Զբիգնև Զալուսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Զբիգնև Զալուսկի
լեհ.՝ Zbigniew Załuski
Zbigniew Załuski (colonel).jpg
հուլիսի 31, 1926(1926-07-31) - մարտի 5, 1978(1978-03-05) (51 տարեկանում)
ԾննդավայրԿիվերցի, Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահվան վայրՎարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն
ԳերեզմանՊովոնզկի ռազմական գերեզմանատուն
Կոչումգնդապետ
Մարտեր/
պատերազմներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Պարգևներ«Ժողովրդական Լեհաստանի 30-ամյակ» մեդալ

Зби́гнев Залу́ский (լեհ.՝ Zbigniew Załuski, հուլիսի 31, 1926(1926-07-31), Կիվերցի, Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 5, 1978(1978-03-05), Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ սպա, գրող և խորհրդարանի անդամ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Վոլինի վոևոդությունում: 1940 թվականին՝ խորհրդային զորքերի ներխուժումից շատ չանցած, աքսորվել է Ղազախստան: 1944 թվականին՝ Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետության զորին միանալուց հետո, նա մասնակցել է Կոլբերգի և Բեռլինի մարտերին: Զալուսկին միացել է Լեհ աշխատավորների կուսակցությանը և հաճախել Քաղաքական կրթության ակադեմիա[1], ի վերջո հասել է մինչև գնդապետի կոչման[2]:

Որպես խմբագիր աշխատել է Wojsko Ludowe[3] (Ժողովրդական բանակ) ամսագրում և գրել մի շարք գրքեր ռազմի և Լեհաստանի պատմության մասին: Զալուսկին եղել է նաև որոշ ֆիլմերի սցենարիստ և խորհրդատու:

Զբիգնև Զալուսկու գերեզմանը

1969 թվականին նա Լեհաստանի միավորված աշխատավորական կուսակցության կողմից ընտրվել է Սեյմի անդամ և պատգամավոր եղել մինչև մահ: 1974 թվականին դարձել է լեհ-խորհրդային բարեկամության վարչական խորհրդի անդամ: Զալուսկին մինչև մահ Լեհաստանի գրողների միությունում գլխավորել է Լեհաստանի միավորված աշխատավորական կուսակցության սկզբնական կազմակերպությունը[4]: Մահացել է սրտամկանի ինֆարկտից:

Հրապարակախոսություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Siedem polskich grzechów głównych[5]
  • Wojsko polskie — ojczyzny wierna straż
  • Polacy na frontach II wojny światowej
  • Czterdziesty czwarty
  • Finał 1945
  • Przepustka do historii

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Այնուհետև կտիրի լռություն (լեհ.՝ Potem nastąpi cisza) – 1965
  • Ուս ուսի / Ուղղություն դեպի Բեռլին (լեհ.՝ Kierunek Berlin) – 1968
  • Վերջին օրերը (լեհ.՝ Ostatnie Dni) – 1969
  • Ազատագրում – 1969-1971
  • Լեգենդը (լեհ.՝ Legenda) – 1970
  • Հաղթանակ (լեհ.՝ Zwycięstwo) – 1974
  • Ազատության զինվորներ – 1977

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ակադեմիան վերանվանվել է Ակադեմիա քաղաքական սպաների համար 1949 թվականին: Նրա հիման վրա 1951 թվականին հիմնադրվել է Ձերժինսկու քաղաքական-ռազմական ակադեմիան Վարշավայում:
  2. Die Polnische Heimatarmee, Oldenburg Science Press, 2003 [ISBN 3-486-56715-2]. Page 702.
  3. Wojsko Ludowe-ն ամսագիր է, որ հրատարակվել է Բանակի գլխավոր քաղաքական վարչության կողմից:
  4. A report by Radio Free Europe. Արխիվացված է Հուլիս 27, 2011 Wayback Machine-ի միջոցով:
  5. A critique

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]