Մելինե Մանուշյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մելինե Մանուշյան
հայ․՝ Մելինէ Մանուշեան
Մելինե Մանուշյան.JPG
Ծնվել է1913[1]
ԾննդավայրԿոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն
Մահացել էդեկտեմբերի 6, 1989(1989-12-06)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
Հայկական ԽՍՀ
Ազգությունհայ
ԿրթությունԴպրոցասէր վարժարան
Մասնագիտությունքարտուղար, գրող, French Resistance fighter և ուսուցչուհի
ԱմուսինՄիսաք Մանուշյան
Mélinée Manouchian Վիքիպահեստում

Մելինե Մանուշյան (Մելինէ Մանուշեան, 1913[1], Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 6, 1989(1989-12-06), Փարիզ, Ֆրանսիա)[2], ֆրանսահայ գործիչ, Դիմադրության մասնակից Միսաք Մանուշյանի կինը։

Ծնվել է 1913 թվականին Կ. Պոլսում։ Հայոց Ցեղասպանության ժամանակ զրկվում է ծնողներից, մանկությունը անցկացնում որբանոցներում[3]։ Մինչև 1926 թվականն ապրել է Մարսելում, 1934 թվականին ծանոթանում է ապագա ամուսնու հետ։ Մոտ հարաբերությունների մեջ է եղել Շառլ Ազնավուրի ընտանիքի հետ։

Միսաք Մանուշյանի՝ կնոջն ուղարկած վերջին նամակի բնօրինակը պահվում է Կոնգրեսի գրադարանում, Վաշինգտոն։ Լուի Արագոնը, ոգեշնչված Մանուշյանի վերջին նամակից՝ ուղղված կնոջը, գրել է «Տողեր՝ հիշատակի համար» (Strophes pour se souvenir) բանաստեղծությունը.

Միսաք Մանուշյանի մահապատժի իրագործումից հետո Մելինեն խուսափեց ֆաշիստական կալանքից և ողջ մնաց պատերազմում։ Նա այլևս երբեք չամուսնացավ և երեխա չունեցավ։ 1954 թվականին Մելինե Մանուշյանը գրում է ամուսնուն նվիրված հուշեր, որոնց հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ 1985 թվականին:

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Babelio
  2. Melinee Manouchian
  3. [7 Little Melinee in orphanage