Լևոն Թումանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լևոն Փիլիպոսի Թումանյան
Լևոն Փիլիպոսի Թումանյան
Tumanyan Lev Fil2.jpg
Ծնվել է1869, Աշտարակ, Հայաստան
ԾննդավայրԱշտարակ, Հայաստան
Մահացել է1942, Աշտարակ
Մահվան վայրԱշտարակ, Հայաստան
ԱզգությունՀայ
ԿրոնՀայ Առաքելական եկեղեցի
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ
Ծնողներհայր՝ Փիլիպոս Նիկողոսի Թումանյան
Զբաղեցրած պաշտոններՌուսական կայսրության պետ. դումայի անդամ
Քաղաքական կուսակցությունԿադետներ
Ստորագրություն
Tumanyan Signature.jpg

Լևոն Թումանյան, ցարական Ռուսաստանի Առաջին Պետական Դումայի պատգամավոր։ Ծնվել է 1869 թ. Աշտարակում։ Սահմանադրական Ժողովրդավարական Կուսակցության անդամ (Ժողովրդական Ազատության կուսակցություն), Կադետներ։ Իրավաբան, մասնավոր փաստաբան։ Որպես դատապաշտպան նա հանդես է եկել Երևանում, Էջմիածնում, Ալեքսանդրապոլում, Նոր Բայազետի գավառում, Թիֆլիսում, Բաքվում, իսկ ավելի հաճախ՝ Աշտարակում։ Իր գործունեությամբ նա մեծ հեղինակություն էր վայելում ամենուրեք։

Ստորագրել է 1906 թվականի հուլիսի 10 - ի «Վիբորգյան մանիֆեստ»-ը։ Ազատազրկվել է Քրեական Կարգի 129 հոդվածի 1 - ին մասի 3 և 51 կետերով։

Հետագայում զբաղվել է մասնագիտական գործունեությամբ։

Մահացել և թաղվել է Աշտարակում 1942 թ., ընտանեկան գերեզմանատանը։

Могила Левона Филипповича Туманяна.JPG

Փաստաբանական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png Քասախ գետը Աշտարակի և, ընդհանրապես, ամբողջ Արարատյան դաշտի համար հանդիսացել է կենսական երակ և գոյության հիմք: Աշտարակի ջրի քանակի դեմ միշտ բողոքավոր են եղել ցածի գյուղերը, նամանավանդ երաշտ տարիները, երբ Քասախի ջուրը զգալի չափով նվազել է, բայց նրանց այդ բողոքը միշտ էլ մնացել է անհետևանք. վերջապես` 1912 թվին Էջմիածինը և Ղզլթամիր գյուղը միասին պաշտոնապես բողոք են ներկայացրել, պահանջելով, որ սահմանափակվի Աշտարակի իրավունքը, որովհետև Աշտարակի հողերը մեծ առատությամբ ոռոգվում են, իսկ ցածը իրենց ցանքերը չորանում են.նամանավանդ` երաշտ տարիները:Աշտարակի վաղեմի իրավունքի և գյուղի շահերի պաշտպանը «Անդրկովկասի ջրերի օգտագործման իրաունքի որոշող գլխավոր ատյանում» հանդիսացել է գյուղի հասարակության հավատարմատար, պետական դումայի անդամ, Վիբորգի հայտնի կոչը ստորագրող` աշտարակցի հմուտ փաստաբան Լևոն Թումանյանը, իսկ Ղզլթամիրի շահերը պաշտպանելու համար Թիֆլիսից հատկապես հրավիրված է եղել Էջմիածնի սինոդի պռոկուռորի եղպայր, փաստաբան Կանչելլին:Գործը քննվել է Երևանում, 1914 թվի փետրվարի քսանութին: Աշտարակը շահել է:
- Երվանդ Շահազիզ- Աշտարակի պատմությունը. Երևան 1987
Aquote2.png


«Մի դատավարության ժամանակ, ակնհայտ կեղծ փաստեր մեջբերելու համար, Լևոնն ապտակում է հակառակ կողմի դատապաշտպանին` դատարանին ասելով. «Իմ արարքը քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժ է, առավելագույնը տուգանք տասը ռուբլու չափով, խնդրեմ, ստացեք և շարունակեք դատավարությունը»: Ս.Տեր-Սիմոնյան- Աշտարակի ժողովրդական տեղանունների բառարան. Երևան, 2008