Ռուս-վրացական պատերազմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ռուս-վրացական պատերազմ
Georgia-War-2008-08-11.jpg
Օդացամաքային ճակատամարտերը ցույց տվող քարտեզ
Թվական Օգոստոսի 7-12, 2008
Վայր Անդրկովկաս
Արդյունք Ռուսական, հարավօսականի և աբխազական զինված ուժերի հաղթանակ
Հրամանատարներ
Ռուսաստան Դմիտրի Մեդվեդև
Ռուսաստան Անատոլի Սերդյուկով
Ռուսաստան Վլադիմիր Բոլդիրև
Ռուսաստան Մարատ Կուլախմետով
Ռուսաստան Վլադիմիր Շամոնով
Ռուսաստան Վյաչեսլավ Բորիսով
Ռուսաստան Անատոլի Խրուլյով (վիրավորված մարտում)
Հարավային Օսիա Էդուարդ Կոկոյտի
Հարավային Օսիա Վասիլի Լունև
Հարավային Օսիա Անատոլի Բարանկևիչ
Աբխազիա Սերգեյ Բաղապշ
Աբխազիա Միրաբ Կիշմարիա
Աբխազիա Անատոլի Զայցև
Վրաստան Միխեիլ Սաակաշվիլի
Վրաստան Դավիթ Կեզերաշվիլի
Վրաստան Զազա Գոգավա
Վրաստան Մամուկա Կուրաշվիլի
Վրաստան Դավիդ Նաիրաշվիլի
Վրաստան Ալեքսանդր Լոմայա
Վրաստան Վանո Մերաբիշվիլի
Կողմերի ուժեր
Ռուսաստան Հարավային Օսիայում՝
10 000 զինվոր
Աբխազիայում՝
9000 զինվոր
Հարավային Օսիա 3000 կանոնավոր զորք
Աբխազիա 1000 հատուկ ջոկատային ուժեր[5]
Վրաստան Հարավային Օսիայում՝
10 000 – 11 000 զինվոր, ներառյալ ՆԳՆ հատուկ ուժայիններ
մոտ 5000 ՆԳՆ ոստիկանության սպաներ[3]
10 000 ռեզերվիստ
Իրաքում՝ 2000 զինվոր[4]
Ռազմական կորուստներ
Ռուսաստան Ռուսաստան

Հարավային Օսիա Հարավային Օսիա

  • ռազմագերի՝ 27

Պաշտպանության նախարարություն

  • զոհ՝ 26
  • վիրավոր՝ 69

Ներքին գործերի նախարարություն՝

  • զոհ՝ 6

Աբխազիա Աբխազիա

  • զոհ՝ 1
Վրաստան Վրաստան

Զինված ուժեր

  • զոհ՝ 169
  • վիրավոր՝ 947
  • ՆԳՆ՝ 1
  • ռազմագերի՝ 39

Ներքին գործերի նախարարություն՝

  • զոհ՝ 11
  • վիրավոր՝ 227
  • ՆԳՆ՝ 3
  • ռազմագերի՝ 10
Քաղաքացիական զոհեր

Հարավային Օսիա՝ 162, ըստ Ռուսաստանի;[6] 365, ըստ Հարավային Օսիայի[7][8] 255 վիրավոր, ըստ Ռուսաստանի

Վրաստան՝ 224 քաղաքացիական զոհ և 15 անհայտ կորած, 547 վիրավոր
սպանված 1 և վիրավորված 3 օտարերկրյա քաղաքացի«Ռուսական հարձակումների ամփոփում» (PDF)։ ՎՀ արտաքին գործերի նախարարության </ref>


Փախստականներ
Առնվազն 158 000 տեղահանված քաղաքացիներ,[9] (ներառյալ ՌԴ անցած 30 000 հարավօսիացիներ և Վրաստանի տարածք տեղափոխված Հարավային Օսիայի բնակիչներ հանդիսացող 15 000 վրացիներ[ըստ ՄԱՓԳՀ-ի])[10]


Ռուս-վրացական պատերազմ (վրաց.՝ რუსეთ–საქართველოს ომი, ռուս.՝ Русско-грузинская война), հայտնի նաև որպես «օգոստոսյան պատերազմ»[11], Անդրկովկասի երկրամասում տեղի ունեցած զինված հակամարտություն Վրաստանի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և վերջինիս ռազմական աջակցությունը վայելող Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի ինքնահռչակ հանրապետությունների միջև։ Տեղի է ունեցել նախկինում Խորհրդային Միության կազմում հանդես եկող Վրաստանի և Ռուսաստանի դիվանագիտական հարաբերությունների վատթարացման կիզակետում՝ 2008 թվականի օգոստոս ամսին՝ տևելով հինգ օր՝ օգոստոսի 7-ից մինչև 12-ը[11]։ Զանգվածային լրատվամիջոցների կողմից բազմաթիվ առիթներով որակվել է որպես 21-րդ դարի առաջին միջեվրոպական պատերազմը[12]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հայդեր Ջեյմս (օգոստոսի 27, 2008)։ «Ռուսական կողմերի աջակցությունը վայլող զինյալները գյուղերում կատարում են էթնիկական զտումներ»։ «Թայմս»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից օգոստոսի 27, 2008-ին 
  2. «Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի հայտարարությունը»։ «դը Կրեմլին»։ օգոստոսի 26, 2008 
  3. «Հյումըն ռայթս ուոթչ՝ հավելված»։ «Հյումըն ռայթս ուոթչ» 
  4. Միշա Ջինջիխաշվիլի (օգոստոսի 9, 2008)։ «Լահնամասշտաբ պատերազմ: Շարունակվում է Հարավային Օսիայի համար Վրաստանի մղած պայքարը»։ «Die Welt» 
  5. Լյուկ Հարդինք (օգոստոսի 11, 2008)։ «Աբխազիա: Մոսկվան զորքեր է ուղարկում դեպի երկրորդ էնկլավ»։ «Գարդիան» 
  6. «ru:Мы полагаем, что мы в полной мере доказали состав преступления» (ռուսերեն)։ «Interfax»։ հուլիսի 3, 2009 
  7. «Սպանված զոհերի ցանկ»։ Ossetia-war.com։ Արխիվացված օրիգինալից-ից մայիսի 28, 2009-ին 
  8. «ru:Список погибших граждан Южной Осетии на 04.09.08» (ռուսերեն)։ osetinfo.ru։ սեպտեմբերի 8, 2008։ Արխիվացված օրիգինալից-ից սեպտեմբերի 8, 2008-ին 
  9. «Ռուսաստանն իր հրթիռներն է փորձարկում Թբիլիսիի վրա»։ «The Australian»։ օգոստոսի 19, 2008։ Արխիվացված օրիգինալից-ից օհոստոսի 20, 2008-ին 
  10. «ՄԱԿ-ի փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակ»։ «ՄԱՓԳՀ»։ օգոստոսի 15, 2008 
  11. 11,0 11,1 «2008-ի օգոստոսի 8-ին սկսվեց ռուս-վրացական պատերազմը»։ «ՌԱԶՄ.info»։ օգոստոսի 8, 2013 
  12. Մայքլ Էմերսոն (օգոստոս, 2008)։ «21-րդ դարի առաջին եվրոպական պատերազմից հետո»։ «Եվրոպայի քաղաքական հետազոտությունների կենտրոն» 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]