Ալեքսանդր Միլերան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեքսանդր Միլերան
ֆր.՝ Alexandre Millerand
Alexandre Millerand par Marcel Baschet.jpg
Ծնվել էփետրվարի 10, 1859(1859-02-10)[1][2][3][4][5][6]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[7]
Մահացել էապրիլի 7, 1943(1943-04-07) (84 տարեկանում) կամ ապրիլի 6, 1943(1943-04-06)[1][2][3] (84 տարեկանում)
Մահվան վայրՎերսալ, Ֆրանսիա[7]
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունՓարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ և Լուի լը Գրան լիցեյ
Մասնագիտությունպետական գործիչ, փաստաբան և քաղաքական գործիչ
ԱմուսինԺան Միլերան
Զբաղեցրած պաշտոններՖրանսիայի հանրապետության նախագահ, Ֆրանսիայի ազգային ժողովի պատգամավոր, Անդորրայի իշխան, Ֆրանսիայի նախարարների խորհրդի նախագահ, Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետության սենատոր, municipal councillor of Paris? և Պատվո լեգեոն շքանշանի մեծ վարպետ
Քաղաքական կուսակցությունԲանվորական ինտերնացիոնալի սրանսիական բաժին
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ Սպիտակ Արծվի շքանշան Կամբոջիայի արքայական շքանշանի Մեծ խաչ Grand cross of the Order of the Dragon of Annam? Անժուանի աստղի շքանշան Q17539834? Սերովբեների արքայական շքանշան Կառլոս III շքանշանի շղթա և Concours général
ԱնդամությունԲարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիա
ԵրեխաներJacques Millerand?
Alexandre Millerand Վիքիպահեստում

Ալեքսանդր Միլերան (1859-1943), ֆրանսիական պետական և քաղաքական գործիչ։ Մասնագիտությամբ՝ փաստաբան։

Քաղաքական գործունեությունն սկսել է որպես բուրժուական ռադիկալ։ Համբավ է ձեռք բերել 1880-ական թվականների դատավարություններում՝ գործադուլավոր բանվորների պաշտպանությամբ։ 1890-ական թվականների սկզբից հարել է սոցիալիստական շարժմանը՝ ունենալով աջ կողմնորոշում, կողմ էր բարեփոխումների քաղաքականությանը։ 1899 թվականին որպես առևտրի և արդյունաբերության նախարար մտել է Վալդեկ Ռուսոյի կառավարության կազմի մեջ․ պատմության մեջ առաջին դեպքը, երբ սոցիալիստը դարձել է բուրժուական կառավարության անդամ (այստեղից էլ՝ միլերանիզմ արտահայտությունը, որ նշանակում է բուրժուազիայի հետ սոցիալիստական կուսակցության քաղաքական համագործակցության ձև)։ 1904 թվականին վտարվել է ֆրանսիական սոցիալիստական կուսակցությունից։ Եղել է հասարակական աշխատանքների և ռազմական նախարար, 1920 թվականին՝ Նախարարների խորհրդի նախագահ և արտաքին գործերի նախարար, հակախորհրդային ինտերվենցիայի ակտիվ կազմակերպիչներից։ 1920 թվականի սեպտեմբերին ընտրվել է Ֆրանսիայի նախագահ։ 1924 թվականին, պառլամենտական ընտրություններում ձախ բուրժուական կուսակցությունների հաղթանակից հետո, հարկադրված հեռացել է պաշտոնից և այլևս ակտիվ դեր չի խաղացել երկրի քաղաքական կյանքում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 536 CC-BY-SA-icon-80x15.png