Վեսնա Պարուն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Վեսնա Պարուն
Vesna Parun
Ծնվել է ապրիլի 10, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})[1] կամ հոկտեմբերի 4, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})[2]
Ծննդավայր Զլարին, Շիբենիկ, Խորվաթիա
Վախճանվել է հոկտեմբերի 25, 2010({{padleft:2010|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[3][2][1] (88 տարեկանում)
Վախճանի վայր Ստուբիչկե Տոպլիցե, Խորվաթիա
Մասնագիտություն բանաստեղծ, գրող, թարգմանիչ և մանկագիր
Լեզու խորվաթերեն[4]
Քաղաքացիություն Flag of Croatia.svg Խորվաթիա
Կրթություն Զագրեբի համալսարանի հումանիտար և սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ
Պարգևներ

Վեսնա Պարուն (խորվ.՝ Vesna Parun, ապրիլի 10, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})[1] կամ հոկտեմբերի 4, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})[2], Զլարին, Շիբենիկ, Խորվաթիա - հոկտեմբերի 25, 2010({{padleft:2010|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[3][2][1], Ստուբիչկե Տոպլիցե, Խորվաթիա), խորվաթ բանաստեղծուհի:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1946 թվականին ավարտել է Զագրեբի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը:

Ստեղծագործությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վեսնա Պարունի ռոմանտիկորեն ոգեշունչ ստեղծագործությունը հատկապես բնորոշ է ետպատերազմյա Հարավսլավիայի երիտասարդ բանաստեղծներին, նրա ստեղծագործության մեջ նոր հասարակության քաղաքացու աշխարհում տեղի ունեցող ամեն ինչի համար պատասխանատու լինելու զգացումը միահյուսվում է քնարական տարերքի, երիտասարդությամբ արբենալու և կյանքի մասին առաջին լուրջ խորհրդածությունների հետ։ Քաղաքացիական և անձնական մոտիվները հանդես էին գալիս իրենց բնական միասնությամբ և ներդաշնակ գեղեցկությամբ: Այդ հատկանիշի շնորհիվ Պարունի բանաստեղծության մեջ արժանի գեղարվեստական մարմնավորում ստացավ այնպիսի մի դժվարին թեմա, ինչպիսին է արդիականությունը իր անմիջական նշանակությամբ («Լուսաբացներ և մրրիկներ», 1947, «Բանաստեղծություններ», 1948): Պարունի ստեղծագործության վաղ շրջանում հանդես եկած մի շարք գծեր, մասնավորապես մարդկանց դիմելը և լրիվ ինքնաբացահայտումը, զարգանում են բանաստեղծի հետագա ստեղծագործության մեջ («Սև ձիթապտուղ», 1955, «Հավատարմություն ջրասամույրներին», 1957, «Ծովին վերադարձրած մարջան», 1959, «Թրակիայի քամին», 1964 և այլն)[6]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]