Տատյանա Դորոնինա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Տատյանա Դորոնինա
Татьяна Доронина.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 12, 1933(1933-09-12)[1] (86 տարեկան)
ԾննդավայրԼենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]
ԿրթությունՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտությունդերասանուհի
Ամուսին(ներ)Օլեգ Բասիլաշվիլի, Edvard Radzinsky? և Բորիս Խիմիչև
Պարգևներ և մրցանակներՊատվո շքանշան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիքանի շքանշան, Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան, Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ, Ֆրանցիսկ Սկորինայի մեդալ, Ոսկե դիմակ և Սուրբ հավասար առաքելական իշխանուհի Օլգայի շքանշան
Դմիտրի Մեդվեդև և Տատյանա Դորոնինա

Տատյանա Վասիլևնա Դորոնինա (սեպտեմբերի 12, 1933(1933-09-12)[1], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]), խորհրդային թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, թատրոնի ռեժիսոր: ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ է (1981)[2]: 1987-2018 թվականներին եղել է Մոսկվայի Մ. Գորկու անվան գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի հիմնադիրը, գեղարվեստական ղեկավար-տնօրենը: 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ից թատրոնի նախագահն է:

«Սովետսկի էկրան» հանդեսի ընթերցողների կողմից երեք անգամ ճանաչվել է «Տարվա դերասանուհի»:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տատյանա Վասիլևնա Դորոնինան ծնվել է Լենինգրադում: Հայրը՝ Վասիլի Իվանովիչը, սերում է հին հավատացյալների ընտանիքից (Староверы), իսկ մայրը՝ Աննա Իվանովնան, գյուղական քահանայի դուստրն էր: Դանիլովյան էվակուացիայի ժամանակ հայրը մեկնեց պատերազմ, որի ընթացքում ընտանիքը գտնվում էր շատ ծանր վիճակում: Մինչև դպրոցն ավարտելը՝ Տատյանան դիմել էր շատ թատերական ուսումնարաններ, սակայն, աթեիստական նկատառումներից ելնելով՝ նրան ոչ մի ուսումնարանում չընդգրկեցին: Նա ստիպված էր շարունակել կրթությունը Լենինգրադում (1945—1952): 1956 թվականին ավարտելով Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիան, աշխատել է Լենինգրադի Լենինյան կոմսոմոլի անվան թատրոնում, ապա՝ Մաքսիմ Գորկու անվան դրամատիկական մեծ թատրոնում (1959-1966): Անդամագրվել է Կոմերիտական կազմակերպությանը (ՀԼԿԵՄ): Դորոնինայի մուտքը կինո նշանավորվեց ռեժիսոր Իոսիֆ Խեյֆիցի «Հորիզոն» ժապավենով (1962): Նկարահանվել է նաև ռեժիսորներ Դանիիլ Խրաբրովիցկու «Անվանականչը» (1965) Վլադիմիր Վենգերովի «Բանվորական ավան» (1965) և այլ կինոնկարներում: Ռեժիսոր Գեորգի Նատանսոնի «Ավագ քույրը» կինոնկարում (1966), Դորոնինայի ստեղծած Նադյա Ռեզանայի դժվարին ու հետաքրքիր կերպարը բարձր գնահատվեց հանդիսատեսի կողմից և ձայների մեծամասնությամբ նա ճանաչվեց 1967 թվականի լավագույն դերասանուհին: Նկարահանվել է ռեժիսորներ Տատյանա Լիոզնովայի «Երեք բարդի Պլյուշչիխայում» (1967), Գեորգի Նատանսոնի «Նորից սիրո մասին» (1968), Կոնստանտին Վոյնովի «Հրաշալի բնավորություն (1970) կինոնկարներում: 1973 թվականին Դորոնինան նկարահանվել է ռեժիսոր Օլեգ Բոնդարևի «Խորթ մայրը» կինոժապավենում[3]:

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացել է հինգ անգամ:

  • Առաջին ամուսնությունը տևել է 8 տարի՝ 1955-1963 թվականներին, իսկ ամուսինը Օլեգ Վալերիանովիչ Բասիլավշիլին էր (ծնված 1934 թվականին), ով թատրոնի, կինոյի և հեռուստասերիալների դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1984) է:
  • Երկրորդ ամուսնությունը տևել է 3 տարի՝ 1963-1966 թվականներին, ամուսինը՝ Անատոլի Զինևիչ Յուֆիտը (1925—1978), թատերագետ էր, արվեստագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր:
  • Երրորդ ամուսնությունը տևել է 5 տարի՝ 1966-1971 թվականներին, ամուսինը՝ Էդվարդ Ստանիսլավովիչ Ռազդինսկին (ծնված 1936 թվականին), գրող էր, դրամատուրգ, սցենարիստ և հեռուստահաղորդավար, Ռուսաստանի պատմությանը վերաբերվող բազմաթիվ գրգերի հեղինակ:
  • Չորրորդ ամուսնությունը տևել է 9 տարի՝ 1973-1982 թվականներին, ամուսինը՝ Բորիս Պետրովիչ Խիմիչևը (1933—2014), թատրոնի և կինոյի դերասան էր, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (1993):
  • Հինգերորդ ամուսնությունը տևել է 3 տարի՝ 1982-1985 թվականներին, ամուսինը՝ Ռոբերտ Դմիտրևիչ Տոխնենկոն, Կենտրոնական կոմիտեի (ՀամԼԿԵՄ) աշխատակից է եղել և Նավթարդյունաբերության գլխավոր տնօրենը:

Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պատվո շքանշան
  • ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ
  • «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիքանի շքանշան
  • Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան
  • «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան
  • Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
  • ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ
  • ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ
  • Ֆրանցիսկ Սկորինայի մեդալ
  • Ոսկե դիմակ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Доронина Татьяна Васильевна // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Татьяна Доронина в энциклопедии «Кругосвет»
  3. Велигжанина А. 5 мужей Татьяны Дорониной // Комсомольская правда : газета. — 2003. — № 22958.