Վլադիմիր Վենգերով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Վլադիմիր Վենգերով
Владимир Яковлевич Венгеров
Ծնվել էհունվարի 11, 1920(1920-01-11)
ԾննդավայրՍարատով, Խորհրդային Ռուսաստան
Մահացել էնոյեմբերի 15, 1997(1997-11-15) (77 տարեկանում)
Մահվան վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան
ԿրթությունՄոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտացումկինոռեժիսոր
ՊարգևներՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ
IMDbID ID 0893093

Վլադիմիր Յակովլևիչ Վենգերով (ռուս.՝ Владимир Яковлевич Венгеров, 11 հունվարի, 1920, Սարատով - 15 նոյեմբերի, 1997), խորհրդային ռեժիսոր և խաղարկային ֆիլմերի սցենարիստ։ ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վլադիմիր Վենգերովը ծնվել է Սարատովում։ 1943 թվականին ավարտել է Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը։ 1944 թվականից աշխատել է «Լենֆիլ» կինոստուդիայում ռեժիսորներ Ռայզմանի ու Էրմլերի հետ։

1954 թվականին նկարահանել է «Կորտիկ» արկածային ֆիլմը (ըստ Ա․ Ռիբակովի վիպակի), որը մինչ օրս ունի իր հանդիսատեսը շնորհիվ իր սուր սյուժեյի և պատանի դերասանների խաղի։ Ավելի մեծ հաջողություն է ունեցել նրա հաջորդ ֆիլմը՝ «Երկու կապիտան» (ըստ Վ․ Կավերինի վեպի)։ Վենգերովի նշանակալի աշխատանքներից է նաև «Դատարկ երթ» ֆիլմը, որ նկարահանվել է Ս. Անտոնովի գրքի հիման վրա։ Այս ֆիլմում, ի տարբերություն նախորդների, Վենգերովն առաջին պլանում ներկայացրել է բարոյական կոնֆլիկտը։

Ունեցել է Դե Կակա մականունը. այդպես նրան կոչել են ռեժիսոր Դե Սիկայի անվան համաբանությամբ[1]։

Վլադիմիր Վենգերովը մահացել է 1997 թվականի նոյեմբերի 15-ին։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի մոտ գտնվող Կոմարովոյի գերեզմանատանը

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1951 — Ադիգեական ինքնավար մարզ — վավերագրական ֆիլմ Ի. Գինդինի հետ համատեղ
  • 1952 — Կենդանի դիակ
  • 1953 — Անտառ
  • 1954 — Կորտիկ, ռեժիսոր
  • 1955 — Երկու կապիտան, ռեժիսոր
  • 1958 — Քաղաքը վառում է լույսերը, ռեժիսոր, սցենարիստ
  • 1960 — Բալթիական երկինք, ռեժիսոր
  • 1962 — Դատարկ երթ, ռեժիսոր, Մոսկվայի կինոթառատոնի արծաթե մեդալ
  • 1965 — Աշխատանքային գյուղ
  • 1968 — Կենդանի դիակ, ռեժիսոր, սցենարիստ
  • 1972 — Կարպուխին
  • 1976 — Ստրոգովներ, ռեժիսոր
  • 1979 — Երկրորդ գարուն
  • 1983 — Զառիթափ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. А. Нилин Станция Переделкино: поверх заборов : роман частной жизни. Москва: АСТ : Редакция Елены Шубиной, 2015 ISBN 978-5-17-087072-1

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]