Գևորգ Կիրակոսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գևորգ Կիրակոսյան
Գևորգ Կիրակոսյան.jpg
դեկտեմբերի 22, 1996(1996-12-22) - հոկտեմբերի 9, 2020(2020-10-09) (23 տարեկան)
ԾննդավայրԱլավերդի, Լոռու մարզ, Հայաստան
Մահվան վայրԱրցախ
ՔաղաքացիությունՀայաստան և Ռուսաստան
Կոչումլեյտենանտ
Մարտեր/
պատերազմներ
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020)
ԿրթությունՀարավային դաշնային համալսարան

Գևորգ Դավիթի Կիրակոսյան (հայտնի է նաև՝ Կոմանդոր, դեկտեմբերի 22, 1996(1996-12-22), Ալավերդի, Լոռու մարզ, Հայաստան - հոկտեմբերի 9, 2020(2020-10-09), Արցախ), Հայաստանի զինված ուժերի սպա, 2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի մասնակից, զոհվել է մարտական գործողությունների ժամանակ[1][2][3]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գևորգ Կիրակոսյանը ծնվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Ալավերդի քաղաքում։ 2002-2005 թվականներին սովորել է Ալավերդու թիվ 12 միջնակարգ դպրոցում, ապա Ալավերդու Հովհաննես Թումանյանի անվան թիվ 2 հիմնական դպրոցում։ 2011-2014 թվականներին ընդունվել և գերազանց ավարտել է Ալավերդու արհեստագործական պետական ուսումնարանը՝ ստանալով տրակտորիստ-մեխանիզատորի մասնագիտություն[4]։

2014-2018 թվականներին բարձրագույն կրթություն է ստացել Ռուսաստանի Հարավային դաշնային համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում՝ ստանալով իրավաբանի որակավորում։ Այնուհետև վերադարձել է Հայաստան և ընդունվել Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարան։ Մեկ տարի անց ստացել է լեյտենանտի կոչում։

Թեև Գևորգը նաև ՌԴ քաղաքացի էր և հնարավորություն ուներ ծառայությունը Ղրիմում անցկացնելու, բայց որոշել էր ծառայել սեփական հայրենիքում[5]։ 2019 թվականին սպայական ծառայության է անցել Մատաղիսում՝ որպես Կրակային աջակցման դասակի (ԿԱԴ) հրամանատար[6]։

Զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 9-ի վաղ առավոտյան՝ մարտական գործողությունների ժամանակ՝ փրկելով իր զինվորների կյանքը։ Կռվի ընթացքում միաժամանակ եղել է ութ դիրքի հրամանատար[4][7]։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գևորգ Կիրակոսյանն ամուսնացած չէր։ Հայրը Դավիթ Կիրակոսյանն է, մայրը՝ Մարիա Սարգսյանը, ունի երեք քույր՝ Էլզա, Էսմա և Էռնա Կիրակոսյանները։

Հուշեր Գևորգ Կիրակոսյանի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png Գևորգը նահանջի հրաման է ստացել, քանի որ հակառակորդի անօդաչու թռչող սարքը ֆիքսել է նրանց գտնվելու վայրը։ Ճշգրիտ կազմակերպելով նահանջը՝ Գևորգը կարողացել է իր դասակի 15 զինվորին դուրս բերել վտանգավոր գոտուց՝ նրանց տեղափոխելով ավելի ապահով վայր։ Այնուհետև մարտական առաջադրանքից առաջ հրաժեշտ տալով զինակիցներին՝ գնացել է իմացյալ մահվան։ Խրամատներից վիրավորներին հանելիս արկի բեկորներն իր վրա է վերցրել՝ փրկելով վիրավոր զինվորի կյանքը[4]։
- Էլզա Կիրակոսյան, քույրը
Aquote2.png
Aquote1.png Գևորգն այն աստիճանի ընկերասեր էր, որ դեռ անցած տարի, երբ սովորում էր Վազգեն Սարգսյանի անվան ինստիտուտում, մորաքրոջս ասել է՝ եթե ես Արցախ գնամ, ու կյանքս ընկերներիս տալու պահ ստեղծվի, ես հաստատ դա կանեմ[8]։
- Էլզա Կիրակոսյան, քույրը
Aquote2.png

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2021 թվականի մայիսի 22-ին Գևորգ Կիրակոսյանը հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի «6-րդ ՊՇ Անձնուրաց պաշտպան» մեդալով։

2021 թվականի հունիսի 25-ին Հայաստանի նախագահ Արմեն Սարգսյանի հրամանով (ՆՀ-143-Ա) Գևորգ Կիրակոսյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության» մեդալով[9][10]։

Հուշաղբյուրի բացում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2021 թվականի օգոստոսի 28-ին Լոռու մարզի Հագվի գյուղում բացվել է Գևորգ Կիրակոսյանին նվիրված հուշաղբյուրը, որտեղ ներկայացված են լեյտենանտի անձնական և մարտական իրերը, լուսանկարները, պատվոգրերը, հուշանվերները։ Միջոցառման օրվա ընտրությունը հատուկ խորհուրդ ունի․ այդ օրը պետք է տեղի ունենար լեյտենանտի հարսանյաց արարողությունը[11]։

Հուշատան բացումից օրեր անց՝ սեպտեմբերի 4-ին, Լոռու մարզի Հագվի գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու բակում ռուսաստանաբնակ Արման Մինասյանի հովանավորությամբ տեղադրվել է խաչքար՝ նվիրված Գևորգ Կիրակոսյանի և Արցախյան ազատամարտում զոհված Արտակ Սահակյանի հիշատակին[12]։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Ծանոթացեք՝ մերօրյա հերոս Կ.Գ.Դ 409 – Գևորգ Կիրակոսյան»։ infoport.am։ 2021-01-05։ Վերցված է 2021-01-06 
  2. «Մեր հերոսները. Գևորգ Կիրակոսյան»։ www.1tv.am։ Վերցված է 2021-03-02 
  3. «Զո հվելուց հետո հարազատները նրա բջջայինում հուլիսի 19-ին գրված հրшժեշտի մի նամակ են գտնում, որտեղ Գևորգը գրել էր… — Armenia» (ru-RU)։ Վերցված է 2021-10-14 
  4. 4,0 4,1 4,2 ««Բոլորիս զանգում էր, բայց ես արգելեցի, որ զանգի, իր իսկ անվտանգության համար...բայց իզուր, ինքն ասելիք ուներ». 24-ամյա հերոսի քրոջ պատմությունը»։ ԳԱԼԱ։ 2020-12-24։ Վերցված է 2021-01-06 
  5. «Արկի բեկորները վերցնելով իր վրա՝ փրկել է 18-ամյա զինվորներին. ով է զոհված Գևորգ Կիրակոսյանը | Armlur – Լուրեր Հայաստանից» (en-US)։ Վերցված է 2021-01-06 
  6. «Ձեզ բացակա չենք դնի․ Գևորգ Դավիթի Կիրակոսյան»։ yerkirmedia.am։ Վերցված է 2021-01-13 
  7. «Մադաղիսի ձորում անօդաչուն թիրախավորում է Գևորգին, ով այդ պահին վիրավոր զինվորի կողքին է լինում. իր մարմնով փակելով զինվորին, փրկում է նրան նրա կյանքն ու ինքն անմահանում - BlogNews.am»։ blognews.am (հայերեն)։ Վերցված է 2021-10-09 
  8. «Քույրը՝ նահատակված Գևորգ Կիրակոսյանի մասին»։ tert.am 
  9. «Հանրապետության նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Նախագահ»։ president.am։ Վերցված է 2021-07-03 
  10. «Անմահ հերոս Գևորգ Կիրակոսյան»։ «ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅ ԶԻՆՎՈՐԻ» ՀԿ։ 2021-10-09։ Վերցված է 2021-10-09 
  11. «Գեւորգը կա | Aliq Media Armenia»։ Aliq Media Armenia |։ 2021-09-11։ Վերցված է 2021-10-07 
  12. «Ձեզ բացակա չենք դնի. Լոռու մարզի Հագվի գյուղում տեղի ունեցավ արցախյան պատերազմում զոհված քաջերի հիշատակին նվիրված խաչքարի բացման արարողությունը. ՖՈՏՈՌԵՊՈՐՏԱԺ, ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ»։ Լուրեր Հայաստանից | Shamshyan.com (հայերեն)։ Վերցված է 2021-10-07 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]