաչքարերը դասակարգել ըստ ժամանակաշրջանների. տեղեկություններ կան խաչքարերի ծագման և կիրառական նշանակության, ինչպես և հայ միջնադարյան քարգործ վարպետների մասին[1]։

Մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • S. Der-Nersessian, L. Azarian, Khachkars Armeniens. "Revue des études arméniennes". 1973-1974, t, X.
  • S. Der-Nersessian, գրախոսական։ "Revue des études arméniennes". 1665, t, II.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005