Դավիթ Հովհաննիսյան (արևելագետ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Դավիթ Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)
Դավիթ Արտաշեսի Հովհաննիսյան
Ծնվել է հոկտեմբերի 12, 1953 (65 տարեկան)
Երևան, Հայաստան
Քաղաքացիություն {{{2}}} Հայաստան
Ազգություն հայ
Մասնագիտություն Իսլամագիտություն, Արաբական միջնադարյան գրականության, Մշակութաբանություն, Միջազգային հարաբերություններ
Հաստատություն(ներ) Երևանի Պետական Համալսարան, Արաբագիտության ամբիոն
Ալմա մատեր Մոսկվայի պետական համալսարան
Գիտական աստիճան պրոֆեսոր


Դավիթ Հովհաննիսյան (12 հոկտեմբերի, 1953), հայ արևելագետ և դիվանագետ, ԵՊՀ Արաբագիտության ամբիոնի հիմնադիրներից մեկը։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր (2012), ով մեծ ավանդ է ներդրել Հայաստանի Հանրապետությունում իսլամագիտության և արաբամուսուլմանական քաղաքակրթության գիտական ուսումնասիրության ոլորտում։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1976 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Արևելագիտության ֆակուլտետի արաբական բաժինը, 1979 թվականին Մոսկվայի պետական համալսարանի Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտում պաշտպանում «Իբն Քութայբայի «Պոետների և պոեզիայի գիրքը»՝ որպես դասական արաբական պոեզիայի պատմության աղբյուր» ատենախոսական թեզը նշանավոր արաբագետ Մաքսիմ Կիկտևի ղեկավարությամբ, ստանում է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան‚ իսկ 1980 թվականին աշխատանքի է անցնում Երևանի պետական համալսարանում՝ որպես դասախոս‚ ապա՝ դոցենտ:

1986-1987 թվականներին նա վերապատրաստում է անցնում Եգիպտոսում՝ Կահիրեի համալսարանում: 1988 թվականին‚ Դավիթ Հովհաննիսյանը, համալսարանում դասավանդմանն ու 4 գիտական աշխատանքին զուգահեռ, սկսում է զբաղվել հասարակական-քաղաքական գործունեությամբ։ 1989 թվականին ստեղծվում է «Արմենֆաքս» լրատվական գործակալությունը, որը չափազանց կարևոր դեր էր խաղալու Հայաստանն այդ տարիների ինֆորմացիոն ճգնաժամից դուրս բերելու համար։ 1990 թվականին Դավիթ Հովհաննիսյանը աշխատանքի է անցնում Հայաստանի գերագույն խորհրդի վերլուծական բաժնում՝ որպես գլխավոր փորձագետ։

Արաբագիտության ամբիոնի հիմնադրումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

YSU, Department of Arabic Studies,.jpg

Դավիթ Հովհաննիսյանը արաբագիտության ամբիոնի հիմնադիր-վարիչն է, ամբիոնը ղեկավարել է մինչև 1992 թվականը։ Նույն թվականին նշանակվում է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում Հայաստանի նորանկախ հանրապետության դիվանագիտական առաքելության առաջին ղեկավար։ Նորանշանակ դիվանագետին վիճակված էր նոր դեսպանության հիմնադրման‚ բարեկամական հարաբերությունների հաստատման և պահպանման առաքելությունը։

1998 թվականի ավարտին վերադառնալով Երևան՝ Դավիթ Հովհաննիսյանը ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարությունում ստանձնում է հատուկ հանձնարարություններով դեսպանի պարտականությունները, միաժամանակ վերսկսելով գիտամանկավարժական գործունեությունը ԵՊՀ արաբագիտության ամբիոնում։ 2001 թվականին նա ընդգրկվում է հայ-թուրքական հաշտեցման հանձնաժողովի կազմում։ 2003 թվականի փետրվարին թողնում է աշխատանքն ԱԳՆ-ում՝ վերադառնալով համալսարան և ամբողջովին անցնելով գիտահետազոտական և մանկավարժական գործունեության։

2007 թվականին նա հիմնադրում է ԵՊՀ Քաղաքակրթական և մշակութային հետազոտությունների կենտրոնը։ 2012 թվականին Դավիթ Հովհաննիսյանին շնորհվում է պրոֆեսորի կոչում։

Աշխատանքային փորձ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պրոֆեսոր Հովհաննիսյանը հեղինակ է արաբագիտությանը, իսլամագիտությանը, մեթոդաբանական խնդիրներին, փիլիսոփայությանը, քաղաքագիտությանն ու միջազգային հարաբերություններին նվիրված տարբեր լեզուներով հրատարակված մոտ 110 գիտական աշխատանքի, այդ թվում՝ երեք մենագրության։

  • Հայ միջնադարյան փիլիսոփայական մտքի առնչությունները արաբա-իսլամական փիլիսոփայության հետ, (արաբերեն), Կահիրե 1989
  • Программа спецкурса по Корану, комментариям и хадисам, Ереван 1987
  • Книга поэзии и поэтов Ибн Кутайбы, Изд. ЕГУ, Ереван 1986
  • Методическое руководство для семинарских занятий по истории арабской литературы, Ереван 1983
  • Программа курса лекций по истории арабской литературы, Ереван 1980

Նա ուսումնասիրել է արժեքների և արժեքային համակարգերը‚ որոնց միջոցով գիտական շրջանառության մեջ է դրել և ընթերցողի լայն շրջանակների համար մատչելի դարձրել ինչպես նախաիսլամական շրջանի արաբական‚ այնպես էլ միջնադարյան արաբամուսուլմանական հարուստ մշակութային ժառանգության արժեքները և դրանց միջոցով ստեղծված արժեքային համակարգը:

Դավիթ Հովհաննիսյանի գիտական հետաքրքրությունների մյուս ճյուղը վերաբերում է ադապտացիոն մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գիտական մի շարք հրապարակումներով պրոֆեսոր Հովհաննիսյանը Ղուրանի տեքստի և վաղ միջնադարյան սկզբնաղբյուրների վերլուծությամբ վեր է հանել արաբամուսուլմանական մշակույթին հատուկ յուրօրինակ ադապտացիոն օրինաչափություններ‚ որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել նաև տարբեր քաղաքակրթական դաշտերում մշակույթների միջև ադապտացիոն գործընթացների առանձնահատկությունների մասին և կիրառելի են այսօր տեղի ունեցող գործընթացները հասկանալու տեսակետից։

Պրոֆեսոր Հովհաննիսյանի գիտական հետազոտությունների առանձին ոլորտ է կազմում հայեցակարգային մոտեցումների մշակումը‚ որոնք վերաբերում են Հայաստանի Հանրապետության և հայության տեղին և դերին ժամանակակից աշխարհի մարտահրավերների համատեքստում։ Այդ մոտեցումներն ամբողջանում են «Երեք ծովերի համակարգի» և «Ցանցապետության» հայեցակարգերով։

Դավիթ Հովհաննիսյանը կազմակերպագործունեական խաղերի հայկական մեթոդաբանական դպրոցի հիմնադիրներից է‚ որի գործունեության շրջանակում նա հեղինակել, կազմակերպել և իրականացրել է ՀՀ և Հարավային Կովկասի տարբեր արդիական հիմնախնդիրներին առնչվող երկու տասնյակից ավելի կազմակերպագործունեական խաղեր։ Հանդիսանում է մի շարք միջազգային կազմակերպությունների, այդ թվում՝ ամերիկյան Միջազգային հետազոտությունների ասոցիացիայի, «ՏՐԱՆՍՑԵՆՏ» միջազգային ակադեմիայի անդամ։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]