Մարտին Քարամյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մարտին Քարամյան
Ծնվել է մարտի 25, 1912(1912-03-25)
Վախճանվել է դեկտեմբերի 30, 1993(1993-12-30) (81 տարեկանում)
Վախճանի վայր Երևան, Հայաստան
Մասնագիտություն թարգմանիչ, արձակագիր և բանաստեղծ
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ
Կրթություն Թբիլիսիի պետական համալսարան

Մարտին Խաչատուրի Քարամյան (1912, մարտի 25, գ. Վարխունո, այժմ՝ Վրաստանի Թիթրիծղարոյի շրջանում - 1993, դեկտեմբերի 30, Երևան), խորհրդային հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1946 թվականից: ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թբիլիսիի հայկական մանկավարժական ուսումնարանն ավարտելուց հետո սովորել է Թբիլիսիի համալսարանի հայկական բաժանմունքի հայոց լեզվի և գրականության բաժնում, ավարտել է 1941 թվականին, մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1931-1932 թվականներին եղել է Վրացական ԽՍՀ Աղբուլաղի (այժմ՝ Թեթրիծղարոյի) շրջանային «Կոլխոզային ուղի» թերթի հայկական բաժնի վարիչ, 1932-1933 թվականներին՝ Երևանի «Ավանգարդ» թերթի գյուղբաժնի վարիչ, 1933-1934 թվականներին՝ Թիֆլիսի «Պրոլետար» թերթի գյուղբաժնի վարիչի տեղակալ, 1934-1937 թվականներին՝ «Կոլխոզային ուղի» թերթի պատասխանատու քարտուղար, 1937-1941 թվականներին՝ Վրաստանի ռադիոկոմիտեի հայկական հաղորդումների խմբագիր։ 1940 թվականին դարձել է ԽՄԿԿ անդամ։ 1941-1956 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1956-1964 թվականներին ավագ խմբագիր էր Վրաստանի ռադիոկոմիտեի հայկական հաղորդումների խմբագրությունում։ Ղեկավարել է ՎԽՍՀ գրողների միության հայկական մասնաճյուղը (1964-1974)։ 1964-1971 թվականներին աշխատել է «Սովետական Վրաստան» թերթում որպես բաժնի վարիչ, 1972-1976 թվականներին՝ «Մերանի» հրատարակչությունում որպես ավագ խմբագիր։ Հեղինակ է քնարական բանաստեղծությունների («Ցասման կրակ», 1945, «Մտերիմ խոսքեր», 1952, «Հայրենիքի ճամփաներում», 1961, «Դարի բովում», 1975, «Ձմեռնամուտի արշալույս», 1982), պատմվածքների, հուշերի («Աշխարհը Լալվարից», 1972, «Ապրած տարիներ», 1978) ժողովածուների։ Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Գովք աշնան» ժողովածուն (Թբիլիսի, 1965), վրացերեն՝ «Կյանքի ուղիներ» (Թբիլիսի, 1973), «Տարիներ և հանդիպումներ» (Թբիլիսի, 1984) գրքերը։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշանով։ Քարամյանը թարգմանություններ է կատարել վրաց գրողների ստեղծագործություններից («Հարազատ ձայներ», մաս 1-2, 1961-1963, ժողովածուներ)։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Արևոտ դաշտերում, Թբիլիսի, 1937, 52 էջ:
  • Ցասման կրակ, Երևան, Հայպետհրատ, 1945, 64 էջ:
  • Մտերիմ խոսքեր, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 76 էջ:
  • Հայրենի լեռներ, Թբիլիսի, 1953, 160 էջ:
  • Ծանոթ այգի, Թբիլիսի, 1957, 140 էջ:
  • Հայրենիքի ճամփաներում, Երևան, Հայպետհրատ, 1961, 100 էջ:
  • Աշխարհը Լալվարից, Երևան, «Հայաստան», 1972, 364 էջ:
  • Դարի բովում, Թբիլիսի, 1975, 145 էջ:

Թարգմանություններ (վրացերենից)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հարազատ ձայներ, գիրք 1, Թբիլիսի, 1961, 128 էջ:
  • Հարազատ ձայներ, գիրք 2, Թբիլիսի, 1963, 142 էջ:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 12, էջ 423 CC-BY-SA-icon-80x15.png