Իգոր Խոլին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իգոր Խոլին
ռուս.՝ Игорь Сергеевич Холин
Ծնվել էհունվարի 11, 1920(1920-01-11)[1]
ԾննդավայրՄոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան
Վախճանվել էհունիսի 15, 1999(1999-06-15)[2][1] (79 տարեկան)
Վախճանի վայրՄոսկվա, Ռուսաստան
ԳերեզմանKhimki Cemetery
Մասնագիտությունգրող և բանաստեղծ
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1937).svg Խորհրդային Ռուսաստան, Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ՊարգևներԿարմիր Աստղի շքանշան և «Հայրենական պատերազմի» I աստիճանի շքանշան
Igor Kholin Վիքիպահեստում

Իգոր Խոլին (ռուս.՝ И́горь Серге́евич Хо́лин, հունվարի 11, 1920(1920-01-11)[1], Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան - հունիսի 15, 1999(1999-06-15)[2][1], Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր։

Իգոր Խոլինը հակվածություն ուներ միստիֆիկացնել սեփական կյանքը։ Քննադատ Եվգենի Լոբկովը գրել է. «Իգոր Խոլինի կենսագրությունը միֆական է, որտեղ են անցել նրա մանկությունն ու պատանեկությունը՝ անհայտ է»։

Խոլինի ստեղծագործական ուղին սկսվել է 1950-ականներին, Վ. Կրոպիվնիցկու ազդեցությամբ։ Այդ տարիներին նա գրել է իր «բարաքային» բանաստեղծությունների առաջին շարքը, ներգործել Լիանոզովյան խմբի ստեղծագործության վրա, որի մասնակիցն էր նա։ Խոլինը նախընտրում էր որպես բանաստեղծական միջոց օգտագործել կենցաղային խոսքը, քան քնարականությունն ու պատկերայնությունը։ Շուտով նա դառնում է ռուսական ավանգարդի և ոչ պաշտոնական պոեզիայի առաջատարներից մեկը։ Այդ տարիներին հրապարակվել է Արևմտյան հրատարակություններում։ ԽՍՀՄ-ում լույս են տեսել միայն նրա մանկական ոտանավորները։

Խոլինը ներգարվված էր «Կոնկրետ» բանաստեղծական խմբում, որի անդամներն էին Հենրիխ Սապգիրը, Էդուարդ Լիմոնովը, Վահրիճ Բախչանյանը[3]։

Իգոր Խոլինը հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Տղան հյուր կանչեց աղջկան...»; «Կախվեց։ Ամեն ինչ պարզունակ էր...»; «Գարեջրատանը՝ հանց հնավանդ կաբակ...»; «Խմեցին:Կերան: Ծխեցին...»; «Աֆրիկայով սուրում է...»; «Իվանով, ֆռռացրու...»; «Պարզ տեսարան...»; «Նա մի կնոջ անհամություններ էր դուրս գալիս...»; Ծանոթություն; «Տիեզարական» շարքից՝ «Օդաչուն...»; «Վեներայի ուսումնասիրության...»; «Մարսեցիները զարմանալի...»; Մեր պատմությունը; «Դուք չգիտեք Խոլինին...»; «Մի՞թե արեգակը...»; «Ես չեմ սիրում կեղծիքը...»; Հարավի արևը; Կովկասյան պանրի կտոր, Կապույտ բանաստեղծություններ։ Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 105-121։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
  2. 2,0 2,1 2,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 104։