Իվան Գոնչար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իվան Գոնչար
ուկր.՝ Іван Макарович Гончар
Ծնվել է հունվարի 27, 1911(1911-01-27)
Ծննդավայր Լիպյանկա, Ռուսական կայսրություն
Մահացել է հունիսի 18, 1993(1993-06-18) (82 տարեկանում)
Վախճանի վայրը Կիև, Ուկրաինա
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա
Ազգություն ուկրաինացի
Կրթություն Կիևի գեղարվեստի ուսումնարան
Մասնագիտություն արվեստների գործիչ, նկարիչ և քանդակագործ
Քաղաքական կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ուկրաինայի ժողովրդական նկարիչ, Շևչենկոյի անվան Ուկրայինայի ազգային մրցանակ, Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան, Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչ, ԽՍՀՄ «Արիության համար» մեդալ և «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Կայք honchar.org.ua/tvory/skulptura-hrafika-zhyvopys/
Ivan Honchar Վիքիպահեստում

Իվան Գոնչար (ուկր.՝ Іва́н Мака́рович Гонча́р, հունվարի 27, 1911(1911-01-27), Լիպյանկա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 18, 1993(1993-06-18), Կիև, Ուկրաինա[1]), խորհրդային ուկրաինացի քանդակագործ, նկարիչ: Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1991): Տան հավաքածուում ներառել է 3000 նմուշներ[2]: Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իվան Գոնչարը ծնվել է 1911 թվականին Լիպյանկա գյուղում գյուղացու ընտանիքում: 1930 թվականին ավարտել է Կիևի գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցը (ուսուցիչ՝ Վ. ԿԼիմով), 1936 թվականին՝ Կիևի ագրոքիմիայի և հողագիտության ինստիտուտը: Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին[3]: 1988 թվականի փետրվարի 4-ին Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միությունում կայացել է Գոնչարի առաջին անհատական ցուցահանդեսը:

Իվան Գոնչարը պաշտոնապես ամուսնացած չի եղել, երեխաների չի ունեցել: Որդեգրել է իր զարմիկ Պետերին, ով դարձել է նկարիչ և հետագայում եղել է Կիևի Իվան Գոնչարի անվան թանգարանի տնօրենը:

Գոնչարը մահացել է Կիևում: Թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը:

Ցուցահանդեսներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իվան Գոնչարը մասնակցել է համամիութենական, հանրապետական ցուցահանդեսների, այդ թվում ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ:

  • «Իվան Գոնչարի քանդակագործություն, գեղանկար, գծանկար» (Ուկրաինայի նկարիչների միություն, Կիև, 1987)
  • «Գոնչարի ստեղծած ուկրաինական ճարտարապետական կոթողների նկարներ» (Հուշարձանների պահպանության ընկերություն, 1992)
  • «Պատերազմի այրած գեղեցկությունը» (Հայրենական մեծ պատերազմի թանգարան, 1992-1994 թթ.)

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
  • «Արիության», «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի» մեդալներ
  • Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1991)
  • Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային մրցանակ (1989)

Ֆիլմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իվան Գոնչարի մասին նկարվել է «Սոնատ նկարչի մասին» ֆիլմը (1966, Ուկրաինական կինոխրոնիկա, ռեժիսոր՝ Վ. Շկուրին):

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Шевченківські лауреати. 1962-2001: Енциклопедичний довідник / Автор-упор. М. Г. Лабінський. - К.: Криниця, 2001. - С. 101-103.
  • Універсальна енциклопедія «Черкащина». Упорядник Віктор Жадько. - Київ, 2010. - С. 212-213.
  • Митці України: Енциклопедичний довідник / Упорядники: М. Г. Лабінський, В. С. Мурза. За редакцією А. В. Кудрицького. - К.: «Українська енциклопедія»
  • Гончар Іван. Альбом. Авт. вступ. статті та упорядник Богданович Г. - К., 1971.
  • Гончар Іван. Каталог виставки творів. Авт. вступ. статті та упорядник Іванченко Ю. - К., 1987.
  • Поклад Н. Іван Гончар: «Я ніколи не думав про славу…» // Київ. - 1988. - № 5.
  • Качкан В. Ключі до скарбів // Жовтень. - 1989. - № 1; Українські народні типажі в малюнках Івана Гончара. Листівки. Автор і упорядник Підгора В. - Вип. І, ІІ. - К., 1990.
  • Коцюк В. Дорога пам’яті. - К., 2000.
  • Онищенко В. Україна пам’ятає свого сина // Образотворче мистецтво. - 2003. - № 3.
  • Бенфугаль Т., Дубиківська Л. Мужній лицар України (до 90-річчя від дня народження І.М.Гончара) // Мистецькі обрії 2001-2002. Альманах. Науково-теоретичні праці та публіцистика. - К., 2003.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]