Իվան Դիբիչ-Զաբալկանսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իվան Դիբիչ-Զաբալկանսկի
գերմ.՝ Hans Karl Friedrich Anton von Diebitsch
Ivan Ivanovitch Dibich by George Dawe - Hermitage.jpg
Ծնվել էմայիսի 13, 1785(1785-05-13)[1]
ԾննդավայրՕսբորնիկի Սլյոնսկե, Trzebnica County, Lower Silesian Voivodeship, Լեհաստան
Մահացել էմայիսի 29, 1831(1831-05-29) (46 տարեկանում) կամ հունիսի 10, 1831(1831-06-10)[2] (46 տարեկանում)
Մահվան վայրՊուլտուսկ, Pułtusk County, Մազովեցի վոյեվոդություն, Լեհաստան
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտությունսպա և քաղաքական գործիչ
Ծնողներհայր՝ Հանս Էհրենֆրեդ ֆոն Դիբիչ ընդ Նարդեն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու ասպետական շքանշան Սև արծվի շքանշան Սպիտակ Արծվի շքանշան Մեծ խաչի Ավստրիայի շքանշանի ասպետ Սուրբ Աննայի Առաջին Փառքի շքանշան Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 1-ին աստիճանի շքանշան Անդրեաս առաքյալի շքանշան Արիության ոսկե թուր Սուրբ Գեորգիի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշան Արժանիքների շքանշան Kulm Cross? Կարմիր արծվի 1-ին աստիճանի շքանշան Սուրբ Գևորգի 2-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Հովհան Երուսաղեմցու շքանշան
Hans Karl von Diebitsch Վիքիպահեստում

Իվան Իվանովիչ Դիբիչ Զաբալկանսի (1785—1831), ռուսական գեներալ-ֆելդմարշալ (1829), կոմս (1827

Ռուսաստանում ծառայության անցած (1798) պրուսական սպայի որդի։ Ծառայել է գվարդիայում, մասնակցել Ֆրանսիայի դեմ 1805—1807-ի պատերազմին։ 1815-թվականից եղել է առաջին բանակի շտաբի պետ, 1823-թվականից՝ Գլխավոր շտաբի պետ և կվարտիրմայստերային մասի կառավարիչ (1824)։ Շերվուդի մատնության հիման վրա Նիկոլայ I-ին հայտնել է դեկաբրիստների՝ նախապատրաստվող ապստամբության մասին և անձամբ ղեկավարել նրանց ձերբակալությունը երկրորդ բանակում։ 1828—1829 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ փաստորեն ղեկավարել է Բալկանյան ճակատի ռազմ, գործողություննևրը, իսկ 1829 թվականի փետրվարի 9-ից գլխավոր հրամանատարն էր (Վիտգենշտեյնի փոխարեն)։ Դեմ էր Բալկաններում ազգային-ազատագրական պատերազմ սկսելուն։ Եղել է 1830—1831 թվականի Լեհական ապստամբությունը ճնշող զորքերի գլխավոր հրամանատար։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել Երևանի մարզի գաղութային կառավարման կանոնները կազմելուն։ Դիբիչը վայելել է Ալեքսանդր I և Նիկոլայ I կայսրերի վստահությունը ապաշնորհ, կաբինետային ստրատեգ էր, պրուսական ռազմական դպրոցի սան, փառամոլ և բանսարկու։ Մահացել է խոլերայից։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png