Եվրոպական խորհրդարան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
(Վերահղված է Եվրախորհրդարանից)
Jump to navigation Jump to search
Եվրոպական խորհրդարան
ֆր.՝ Assemblée parlementaire européenne[1], ֆր.՝ Parlement européen[1], իտալ.՝ Assemblea parlementara[1], իտալ.՝ Parlemento europeo[1], հոլ.՝ Europees Parlement[1] և գերմ.՝ Europäisches Parlament[1]
Europarl logo.svg
Europa Parlament 1985.jpg
Տեսակ
ՏեսակԵվրոպական միության հաստատություն և international parliament?
Պատմություն
Հիմնադրված1952 և 1958
Եվրոպական խորհրդարանի նախագահԴավիդ Սասսոլի
Ղեկավարում
ՆախագահԱնտոնիո Տայանի
սկսած 2017 թվականի հունվարի 17-ից
Կազմը
Նստատեղեր705
Քաղաքական խմբավորումներ     ԵԺԿ (217)

     Ս և Դ (190)
     ԵՊՌ (74)
     ԵԼԴԽ (70)
     ԵՄՁ/ՀՁԿ (52)
     Կանաչներ -ԵԱԽ (50)
     ԵՀԱԺ (45)
     ԱԱԵ (38)

     Անկախ (14)
Կոմիտեներ
Հանդիպումների վայր
European Parliament Strasbourg Hemicycle - Diliff.jpg
1-ին՝ Louise Weiss Ստրասբուրգում, Ֆրանսիա (լուսանկարում)
2-րդ՝ Espace Léopold Բրյուսելում, Բելգիա
Քարտուղարություն՝ Լյուքսեմբուրգ և Բրյուսել
705
Եվրախորհրդարանի շենքը Բրյուսելում
"Եվրախորհրդարան" բառը ԵՄ պաշտոնական լեզուներով (Եվրախորհրդարանի շենքի վրա՝ Բրյուսելում

Եվրոպական խորհրդարան (ԵԽ) Եվրոպական միության օրենսդիր երեք ճյուղերից և յոթ հաստատություններից մեկը։ Եվրոպական միության խորհրդի հետ միասին ընդունում է եվրոպական օրենքներ Եվրոպական հանձնաժողովի առաջարկությամբ։ Խորհրդարանը բաղկացած է 705 անդամից։ Այն ներկայացնում է երկրորդ խոշորագույն ժողովրդավարական ընտրազանգվածն աշխարհում (Հնդկաստանի խորհրդարանից հետո) և խոշորագույն միջազգային ժողովրդավարական ընըրազանգվածն աշխարհում (375 միլիոն ընտրող 2009 թվականին)[2][3][4]։

1979 թվականին խորհրդարանն ուղղակի ընտրվում է ամեն հինգ տարին մեկ Եվրոպայի քաղաքացիների կողմից։ Ընտրություններին մասնակցությունը նվազել է ամեն ընտրության ժամանակ նախորդի նկատմամբ սկսած 1979 թվականից մինչև 2019 թվականը, որբ մասնակցությունը աճեց 8 տոկոսով և անցավ 50%-ի սահմանն առաջին անգամ 1994 թվականի ընտրություններից հետո[5]։ Ընտրական տարիքը 18 է Եվրոմիության անդամ բոլոր երկրներում բացառությամբ Մալթայի և Ավստրիայի, որտեղ այն 16 է և Հունաստանի, որտեղ այն 17 է[6]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 https://www.cvce.eu/content/publication/1997/10/13/ad6a0d57-08ef-427d-a715-f6e3bfaf775a/publishable_en.pdf#page=2
  2. Brand, Constant, Wielaard, Robert (8 June 2009)։ «Conservatives Post Gains In European Elections»։ The Washington Post։ Associated Press։ Վերցված է 17 August 2010 
  3. Ian Traynor (7 June 2009)։ «Misery for social democrats as voters take a turn to the right»։ The Guardian (UK)։ Վերցված է 17 August 2010 
  4. «18 new MEPs take their seats»։ European Parliament։ 10 January 2012։ Վերցված է 14 February 2012 
  5. «Results of the 2014 European elections»։ European Parliament 
  6. Panizza Roberta (May 2019)։ «The European Parliament: electoral procedures»։ European Parliament։ Վերցված է 13 July 2019