Լյուքսեմբուրգի բանկային համակարգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Լյուքսեմբուրգի բանկային համակարգը համարվում է Լյուքսեմբուրգի ամենամեծ տնտեսական համակարգը: Բանկային համակարգի կառավարումը հանձնված է Լյուքսեմբուրգի կենտրոնական բանկին և ֆինանսական ոլորտի վերահսկողության հանձնաժողովին: Լյուքսեմբուրգում գրանցված բանկերի մեծամասնությունը գրանցված է «Լյուքսեմբուրգի բանկերի և բանկիրների ասոցիացիայում»:

Բանկային համակարգի բնութագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2010 թվականի հոկտեմբերի 31-ի տվյալներով Լյուքսեմբուրգում գրանցված էր 148 բանկ: Բանկերի մեծ մասը պատկանում է օտարերկրյա հաստատություններին, իսկ տեղական բանկերը հինգն են: Ամենից շատ գրանցված են բանկեր Գերմանիայից (44 բանկ): Ընդհանուր Եվրոպայից գրանցված է 123 բանկ (այդ թվում երկու բանկ Ռուսաստանից, 13՝ Ասիայից, 10՝ Ամերիկայից)[1]։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին բանկային համակարգի ողջ կարողությունը կազմում էր 777,218 մլրդ եվրո[2]։ Բանկերի թիվը 2000 թվականի համեմատ նվազել է 1/4-ով, սակայն ակտիվների ծավալը 20 % աճել է[3]։ 2008 թվականին մասնավոր բանկերի թիվը հասավ 43-ի, որը 30-ով շատ է 1999 թվականին գրանցված թվից: Այս բաժնում աշխատող մարդկանց թիվը 28,3%-ով գերազանցում է 1999 թվականի թվաքանակին[4]։ 2008 թվականին բանկերի բաժնում աշխատում էր 27'208 մարդ, որը կազմում է Լյուքսեմբուրգի բնակչության աշխատունակ հասարակության 7,5%-ը: 2011 թվականից Լյուքսեմբուրգի բանկային համակարգը սկսել է ակտիվ քաղաքականություն Չինաստանից յուանով դրամական հոսքեր ներգրավելու միջոցով։ 2013 թվականի դրությամբ Լյուքսեմբուրգում կուտակվել է մոտ 62 միլիարդ յուան և Լյուքսեմբուրգի ֆոնդային բորսայում վաճառվել է մոտ 39 միլիարդ յուան[5]։

Օֆշորային բանկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լյուքսեմբուրգը օտարերկրյա բանկերի համար օֆշորային գոտի է, քանի որ այն ունի մի քանի առավելություն՝ կայուն քաղաքական համակարգ և օրենսդրություն, բանկերի և ոչ բանկային ֆինանսական միջնորդների կողմից առաջարկվող ծառայությունների լայն շրջանակ, ֆինանսիստների, իրավաբանների և խորհրդատուների որակավորման բարձր մակարդակ, բանկի հաճախորդների մասին տեղեկատվության գաղտնիություն: Այս առավելությունը հնարավորություն է տալիս Լյուքսեմբուրգում տեղակայված խոշոր բանկերին ունենալ արտասահմանում բանկերի և ընկերությունների մասնաճյուղային ցանց[6]։

Բանկային գաղտնիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լյուքսեմբուրգը ակտիվորեն պահպանում է բանկային գաղտնիքիները պահելու իրավունքը: Եվրամիության անդամ խոշոր երկրները պահանջում են բանկային գաղտնիքի կանոնադրության փոփոխություններ այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են է Լյուքսեմբուրգը, Բելգիան և Ավստրիան, որպեսզի այս երկրները չկարողանան խուսափել հարկերից: Սակայն Լյուքսեմբուրգը չի ընդունում այդ որոշումը, քանի որ վախենում է փողի արտահոսքից դեպի Շվեյցարիա[6]։ 2009 թվականին Լյուքսեմբուրգի ֆինանսների և բյուջեի նախարար Լյուկ Ֆրիդենը խոսել է բանկային օրենքների խախտման կասկածի դեպքում, ինչպես նաև հարկային օրենքների խախտման կասկածի դեպքում այլ երկրների հետ տեղեկատվության փոխանակման մասին[7]։

Խնայողական հարկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համաձայն Եվրամիության 2005 թվականի հուլիսի հրահանգի, Լյուքսեմբուրգում, Ավստրայում և Բելգիայում ներդրվել է խնայողական հարկ, որը գանձվում է այս երեք երկրների բանկերում տոկոսային եկամուտների հաշվին: Մինչ 2008 թվականի հուլիսը այդ հարկը հավասար էր 15%-ի, 2011 թվականի հուլիսից այն կազմել է 20%, իսկ օգոստոսից՝ 35%: Հարկը չի տարածվում այն հաճախորդների հաշիվների վրա, որոնք չեն հանդիսանում Եվրամիության բնակիչներ[8]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Количество банков Люксембурга по странам происхождения» (անգլերեն)։ Комиссия по надзору за финансовым сектором։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-06-ին։ Վերցված է 2010-12-09 
  2. «Общий баланс банков Люксембурга» (անգլերեն)։ Комиссия по надзору за финансовым сектором։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-06-ին։ Վերցված է 2010-12-09 
  3. «Развитие ситуации в банковском секторе за последние годы» (անգլերեն)։ Комиссия по надзору за финансовым сектором։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-06-ին։ Վերցված է 2010-12-09 
  4. «OECD.StatExtracts» (անգլերեն)։ Организация экономического сотрудничества и развития։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-21-ին։ Վերցված է 2010-12-09 
  5. Соперничество Швейцарии и Люксембурга за обслуживание финансовых потоков в юанях перешло на новый уровень.
  6. 6,0 6,1 Вачнадзе Г. Н. Банки // Деловой Люксембург. — М.: Агентство Бизнес Пресс, ИНФОРМВЭС МЭРТ РФ, 2007. — 128 с. — ISBN 5-900034-43-7
  7. «Люксембург согласился пересмотреть законы о банковской тайне»։ Lenta.ru։ 13 марта 2009 года։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-06-ին։ Վերցված է 2010-12-09 
  8. «Налог на сбережения» (անգլերեն)։ Ассоциация банков и банкиров Люксембурга։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-06-ին։ Վերցված է 2010-12-09