Անդրանիկ Հարությունյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Անդրանիկ Հարությունյան (այլ կիրառումներ)
Անդրանիկ Հարությունյան
Andranik Harutyunyan.jpg
Ծնվել է1943
Մահացել է2015
ԿրթությունԵրևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ՄասնագիտությունԴերասան, ասմունքող
Պարգևներ և մրցանակներՀայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ

Անդրանիկ Հարությունյան (1943- հունվարի 14, 2015[1]), հայ դերասան, ասմունքող, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2007

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը: Ուսմանը զուգընթաց խաղացել է Երևանի դրամատիկական թատրոնում:

Եղել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասան։ Իր ասմունքներում յուրահատուկ մեկնաբանությամբ է ներկայացրել Եղիշե Չարենցին, Հովհաննես Թումանյանին, Համո Սահյանին, Պարույր Սևակին, Վահագն Դավթյանին, Գևորգ Էմինին:

Ընթերցել է «Նժդեհ», «Սկիզբ», «Պետո» փաստավավերագրական ‎ֆիլմերի տեքստերը։

2005 թվականին «ԱրմենԱկոբ» հեռուստաընկերության նախաձեռնությամբ նկարահանվել է «Անդրանիկ» ‎ֆիլմ-ներկայացումը, որտեղ Հարությունյանը մարմնավորել է գլխավոր հերոսին, ով դարձավ հայ պանդուխտի դարավոր կանչի և հայի ոգու նոր զարթոնքի խորհրդանիշը։

Դերասանի մասնակցությամբ և հեղինակային տեքստերի ընթերցմամբ 2005 և 2006 թվականներին «Երկիր-Մեդիա» հեռուստաընկերության կողմից նկարահանվել է արցախյան ազատամարտիկներին նվիրված ֆիլմաշար՝ «Վկայարան», «Հիշողության զարկերակը», «Ճանապարհ պատմության միջով», «Հայն ու հեծանիվը», «Աշխարհը լուռ էր», «Դժոխքի վերածված դրախտը», «Ավելի, քան հաղթանակ», «Սովորական վանդալիզմ», «Հույսի գույնը», «811 հազար կյանք» և «Արցախ՝ 10-րդ նահանգ» փաստավավերագրական 10 ֆիլմերի շարքը[2]:

Դերեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սարո՝ «Անուշ»
  • Բոբբի՝ «Գիշերային պատմություն»
  • Նարեկ՝ «Մենք, նրանք և մյուսները»
  • Ռիչմոնդ՝ «Ռիչարդ երրորդ»
  • Էդվարդ թագավոր՝ «Կարմիր և սպիտակ վարդերի պատերազմը»
  • Նեսսի՝ «Կոտորածն մանկանց»
  • Սարոյանի «Հայը և հայը»
  • Գուլոյանի «Սպիտակ դրոշներ»
  • Հուրոնցի «Շաբաթվա ութերորդ օրը»
  • Բաբբիի «Խենթացած մի գնա»
  • Թեհլերյանի «Ոտքի, դատարանն է գալիս»
  • Չոլոյի «Ռանչպարների կանչը»
  • «Գոյա»[3]

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 2007

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]