Մարինա Կուրչևսկայա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մարինա Կուրչևսկայա
Марина Курчевская крупным планом Дом кино Екатеринбург 2 декабря 2020 года.jpg
Ծննդյան թիվ՝հոկտեմբերի 20, 1956(1956-10-20) (64 տարեկան)
Ծննդավայր՝Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն՝մուլտիպլիկատոր և բեմանկարիչ
IMDb։ID 2443007

Մարինա Վադիմովնա Կուրչևսկայա (ռուս.՝ Марина Вадимовна Курчевская, հոկտեմբերի 20, 1956(1956-10-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս նկարիչ, բեմադրող նկարիչ։ ՌԴ նկարիչների միության, «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի անդամ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարինա Կուրչևսկայան ծնվել է 1956 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Մոսկվայում։ 1976 թվականին ավարտել է 1905 թվականի հիշատակի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1977 թվականից մինչև 1982 թվականը սովորել է ՎԳԻԿ-ում (Իվան Իվանով-Վանոյի արվեստանոց)։

1982 թվականից աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, 2000 թվականից՝ «Մարդը և ժամանակը» (ռուս.՝ «Человек и время»), 2002 թվականից՝ «Անիմոս» ստուդիայում։ Սկսել է աշխատել իր հոր՝ Վադիմ Կուրչևսկու ֆիլմերում («Զինվորական կապա», «Նապաստակի պոչ», «Լեգենդ Սալիերիի մասին», «Ազատագրված Դոն Կիխոտը»)։ Աշխատել է տիկնիկային անիմացիայի բնագավառում, ակտիվորեն մասնակցել է ամենատարբեր ցուցահանդեսների ու փառատոնների, համերգների ու պարահանդեսների։ Աշխատել է գրքային գրաֆիկայի ոլորտում, մասնակցել է տիկնիկային ներկայացումների բեմադրությունների։ Եղել է մի շարք անիմացիոն փառատոնների դիզայներ-ձևավորող Նինա Վինոգրադովայի հետ միասին, ինչպիսիք են՝ Անիմացիոն կինոյի ռուսական բաց փառատոն, «Крок» անիմացիոն կինոյի միջազգային փառատոն։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայրը՝ Վադիմ Կուրչևսկի

Ամուսինը՝ Վադիմ Ժուկ

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բեմադրող նկարիչ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վավերագրական կինո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարինա Կուրչևսկայան նկարահանվել է վավերագրական սերիալում՝

  • 2006 – «Հրաշքների ֆաբրիկա» («Բեմադրող նկարիչ» սերիա)[1]

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2005 - Անիմացիոն կինոյի X բաց ռուսական փառատոն Սուզդալայում. փառատոնի մրցանակ «Մանկական լավագույն ֆիլմի համար» - «Մկան մասին», ռեժիսոր Մարիա Մուատ և նկարիչ Մարինա Կուրչևսկայա[2]։
  • 2007 - «Պատուհան դեպի Եվրոպա» ռուսական կինոյի XV փառատոնի «Անիմացիա» բաժնում՝ «Տոնի նախազգացման համար» դիպլոմով պարգևատրվել է «Ձյունանուշիկ» ֆիլմի բեմադրող նկարիչ Մարինա Կուրչևսկայան (ռեժ.՝ Մարիա Մուատ)[3]։
  • 2008 - Անիմացիոն կինոյի XIII ռուսական բաց փառատոն Սուզդալայում, մրցանակ «Լավագույն պատկերային լուծման» համար - «Он и она», բեմադրող նկարիչ՝ Մարինա Կուրչևսկայան, ռեժիսոր Մարիա Մուատ[4]։
  • 2012 - ռուսական անիմացիոն կինոյի բաց փառատոն Սուզդալայում - Կազմկոմիտեի՝ Սլավա Մայասովի անվան մրցանակ փառատոնի անփոփոխ բեմադրող նկարիչներ Մարինա Կուրչևսկայային և Նինա Վինոգրադովային[5]։
  • 2012 - Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության շնորհակալագիր ռուսական անիմացիայի բնագավառում ունեցած մեծ ավանդի, երկարամյա արդյունավետ աշխատանքի և մուլտիպլիկացիոն կինոյի 100-ամյակի կապակցությամբ[6]։
  • 2014 - Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր՝ աշխատանքային հաջողությունների, Ռուսաստանի Դաշնության սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի, հումանիտար ոլորտում ունեցած վաստակի, երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի և ակտիվ հասարակական գործունեության համար[7]։

Ցուցահանդեսներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2001 – Կինոյի թանգարանում բացվել է «Взрослые игры в куклы» ցուցահանդեսը։ Նրա հեղինակներն են անիմացիոն կինոյի ռուս հայտնի նկարիչներ Նինա Վինոգրադովան և Մարինա Կուրչևսկայան[8]։
  • 2005 – «Русская классика — детям» ցուցահանդեսը բացվել է «Իզոպարկ» մանկական պետական պատկերասրահում։ Ցուցահանդեսը նվիրված է «Անիմոս» ստուդիայի համանուն նախագծին։ Նինա Վինոգրադովան, Մարինա Կուրչևսկայան, Վերա Պիունովան և Եկատերինա Բոգաչևան ներկայացրել են իրենց տիկնիկները, նկարները և գեղանկարչական աշխատանքները[9]։
  • 2007 – «Անիմոս» ստուդիան կազմակերպել է «Անեմոմանիա» ցուցահանդեսը «Իզոպարկ» պատկերասրահում։ Մասնակցել են Նինա Վինոգրադովան, Մարինա Կուրչևսկայան և ստուդիայի այլ վարպետներ[10]։
  • 2017 – Մոսկվայում՝ Կինոարվեստի Ս. Մ. Էյզենշտեյնի անվան գրադարանում բացվել է Նինա Վինոգրադովայի և Մարինա Կուրչևսկայայի ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվել են անիմացիոն ֆիլմերի էսքիզներ և կերպարներ, գծանկարներ, գրաֆիկա և փայտե տիկնիկներ[11]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 377—378. — 816 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]