Լևոն Շաթրյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լևոն Շաթրյան
Ծնվել է 1880
Ծննդավայր Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն
Վախճանվել է սեպտեմբերի 28, 1938(1938-09-28)
Վախճանի վայր Բուխարեստ, Ռումինիա
Մասնագիտություն գրող, հրապարակախոս և երգիծաբան
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ
Կրթություն Կեդրոնական վարժարան
Աշխատավայր Պահակ

Լևոն Շաթրյան, Սիլվիա-Մարիա․ (1880, Կոստանդնուպոլիս- 1937 թվական, սեպտեմբերի 28, Բուխարեստ), հայ գրող-երգիծաբան, հրապարակախոս։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Կեդրոնական վարժարանը։ Զբաղվել է մանկավարժությամբ։ 1920-1922 թվականներին խմբագրել է (Ե․ Օտյանի հետ), «Շավիղ-Իգնատ աղա» երգիծական շաբաթաթերթը։ 1922 թվականից հաստատվել է Բուխարեստում։ «Նոր արշալույս» և «Պահակ» թերթերում «Չորս հովերեն» խորագրի տակ տպագրած հոդվածներով ծաղրել է տիրող հոռի բարքերը, աղայական մտայնությունը, դատապարտել Թուրքիայի հայատյաց քաղաքականությունը, ֆաշիզմը, նորաստեղծ Խորհրդային Հայաստանի հակառակորդներին։ Հրատարակվել են նրա «Ցավին տունը» երկը, «Բերայի հովարտաները» (1913) երգիծական նովելը։ Հիշատակելի է Շաթրյանի «Բաբելոնի աշտարակը» կատակերգությունը (բեմ Բուխարեստում, 1936), որտեղ ծաղրված են գաղութահայ «փանջունիները»։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 412 CC-BY-SA-icon-80x15.png