Կրեատին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կրեատին
Creatin.svg
Քիմիական բանաձև C₄H₉N₃O₂
Մոլային զանգված 131,069 զանգվածի ատոմական միավոր[1] գ/մոլ
Քիմիական հատկություններ
Դասակարգում
CAS համար 57-00-1
PubChem 586
EINECS համար 200-306-6
SMILES
ЕС 200-306-6
RTECS MB7706000
ChEBI 566
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Կրեատին (ֆր.՝ creatine, հուն.՝ χρεας՝ միս), N—մեթիլ-գուանիդինքացախաթթու, օրգանական նյութ։ Մոլային զանգվածը՝ 131, 44, հալման ջերմաստիճանը՝ 315 °C։ Լուծվում է տաք ջրում, քիչ քանակությամբ նաև սպիրտում, չի լուծվում եթերում։ Հանքային թթուների ազդեցության տակ վեր է ածվում լակտամի՝ կրեատինինի։ Հիմնային միջավայրում կրեատինը քայքայվում է միզանյութի և մեթիլգլիցինի։ Կրեատինը բացահայտել է (1835 թվական) ֆրանսիացի գիտնական Մ. Շևրյոլը՝ կծկվող մկանների մզվածքում։ Պարունակվում է բոլոր ողնաշարավոր կենդանիների մկաններում, քիչ քանակությամբ՝ նաև նյարդային հյուսվածքներում, արյան մեջ, լյարդում, երիկամներում։ Օրգանիզմում կրեատինիի կենսասինթեզն իրականանում է գլիցին, արգինին և մեթիոնին ամինաթթուներից։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 creatine
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 683 CC-BY-SA-icon-80x15.png