Կանո Յասունոբու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կանո Յասունոբու
ճապ.՝ 狩野安信
KoreanEmbassy1655KanoTounYasunobu.jpg
Ծնվել էհունվարի 10, 1614(1614-01-10)[1]
ԾննդավայրԿիոտո, Ճապոնիա[2]
Վախճանվել էհոկտեմբերի 1, 1685(1685-10-01)[1] (71 տարեկանում)
Մահվան վայրԷդո, Toshima District, Musashi Province, Tōkaidō, Ճապոնիա
ՔաղաքացիությունՃապոնիա
Մասնագիտություննկարիչ
ՈւսուցիչIngen?
ԱշակերտներՀանաբուսա Իտտյո, Kanō Shōun? և Kanō Munenobu?
ՀայրԿանո Տականոբու
ԱզգականներKanō Masunobu? և Kanō Tsunenobu?
Kanō Yasunobu Վիքիպահեստում

Կանո Յասունոբու (ճապ.՝ 狩野 安信, հունվարի 10, 1614(1614-01-10)[1], Կիոտո, Ճապոնիա[2] - հոկտեմբերի 1, 1685(1685-10-01)[1], Էդո, Toshima District, Musashi Province, Tōkaidō, Ճապոնիա), Էդո ժամանակաշրջանի ճապոնացի նկարիչ, Կանո գեղարվեստի դպրոցի վարպետ: Աշխատել է նաև Էյսին և Բոկուսինսայի կեղծանուններով: Կանո Յասունոբուն Կանո գեղարվեստի դպրոցի նկարիչներ Կանո Տանյուի և Կանո Նաոնոբուի կրտսեր եղբայրն է, Կանո Տականոբուի որդին և հռչակավոր Կանո Էյտոկուի թոռը: Կանո Յասունոբուն մեծ հռչակ է ձեռք բերել ոչ թե գեղանկարչության շնորհիվ, այլ իր գրական աշխատանքի՝ Գադո Յոկեցու գրքի շնորհիվ, որը հանդիսանում է Կանո դպրոցի գեղանկարչության և ավանդույթների ուսումնական ձեռնարկ:

Կյանք և ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կանո Յասունոբուն ծնվել է 1614 թվականի հունվարի 10-ին Կիոտոյում: Նա Կանո դպրոցի վարպետ Կանո Տականոբուի երրորդ ամենակրտսեր որդին էր[3]: Նրա ավագ եղբայրը Կանո Տանյուն դարձավ դպրոցի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկը, այն բանից հետո, երբ երիտասարդ տարիներին մեկնեց Էդո քաղաք և դարձավ սյոգունատ Տոկուգավայի առաջին պաշտոնական գեղանկարիչը[4][5]: Շուտով ավագ եղբորը միացավ միջնեկ եղբայրը՝ Կանո Նաոնոբուն, որը նույնպես ստացավ գոյո էսիի (սյոգունատին կից պալատական գեղանկարիչ) հատուկ կարգավիճակ[5]: Կիոտոյի Կանոյի դպրոցը ղեկավարում էր Կանո Տականոբուն, այնուհետև նրա մահից հետո Կանո Միցունոբուն: Որդու՝ Միցունոբու Կանո Սադանոբուի մահից հետո նա Յասունոբուին ընտրեց որպես իր իրավահաջորդ և Կիոտոյի դպրոցի ղեկավար: Սակայն 1640-ական թվականներին Յասունոբուն տեղափոխվեց Էդո, իր եղբայրների մոտ, որտեղ ստացավ գոյո էսիի կարգավիճակ՝ մնալով Կիոտոյի դպրոցի մասնաճյուղի պաշտոնական ղեկավար[6]:

Ենթադրվում է, որ գեղանկարչության մեջ Յասոնոբուն ավելի պակաս հմուտ էր, քան իր եղբայրները, մինչդեռ նա ջանասիրաբար ուսումնասիրում էր իր նախորդների ժառանգությունը և կատարում նրանց աշխատանքների ճշգրիտ վերարտադրություններ` ուսումնասիրելով գեղանկարչության տեխնիկան: Նրա գունային աշխատանքները հիշեցնում էին Կանո Տանյուի ոճը, իսկ միագույն թանաքով ստեղծագործությունների տեխնիկան իր մեջ ավելի շատ պարունակում էր ռեալիզմի առանձնահատկություններ[3]: Նրա ամենակարևոր աշխատանքները դարձան ոչ թե գեղանկարչական ստեղծագործությունները, այլ 1680 թվականին ստեղծված «Գեղանկարչության գաղտնի մեթոդը» (ճապ.՝ 画道要訣 Գադո Յոկեցու)[7][8] գրական հետազոտական աշխատանքը: Գիրքը իրենից ներկայացնում էր ուսումնական ձեռնարկ նկարիչների համար, այնտեղ ներկայացված էր նաև դպրոցի պատմությունը և նկարագրված էր վարպետների կյանքն ու գործունեությունը: Մինչև այս գրքի հրատարակվելը Կանո դպրոցի ներկայացուցիչների կողմից գեղանկարչության տեխնիկան և գործելաոճը ուսուցման ընթացքում փոխանցվում էին միայն վարպետների և աշակերտների անձնական հաղորդակցման միջոցով, այդպիսով աշխարհագրորեն առանձնացված դպրոցի տարբեր մասնաճյուղերի միջև առաջանում էին էական տարբերություններ և շեղումներ ուսուցման մեթոդների դասավանդման ընթացքում[9]:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 https://artsandculture.google.com/entity/wd/m0vnpnqs
  2. 2,0 2,1 2,2 Union List of Artist Names — 2016.
  3. 3,0 3,1 Yasumura, 2006, էջ 48
  4. «Portrait of Kanô Tan'yû»։ e-museum: National Treasures and Important Cultural Properties of National Museums, Japan։ Վերցված է 2017-02-11 
  5. 5,0 5,1 Yasumura, 2006, էջ 44
  6. Gerhart, 2003, էջ 16
  7. Yamashita, 2004, էջ 75
  8. Addiss, 2006, էջ 248
  9. Jordan, 2003, էջեր 22–23