Ժան Բատիստ Էդուարդ Դետայլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ժան Բատիստ Էդուարդ Դետայլ
ֆր.՝ Édouard Detaille
Ferdinand Mulnier - Édouard Detaille.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 5, 1848(1848-10-05)[1][2][3][4][5][6]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[1]
Վախճանվել էդեկտեմբերի 23, 1912(1912-12-23)[7][2][3][4] (64 տարեկանում) կամ դեկտեմբերի 24, 1912(1912-12-24)[8][1] (64 տարեկանում)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մասնագիտություննկարիչ
Ոճակադեմիզմ
Ժանրպատմական գեղանկարչություն
Ուշագրավ աշխատանքներLe Rêve, Q17491099?, Q17492231? և Q55597564?
ՈւսուցիչԷռնեստ Մեյսոնիե
ԱշակերտներEugène de Barberiis, Pierre Benigni, Charles Detaille, Emmanuel Bocher, Georges Cain, Q63790146? և Pierre des Vallières
ՊարգևներՊատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] Պատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ[1] և Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա[1]
Պաշտոնընկերության նախագահ
ԱնդամակցությունՖրանսիական հայրենիքի լիգա, Թագավորական գեղարվեստական ակադեմիա, Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիա և Ֆրանսիացի նկարիչների միություն
Édouard Detaille Վիքիպահեստում

Ժան Բատիստ Էդուարդ Դետայլ (ֆր.՝ Jean Baptiste Édouard Detaille, Ժան Բատիստ Էդուար Դետայ, հոկտեմբերի 5, 1848(1848-10-05)[1][2][3][4][5][6], Փարիզ, Ֆրանսիա[1] - դեկտեմբերի 23, 1912(1912-12-23)[7][2][3][4] կամ դեկտեմբերի 24, 1912(1912-12-24)[8][1], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ակադեմիական նկարիչ և մարտանկարիչ, որ հայտնի է դետալների ստույգ ու ռեալիստական պատկերմամբ։ Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդոր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժան Բատիստ Էդուարդ Դետայլը ծնվել է 1848 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Փարիզում։

Էդուարդ Դետայլ

Դետայլը եղել է Էռնեստ Մեյսոնիեի աշակերտը։ Մեյսոնիեի արվեստանոցում երկու տարի սովորելուց հետո ցուցահանդես է ներկայացրել իր առաջին նկարը, որում պատկերված էր հենց այդ արվեստանոցը. նկարում զգացվում էր հեղինակի տաղանդը, բայց առկա էր նաև աշակերտական վեհերոտությունն ու փորձի պակասը։ Ապա իր ուսուցչի հետ մի քանի ամիս անցկացնելով Ֆրանսիայի հարավում, նա այնտեղից բերել է իր առաջին նշանակալի աշխատանքը՝ «Կիրասիրները պայտում են իրենց ձիերին», որին հետևել են «Դադարքատեղում» (1868) և «Գրենադերների հանգիստը․․․» (1869) նկարները, որոնք նկարչին բերել են ճանաչում և բազմաթիվ պատվերներ։ 1869 թվականին նա դժկամորեն առանձնացել է Մեյսոնիեից ու հիմնել իր սեփական արվեստանոցը, որտեղ շուտով ստեղծել է իր լավագույն նկարներից մեկը՝ «Ճակատամարտ կազակների ու պատվո գվարդիայի միջև 1814 թվականին», որը, սակայն, տուժում է մանրամասների ավելորդ մշակումից[9]։

1870 թվականի գարնանը Դետայլը, որոնելով սյուժեներ, այցելել է Իսպանիա ու Ալժիր, և նրա վերադարձից անմիջապես հետո բռնկվել է 1870-1871 թվականներին ֆրանս-պրուսական պատերազմն, ու նկարիչն անմիջապես միացել է Սենի շարժական պահակախմբին, եղել է գեներալ Ապորտի քարտուղարը, հնարավորություն ունեցել դիտելու մարտական կյանքի նշանակալի տարբեր իրադարձություններ, մոտիկից ուսումնասիրել զինվորի ոգին ու կենցաղը, բուռն համակրանք զգալ նրա նկատմամբ ու հավաքել էտյուդների մեծ պաշար, որոնք ապագայում նյութ են ծառայել նկարչի հետագա աշխատանքների համար, որոնք էլ ավելի ճշմարտացի են, մտածված ու ավելի սրտառուչ, տեխնիկական տեսնակյունից ավելի մեծ վարպետությամբ արված, քան նրա նախորդ նկարներն ու ջրանկարները[9]։ Նա ճանաչման է արժանացել զինվորների դիմանկարները, զորաշարժերի, զինվորների առօրյա կյանքի ու զինվորական համազգեստի պատկերման շնորհիվ։ Նրան հատկապես հետաքրքրել է Նապոլեոնյան պատերազմների թեման։ Նրա L’Armée Française գիրքը, որ ներառում է նրա հարյուրավոր նկարներ, դարձել է նրա կյանքի գլխավոր ստեղծագործությունը։ Իր ողջ կյանքի ընթացքում նա հավաքել է զինվորական համազգեստների ու հազվագյուտ իրերի հավաքածու, որոնք նվիրվել են Փարիզի Բանակի թանգարանին։

Դետայլը հաջողությամբ աշխատել է նաև Ռուսաստանում։ 1886 թվականին Փարիզում հրատարակվել է Կրասնոսելսկի զորաշարժերին նվիրված ալբոմը՝ «Les grandes manœuvres de l'armée russe; souvenir du camp de Krasnoé-Sélo 1884»։ Խորհրդային տարիներին նրա ստեղծագործության այդ շրջանը և նրա նկարները ենթարկվել են խիստ քննադատության։

Ժան Բատիստ Էդուարդ Դետայլը մահացել է 1912 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Փարիզում։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նապոլեոնյան պատերազմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այլ նկարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Base Léonoreministère de la Culture.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Edouard Detaille
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Jean Baptiste Édouard Detaille — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  5. 5,0 5,1 Encyclopædia Britannica
  6. 6,0 6,1 SNAC — 2010.
  7. 7,0 7,1 7,2 Record #12071531s // Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի ընդհանուր քարտագրացուցակ
  8. 8,0 8,1 8,2 գերեզման
  9. 9,0 9,1 Сомов А. И. (1890–1907)։ «Детайль, Эдуард-Жан-Батист»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Humbert, Jean. Édouard Detaille : l’héroïsme d’un siècle, Paris, Copernic, 1979.
  • Masson, Frédéric. Edouard Detaille and his work, Paris, Boussod, Valadon and co., 1891.
  • Duplessis, Georges. M. Édouard Detaille, Paris, J. Claye, 1874.
  • Les grandes manœuvres de l'armée russe; souvenir du camp de Krasnoé-Sélo 1884. Paris, Boussod, 1886.
  • Детайль, Эдуард-Жан-Батист // Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. В. Ф. Новицкого [и др.]. — СПб. ; [М.] : Тип. т-ва И. Д. Сытина, 1911—1915.