Ալեքսանդր Կոլչակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ալեքսանդր Կոլչակ
Kolchak last photo.png
Կոլչակի վերջին լուսանկարը մահապատժից առաջ (1920)
Ծնվել է նոյեմբերի 4 (16), 1874[1]
Ծննդավայր Q4061514?, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[2]
Մահացել է փետրվարի 7, 1920({{padleft:1920|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:7|2|0}})[2] (45 տարեկանում)
Մահվան վայր Իրկուտսկ, Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն[2]
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ, ճանապարհորդ հետազոտող, սպա և օվկիանոսագետ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Կոնստանտինովյան շքանշան Սուրբ Աննայի Առաջին Փառքի շքանշան Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշան Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Գեորգիի 3-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշան
Ստորագրություն
Aleksandr Kolchak Signature.svg
Aleksandr Kolchak Վիքիպահեստում

Ալեքսանդր Վասիլևիչ Կոլչակ (ռուս.՝ Александр Васильевич Колчак, նոյեմբերի 4 (16), 1874[1], Q4061514?, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[2] - փետրվարի 7, 1920({{padleft:1920|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:7|2|0}})[2], Իրկուտսկ, Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետություն[2]), ռուս բևեռախույզ, Ռուսական կայսրության նավատորմի ծովակալ (1917)։ Ծառայել է Ծովային գլխավոր շտաբում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Բալթիական նավատորմի օպերատիվ շտաբի պետ, 1916 թվականից՝ Սևծովյան նավատորմի հրամանատար։ Պայքարել է 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխության դեմ։ 1918 թվականի նոյեմբերի 18-ին Օմսկում հաստատել է ռազմական կառավարություն (մինչև 1920 թվականի հունվարի 4-ը), որը կրել է Համառուսաստանյան ժամանակավոր կառավարություն անվանումը։ Սպիտակ շարժման մյուս առաջնորդների կողմից ստացել է «Համառուսաստանյան ռազմածովային ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատար» տիտղոսը[3]։

Շուրջ մեկուկես տարի միջազգային հանրության կողմից ճանաչվել է որպես երկրի իրավական առաջնորդը։ Այնուամենայնիվ, չի կարողացել ամբողջապես իր շուրջը միավորել հակաբոլշևիկյան բոլոր ուժերին։ Կոլչակը հրաժարվում էր ինքնավարություն տալ էթնիկական փոքրամասնություններին, ինչպես նաև կտրականապես դեմ էր հակաբոլշևիկյան ձախ թևի հետ համագործակցելուն, միևնույն ժամանակ ապավինելով արտաքին ուժերի օգնությանը։ Սպիտակգվարդիականների պարտությունից հետո, եղել է անկախ զորամիավորումների դավադրության զոհը, որոնք նրան հանձնում են տեղական բոլշևիկյան մարմիններին[4]։

Գնդակահարվել է 1920 թվականին։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #119309130 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Колчак Александр Васильевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. Jon Smele (2006) Civil War in Siberia: The Anti-Bolshevik Government of Admiral Kolchak, 1918–1920, Cambridge University Press, ISBN 0521029074. p.77
  4. N. G. O. Pereira, "White Power during the Civil War in Siberia (1918–1920): Dilemmas of Kolchak's "War Anti-Communism," Canadian Slavonic Papers (1987) 29#1 pp 45–62.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 517 CC-BY-SA-icon-80x15.png