Ալեքսանդր Գոնչարով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեքսանդր Գոնչարով
Ծնվել էսեպտեմբերի 28, 1910(1910-09-28)
ԾննդավայրԵյսկ, Q11697015?, Կուբանի մարզ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էնոյեմբերի 4, 1952(1952-11-04) (42 տարեկանում)
Վախճանի վայրՂրիմ
Մասնագիտությունլրագրող և գրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Ժանրերարձակ
Պարգևներ«Մարտական ծառայությունների» մեդալ

Ալեքսանդր Գեորգևիչ Գոնչարով (ռուս.՝ Александр Георгиевич Гончаров, սեպտեմբերի 28, 1910(1910-09-28), Եյսկ, Q11697015?, Կուբանի մարզ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 4, 1952(1952-11-04), Ղրիմ), խորհրդային ռուս գրող, լրագրող:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեքսանդր Գոնչարովը ծնվել և մեծացել է բանվորի ընտանիքում: Հինգ տարեկանից նա որբացել է և դաստիարակվել է Դոնի Ռոստովում բնակվող հարազատների կողմից: 15 տարեկանից սկսել է աշխատել էլեկտրակայանում որպես փականագործ: 1930-1931 թվականներին աշխատել է Հյուսիսկովկասյան մանկական կոմունիստական շարժման տանը, 1932 թվականից տեղափոխվել է «Բանվորական Ռոստով» թերթի խմբագրություն, այնուհետև` «Հարվածային» թերթի խմբագրություն:

1933 թվականին կոմերիտմիության քաղկոմն Ալեքսանդր Գոնչարովին գործուղում է «Զվեզդա» երկաթուղային թերթի խմբագրություն, որտեղ նա աշխատում է ինը տարի: Այդ տարիներին Գոնչարովը հրատարակում է ակնարկների և պատմվածքների մի շարք ժողովածուներ` «Սպիտակ ոսկի» (1931), «Հոկտեմբերի հասակակիցները» (1932), «Պարտք» (1941) և այլն:

1941 թվականի սեպտեմբերին Հյուսիսկովկասյան երկաթուղիների վարչության կուսակցական կազմակերպությունը Գոնչարովին ընդունում է կուսակցության թեկնածու, 1942 թվականի մարտին նա կամավոր մեկնում է ռազմաճակատ: Ալեքսանդր Գոնչարովը դառնում է բանակային թերթի թղթակից, գրում է ակնարկներ, ռազմական ուրվանկարներ, ֆելիետոններ: Կովկասյան թեժ մարտերի օրերին 1942 թվականի հոկտեմբերին Գոնչարովը որոշում է դառնալ կոմունիստ, և ընդունվում է կոմունիստական կուսակցության շարքերը: Մեկ տարի հետո բանակային թերթում անխոնջ թղթակցական աշխատանքի համար հրամանատարությունը պարգևատրում է «Մարտական վաստակի համար» մեդալով: Կապիտան Գոնչարովն արժանանում է մարտական պարգևների, սակայն ծանր հիվանդությունը վերջ ի վերջո ստիպում է նրան թողնել մարտական ծառայությունը:

1943 թվականի դեկտեմբերին նա վերադառնում է «Աստղ» թերթի խմբագրություն, զբաղեցնում խմբագրի տեղակալի պաշտոնը: Այստեղ նա աշխատում է երկու տարի, 1945 թվականի աշնանից փոխադրվում է կուսակցության մարզկոմ, հետագայում հաստատվում որպես «Դոն» գրական գեղարվեստական ալմանախի պատասխանատու խմբագիր:

1946 թվականին Ռոստովյան գրահրատարակչությունում լույս է տեսնում նրա «Տոնից առաջ» պատմվածքների գիրքը: 1947 թվականից հիվանդությունը Գոնչարովին գամում է անկողնուն: Հաղթահարելով ծանր հիվանդությունը` գրողը ստեղծում է իր «Մեր թղթակիցը» վիպակը: Գիրքը տպագրվում է Ռոստովում, Մոսկվայում, ավելի ուշ` Սոֆիայում և Վարշավայում բուլղարերեն և լեհերեն թարգմանությամբ:

Ստեղծագործական ուժերի ծաղկման շրջանում Ալեքսանդր Գեորգիևիչ Գոնչարովը հեռանում է կյանքից, սակայն նրա հիշատակը վառ են պահում նրա ստեղծագործությունները: Գոնչարովի ստեղծագործություններին բարձր գնահատական են տվել Վիտալի Զակրուտկինը, Բորիս Պոլևոյը և ուրիշներ:

Ալեքսանդր Գեորգիևիչը մահացել է Ղրիմում, առողջարանում, 1952 թվականի նոյեմբերի 4-ին: Մի քանի օր հետո, երբ հարյուրավոր ռոստովցիներ նրան թաղում էին եղբայրական գերեզմանոցում, քաղաքի կրպակներում վաճառքի էր հանվել «Հոկտեմբեր» ամսագրի նոյեմբերյան համարը, որում տպագրվել էր «Մեր թղթակիցը» վիպակը: Ամսագրի համարը դրվել էր գրողի կրծքին:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Перед праздником. — Ростов н/Д: Ростиздат, 1946.
  • Наш корреспондент. — М.: Советский писатель, Гослитиздат, Воениздат, Ростиздат, 1953.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]