Ռոբերտ Ռիտեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռոբերտ Ռիտեր
գերմ.՝ Robert Ritter
Bundesarchiv R 165 Bild-244-71, Dr. Robert Ritter mit alter Frau und Polizist.jpg
Ծնվել էմայիսի 14, 1901(1901-05-14)[1]
Աախեն, Գերմանական կայսրություն
Մահացել էապրիլի 15, 1951(1951-04-15)[1] (49 տարեկան)
Oberursel, Վերին Տաունուս, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտությունհոգեբան և հոգեբույժ
Հաստատություն(ներ)Q1541776?
Ալմա մատերԼյուդվիգ Մաքսիմիլիանի Մյունխենի համալսարան և Հայդելբերգի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն[2]
Robert Ritter Վիքիպահեստում

Ռոբերտ Ռիտեր (գերմ.՝ Robert Ritter, մայիսի 14, 1901(1901-05-14)[1], Աախեն, Գերմանական կայսրություն - ապրիլի 15, 1951(1951-04-15)[1], Oberursel, Վերին Տաունուս, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի հոգեբան։ Գնչուների՝ որպես «ոչ լիարժեք ազգի» պլանաչափ հետապնդումների անհրաժեշտությունը հիմնավորող աշխատությունների հեղինակ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո միացել է Ֆրայկորի անդամներին Վերին Սիլեզիայում[3]։

1927 թվականին Մյունխենի համալսարանում պաշտպանել է ատենախոսություն մանկավարժական հոգեբանությունից։ Նա շարունակել է իր հետազոտությունները մանկական հոգեբանության բնագավառում, 1930 թվականին ստացել է բժշկության դոկտորի աստիճան Հայդելբերգի համալսարանում։

1936 թվականին Ռիտերը նշանակվել է Կայսերական առողջապահության վարչության եվգենիկայի ու ազգաբնակության բնագավառում կենսաբանական հետազոտությունների նորաստեղծ կենտրոնի ղեկավար, որը նա ղեկավարում է մինչև 1943 թվականի վերջը։ Մոտ 1941 թվականին գնչուական հարցի վերաբերյալ նրա ուսումնասիրությունը հանգեցրել է գնչուների դեմ գործնական միոցների կիրառման։ Ռիտերը նաև ղեկավարում էր Գեստապոյին կից Քրեական կենսաբանության նորաստեղծ ինստիտուտը։

Թեև Պատերազմի ավարտին Ռիտերի գործը հանձնվել է դատարան, սակայն այն փակվել է։ Հետագայում Ռիտերը ինքնասպանություն է գործել։ Նրա նախկին աշխատակիցները (մասնավորապես, Էվա Յուստինին, որը նույնպես ջանքեր էր գործադրում գնչուների ցեղասպանությունը գիտականորեն հիմնավորելու համար) շարունակել են իրենց գիտական կարիերան։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. Identifiants et Référentiels (ֆր.)ABES, 2011.
  3. Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945. Fischer Taschenbuch Verlag, Zweite aktualisierte Auflage, Frankfurt am Main 2005, ISBN 978-3-596-16048-8, S. 499.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]