Գեդեոն Ավագյանց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավագյանց ազգանունով այլ մարդկանց մասին:
Գեդեոն Ավագյանց
Ծնվել էապրիլի 12, 1919(1919-04-12)
Սամարղանդ, Խորհրդային Ռուսաստան
Մահացել էհուլիսի 9, 1984(1984-07-09) (65 տարեկանում)
Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունֆիզիկոս
Ալմա մատերՈւզբեկստանի ազգային համալսարան
Գիտական աստիճանֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր

Գեդեոն Մովսեսի Ավագյանց (ապրիլի 12, 1919(1919-04-12), Սամարղանդ, Խորհրդային Ռուսաստան - հուլիսի 9, 1984(1984-07-09), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռադիոֆիզիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1958), պրոֆեսոր (1960), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից-անդամ (1965)[1]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1919 թվականի ապրիլի 12-ին Սամարղանդում: Միջնակարգ կրթությпւն ստանալուց հետո ընդունվել է Տաշքենդի պետական համալսարան, որն ավարտել է 1942 թվականին: 1948-1950 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Մոսկվա Պ. Լեբեդևի անվան ֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտ: 1950 թվականին, պաշտպանելով թեկնածուական ատենախոսություն, վերադարձել է Տաշքենդ և աշխատանքի անցել Ուզբեկստանի ԳԱ ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի բնագավառում: 1956֊1965 թվականներին ղեկավարել է Տաշքենդի պետական համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնը: 1958 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն: 1960 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում: 1965 թվականին ընտրվել է ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ և տեղափոխվել Երևան: Նա ԵՊՀ-ում հիմնադրել է կիսահաղորդիչների և դիէլեկտրիկների ֆիզիկայի ամբիոնը, որը համատեղությամբ ղեկավարել է մինչև 1972 թվականը և 1975֊1977 թվականները: Այդ տարիներին նա համալսարանի կիսահաղորդչային նյութերի և սարքերի ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայի գիտական ղեկավարն էր, 1965-1984 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ ռադիոֆիզիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտի կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի բաժնի վարիչը և կիսահադորդիչների գծով գիտական խորհրդի ղեկավարը:

Գիտական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիտական գործունեության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ուժեղ էլեկտրական դաշտերի առկայությամբ կիսահաղորդիչներում էլեկտրոնների տաքացման և սառեցման երևույթների հետազոտումը:

Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են բացասական դիմադրnւթյամբ սարքերում ընթացող ֆիզիկական երևույթներին, հզոր տրանզիստորների նախագծման ֆիզիկական սկզբունքներին և դրանց հաշվարկներին: Տ-դիոդների բնագավառում իր աշակերտների հետ կատարած աշխատանքները ստացել են լայն գիտական ճանաչում: Հզոր տրանզիստորների նախագծման և ԵՊՀ֊ում դրանց փորձնական նմուշների իրականացման գործում նրա աշխատանքները հիմք են հանդիսացել Հայաստանի ռադիոէլեկտրոնային արդյունաբերության մեջ այդ ուղղության զարգացման համար:

Ավելի քան 250 գիտական աշխատանքների ու մի քանի գյուտերի հեղինակ է: Հրատարակել է «Կիսահաղորդիչների ֆենոմենոլոգիական տեսություն» (ռուսերեն, Ե., 1960) մենագրությունը: Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական ավելի քան 20 ատենախոսություն[2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. ՀՀ ԳԱԱ վախճանված անդամներ
  2. Կենսագրական հանրագիտարան, Ե., ԵՊՀ. հրատ., 2009, էջ 109-110:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 601 CC-BY-SA-icon-80x15.png