Զբիգնև Զալուսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Զբիգնև Զալուսկի
լեհ.՝ Zbigniew Załuski
Zbigniew Załuski (colonel).jpg
հուլիսի 31, 1926(1926-07-31) - մարտի 5, 1978(1978-03-05) (51 տարեկան)
ԾննդավայրԿիվերցի, Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահվան վայրՎարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն
ԳերեզմանՊովոնզկի ռազմական գերեզմանատուն
Կոչումգնդապետ
Մարտեր/
պատերազմներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Պարգևներ«Ժողովրդական Լեհաստանի 30-ամյակ» մեդալ, Medal for fighting for Berlin? և Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի աստղով կոմանդոր

Զբիգնև Զալուսկի (լեհ.՝ Zbigniew Załuski, հուլիսի 31, 1926(1926-07-31), Կիվերցի, Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 5, 1978(1978-03-05), Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ սպա, գրող և խորհրդարանի անդամ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Վոլինի վոևոդությունում։ 1940 թվականին՝ խորհրդային զորքերի ներխուժումից շատ չանցած, աքսորվել է Ղազախստան։ 1944 թվականին՝ Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետության զորքին միանալուց հետո, նա մասնակցել է Կոլբերգի և Բեռլինի մարտերին։ Զալուսկին միացել է Լեհ աշխատավորների կուսակցությանը և հաճախել Քաղաքական կրթության ակադեմիա[1], ի վերջո հասել է մինչև գնդապետի կոչման[2]։

Որպես խմբագիր աշխատել է Wojsko Ludowe[3] (Ժողովրդական բանակ) ամսագրում և գրել մի շարք գրքեր ռազմի և Լեհաստանի պատմության մասին։ Զալուսկին եղել է նաև որոշ ֆիլմերի սցենարիստ և խորհրդատու։

Զբիգնև Զալուսկու գերեզմանը

1969 թվականին նա Լեհաստանի միավորված աշխատավորական կուսակցության կողմից ընտրվել է Սեյմի անդամ և պատգամավոր եղել մինչև մահ։ 1974 թվականին դարձել է լեհ-խորհրդային բարեկամության վարչական խորհրդի անդամ։ Զալուսկին մինչև մահ Լեհաստանի գրողների միությունում գլխավորել է Լեհաստանի միավորված աշխատավորական կուսակցության սկզբնական կազմակերպությունը[4]։ Մահացել է սրտամկանի ինֆարկտից։

Հրապարակախոսություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Siedem polskich grzechów głównych[5]
  • Wojsko polskie — ojczyzny wierna straż
  • Polacy na frontach II wojny światowej
  • Czterdziesty czwarty
  • Finał 1945
  • Przepustka do historii

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Այնուհետև կտիրի լռություն (լեհ.՝ Potem nastąpi cisza) – 1965
  • Ուս ուսի / Ուղղություն դեպի Բեռլին (լեհ.՝ Kierunek Berlin) – 1968
  • Վերջին օրերը (լեհ.՝ Ostatnie Dni) – 1969
  • Ազատագրում – 1969-1971
  • Լեգենդը (լեհ.՝ Legenda) – 1970
  • Հաղթանակ (լեհ.՝ Zwycięstwo) – 1974
  • Ազատության զինվորներ – 1977

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ակադեմիան վերանվանվել է Ակադեմիա քաղաքական սպաների համար 1949 թվականին։ Նրա հիման վրա 1951 թվականին հիմնադրվել է Ձերժինսկու քաղաքական-ռազմական ակադեմիան Վարշավայում։
  2. Die Polnische Heimatarmee, Oldenburg Science Press, 2003 [ISBN 3-486-56715-2]. Page 702.
  3. Wojsko Ludowe-ն ամսագիր է, որ հրատարակվել է Բանակի գլխավոր քաղաքական վարչության կողմից։
  4. «A report by Radio Free Europe.»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-27-ին։ Վերցված է 2018-08-11 
  5. A critique

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]