Եվգենի Բելով (դիվանագետ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եվգենի Բելով
 
Կրթություն՝ Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտ
Գիտական աստիճան՝ պատմական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ դիվանագետ
Ծննդյան օր հուլիսի 18, 1942(1942-07-18)
Ծննդավայր Զնամենկա (գյուղ, Մինուսինսկի շրջան), Մինուսինսկի շրջան, Կրասնոյարսկի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանի օր հունիսի 19, 2015(2015-06-19) (72 տարեկանում)
Վախճանի վայր Մոսկվա, Ռուսաստան
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
 
Պարգևներ

Պատվո շքանշան, «Պատվո նշան» շքանշան, Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակներ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի երախտագիտություն, Q16683295? և Սուրբ իշխան Դանիիլ Մոսկվացու շքանշան

Եվգենի Բելով (ռուս.՝ Евге́ний Влади́мирович Бело́в, հուլիսի 18, 1942(1942-07-18), Զնամենկա (գյուղ, Մինուսինսկի շրջան), Մինուսինսկի շրջան, Կրասնոյարսկի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 19, 2015(2015-06-19), Մոսկվա, Ռուսաստան[1]), ռուսական դիվանագետ

Կենսագրությւոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1942 թվականի հուլիսի 18-ին Կրասնոյարսկի երկրամասում։

1959 թվականի Մոսկվայի մարզի № 61 մեքենայացման վարչության ատաղձագործն։

1966 թվականին ավարտել է Մոսկվայի էներգետիկ ինստիտուտը։ Նույն տարվանից Մոսկվայի մարզի Կալինինգրադում փորձարարական մեքենաշինության Կենտրոնական կոնստրուկտորական բյուրոյի ինժեներ։

1970 թվականից՝ քարտուղար, ՀԼԿԵՄ քաղկոմի առաջին քարտուղար:

1974 թվականից՝ ԽՄԿԿԿ քաղկոմի արդյունաբերական-տրանսպորտային բաժնի վարիչ: 1977 թվականից՝ ԽՄԿԿ Կալինինգրադի քաղկոմի քարտուղար։

1985 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան:

1985 թվականից' Մոզամբիկի Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական, ԽՍՀՄ ԱԳՆ ավագ խորհրդական, Թուրքմենստանում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ-խորհրդական:

1996 թվականի հոկտեմբերի 3-ից 2000 թվականի ապրիլի 28-ը՝ Տաջիկստանի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան[2][3]։

2000 թվականի հուլիսից նոյեմբերը՝ Դեպարտամենտի հասարակայնության հետ կապերի սուբյեկտների Ֆեդերացիայի նախագահ, խորհրդարանի և հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության տնօրենի պաշտոնակատար։

2000 թվականի նոյեմբերից 2003 թվականի հուլիսը՝ Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների, խորհրդարանի և հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների հետ կապերի դեպարտամենտի տնօրեն:

2003 թվականի հուլիսի 28-ից 2009 թվականի հուլիսի 14-ը՝ Անկախ Պետությունների Համագործակցության կանոնադրական և այլ մարմիններում Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչը Մինսկում (Բելառուս)[4][5]։

Պատմական գիտությունների թեկնածու։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և պորտուգալերեն լեզուներին։

Մահացել է 2015 թվականի հունիսի 19-ին։

Դիվանագիտական աստիճան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1992 թվականի հոկտեմբերի 16)[6]
  • 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ[7]
  • Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1997 թվականի նոյեմբերի 17)[8]

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պատվո շքանշան (1997 թվականի հուլիսի 11)՝ մեժտաջիկյան կարգավորման հարցերի լուծման գործում ակտիվ մասնակցության համար[9]
  • «Պատվո նշան» շքանշան
  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (2010 թվականի փետրվարի 17)՝ միջազգային համագործակցության զարգացման գործում ունեցած վաստակի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար[10]
  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալություն (2001 թվականի մարտի 7)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած վաստակի և երկարամյա արդյունավետ դիվանագիտական գործունեության համար[11]
  • Սուրբ բարեպաշտ իշխան Դանիել Մոսկվայի շքանշան
  • Մոսկվայի մարզի Կորոլյով քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (2003)[12]
  • Բարեկամության շքանշան (Տաջիկստան)՝ ռուս-տաջիկական հարաբերությունների ամրապնդման գործում ունեցած վաստակի, Տաջիկստանում խաղաղության և ազգային համաձայնության հաստատման ընդհանուր համաձայնագրի իրականացման՝ անձնական աջակցության համար
  • Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ
  • Դուշանբե քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (Տաջիկստան):

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. МИД России | 06/19/2015 | О кончине Белова Е.В
  2. Указ Президента Российской Федерации от 03.10.1996 г. № 1419 "О назначении Белова Е.В. Чрезвычайным и Полномочным Послом Российской Федерации в Республике Таджикистан"
  3. Указ Президента Российской Федерации от 28.04.2000 г. № 760 "О Белове Е.В."
  4. Указ Президента Российской Федерации от 28.07.2003 г. № 845 "О назначении Белова Е.В. Постоянным представителем Российской Федерации при уставных и других органах Содружества Независимых Государств в Минске, Республика Белоруссия"
  5. Указ Президента Российской Федерации от 14 июля 2009 года № 802 «О Белове Е. В.»
  6. Указ Президента Российской Федерации от 16.10.1992 г. № 1251 "О присвоении Белову Е. В. дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посланника 2 класса"
  7. []
  8. Указ Президента Российской Федерации от 17.11.1997 г. № 1236 "О присвоении Белову Е.В. дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посла"
  9. Указ Президента Российской Федерации от 1 июля 1997 года № 663 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»
  10. Распоряжение Президента Российской Федерации от 17 февраля 2010 года № 105-рп «О награждении Почётной грамотой Президента Российской Федерации и объявлении благодарности Президента Российской Федерации»
  11. Распоряжение Президента Российской Федерации от 7 марта 2001 года № 113-рп «О поощрении Белова Е. В.»
  12. «Решение «О присвоении звания „Почётный гражданин города“ Белову Е. В.»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2005-03-13-ին։ Վերցված է 2008-08-27 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]