Պաուլ Շվարց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պաուլ Շվարց
գերմ.՝ Paul Schwarz
Ծնվել էնոյեմբերի 19, 1867(1867-11-19)[1]
Նիսա
Մահացել էդեկտեմբերի 28, 1938(1938-12-28)[1] (71 տարեկան)
Տորգաու, Torgau, Մերսբուրգ վարչական շրջան, Սաքսոնիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Նացիստական Գերմանիա[2]
ՔաղաքացիությունFlag of Germany (1935–1945).svg Գերմանական ռայխ
Մասնագիտությունարևելագետ, իրանագետ, արաբագետ և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Լայպցիգի համալսարան
Ալմա մատերԼայպցիգի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն

Պաուլ Շվարց (գերմ.՝ Paul Schwarz, նոյեմբերի 19, 1867(1867-11-19)[1], Նիսա - դեկտեմբերի 28, 1938(1938-12-28)[1], Տորգաու, Torgau, Մերսբուրգ վարչական շրջան, Սաքսոնիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Նացիստական Գերմանիա[2]), գերմանացի արևելագետ, Լայպցիգի համալսարանի պրոֆեսոր[3][4][5]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պալց Շվերցը ծնվել է 1867 թվականի նոյեմբերի 19-ին Նեյսե քաղաքում (քաղաք Լեհաստանում)։ 1893 թվականին Լայպցիգի համալսարանում պրոֆեսոր Ալբերտ Սոցինի (1844-1899) ղեկավարությամբ Շվարցը գրել և պաշտպանել է ատենախոսություն հին արաբական պոեզիայի վերաբերյալ՝ դառնալով Արևելագիտության գիտությունների թեկնածու։

1896 թվականին նա ստացել է գիտությունների դոկտորի կոչում Հին Պարսկաստանի մասին աշխատանքի համար («Iran im Mittelalter nach den arabischen Geographen»): Iran im Mittelalter nach den arabischen Geographen")։ 1896 թվականին ստացել է գիտությունների դոկտորի կոչում հին Պարսկաստանի մասին աշխատության համար։ 1896-1903 թվականներին դասավանդել է Լայպցիգում՝ որպես Արևելյան լեզուների դոցենտ։ 1903 թվականին Շվարցը դարձել է Արևելյան լեզուների պրոֆեսոր փիլիսոփայական ֆակուլտետում՝ այդ պաշտոնում մնացել է ավելի քան 30 տարի՝ մինչև 1937 թվականը։ Դասախոսել է արաբերենի և Ղուրանի մասին։ 1933 թվականի նոյեմբերի 11-ին Շվարցը գերմանական համալսարանների և բուհերի ավելի քան 900 գիտնականների և դասախոսների թվում էր, որոնք ստորագրել էին պրոֆեսորների հայտարարությունը Ադոլֆ Հիտլերի և նացիոնալ-սոցիալիստական պետության աջակցության մասին։ Մահացել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Տորգաու քաղաքում։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Die Abbasidenresidenz Samarra. Neue historisch-geographischen Untersuchungen (=Quellen und Forschungen zur Erd- und Kulturkunde Bd. 1), Leipzig 1909.
  • Escorialstudien zur arabischen Literatur- und Sprachkunde, Bd. 1, Stuttgart 1922.
  • Iran im Mittelalter nach den arabischen Geographen, 9 Bde., Leipzig 1896—1935. (Nachdruck Olms, Hildesheim 1969)
  • Hrsg.: Umar Ibn Abi Rebi’a Der Diwan nach den Handschriften zu Cairo und Leiden. Mit einer Sammlung anderweit überlieferter Gedichte und Fragmente. 2 Bde. in 1 Band, Leipzig 1901—1909. Reprint: Hildesheim 2004 ISBN 978-3-487-12638-8

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Kürschner 1931, Sp. 2741.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 AlKindi
  2. 2,0 2,1 2,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #11736777X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  3. Ludmila Hanisch Die Nachfolger der Exegeten: deutschsprachige Erforschung des Vorderen Orients in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts. — Otto Harrassowitz Verlag, 2003. — С. 206. — 252 с. — ISBN 9783447047586
  4. Ursula Wokoeck German Orientalism: The Study of the Middle East and Islam from 1800 to 1945. — Routledge, 2009. — С. 270, 288. — 573 с. — ISBN 9781134039371
  5. Johann Fück Die Arabischen studien in Europa: bis in den Anfang des 20 Jahrhunderts. — Otto Harrassowitz, 1955. — С. 312. — 352 с.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]