Լևոն Աբրահամյան (ազգագրագետ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Լևոն Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)
Լևոն Աբրահամյան
Ծնվել էփետրվարի 1, 1947(1947-02-01) (72 տարեկան)
Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունպատմաբան և ազգագրագետ
Հաստատություն(ներ)Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ, Երևանի պետական համալսարան և Երևանի պետական համալսարան
ԱնդամակցությունՀայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատերԵրևանի պետական համալսարան և Միկլուխո-Մակլայի անվան ազգագրության և մարդաբանության ինստիտուտ
Գիտական աստիճանպատմական գիտությունների թեկնածու (1979)
Տիրապետում է լեզուներինհայերեն
ՊարգևներՀայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ

Լևոն Հմայակի Աբրահամյան (փետրվարի 1, 1947(1947-02-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազգագրագետ, պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու (1979), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006), Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009)[1], 2018 թվականի նոյեմբերից Մատենադարանի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ[2]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1965 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 55 միջնակարգ դպրոցը[3]: 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը, 1978 թվականին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Ազգագրության ինստիտուտի (Մոսկվա) ասպիրանտուրան։ 1978 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ Ավստրալիայի և Օվկիանիայի բնիկների մշակույթի վերաբերյալ և աշխատանքի անցել հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում։

1970-1972 թվականներին եղել է ԵՊՀ մոլեկուլյար կենսաֆիզիկայի ամբիոնի ասիստենտ, 1973-1974 թվականներին` Երևանի բժիշկների կատարելագործման պետական ինստիտուտի փիլիսոփայության ամբիոնի ավագ լաբորանտ։ 1978 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում, 1978-1988 թվականներին` ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, 1988 թվականից՝ ավագ գիտաշխատող։ 2005 թվականից՝ արդիականության ազգաբանության բաժնի վարիչ։

1990 թվականից դասախոսում է Երևանի պետական համալսարանում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի Պիտսբուրգի (1994), Կալիֆոռնիայի Բերկլիի (1997) և Կոլումբիայի (2001) համալսարաններում։ 2005 թվականից ղեկավարել է ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի արդիականության ազգաբանության բաժինը[3]:

Հեղինակ է շուրջ 170 աշխատությունների[3]: Աշխատությունները վերաբերում են հայոց ավանդական և ժամանակակից ազգագրությանը, հայոց ինքնության խնդիրներին, հայոց և համեմատական առասպելաբանությանը, արվեստաբանության, արխաիկ մշակույթների և արդի ազգաբանության ասպարեզներին, նախնադարյան և ժամանակակից տոնածիսական համակարգին, Ավստրալիայի և Օվկիանիայի բնիկների մշակույթին, ազգաբանական մտքի պատմությանը[4][5][6]։

Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական 3 ատենախոսություն[3]:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Первобытный праздник и мифология, Е., 1983.
  • Беседй у дерева, М., 2005.
  • Armenian Identity in a Changing World, Costa Mesa, 2006.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]