Իրինա Աբենդրոտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իրինա Աբենդրոտ
Irene abendroth.jpg
Բնօրինակ անունգերմ.՝ Irene Abendroth
Ծնվել էհուլիսի 14, 1872(1872-07-14)[1][2][3]
Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա[1]
ԵրկիրFlag of Austria.svg Ավստրիա
Մահացել էսեպտեմբերի 1, 1932(1932-09-01)[1][2][3] (60 տարեկանում)
Վայդլինգ, Կլոստերնեոբուրգ, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա
Ժանրերօպերա
Մասնագիտություներգչուհի, օպերային երգչուհի և երաժշտության ուսուցիչ
Երգչաձայնկոլորատուրային սոպրանո
Գործիքներվոկալ
Irene Abendroth Վիքիպահեստում

Իրինա Աբենդրատ (հուլիսի 14, 1872(1872-07-14)[1][2][3], Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա[1] - սեպտեմբերի 1, 1932(1932-09-01)[1][2][3], Վայդլինգ, Կլոստերնեոբուրգ, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա), ավստրիացի օպերայի երգչուհի, երաժշտական ուսուցիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Սելեզիից գաղթած ընտանիքում։ Արդեն 8 տարեկան հասակում տարբերվում էր հազվագյուտ երաժշտական ձայնով։ Երգել սովորել է Վիեննայում՝ Աուրելի Եգեր-Վիլչեկի մոտ։ Հետո զբաղվել է վոկալով Միլանում (Իտալիա)` Ֆրանչեսկո Լամպերտիի և Կլեոֆոնտե Կամպանինի մոտ։ 1888 թվականին կատարեց իր դեբյուտը Կարլսբադում համերգ կատարելով։

1889 թվականին 17-ամյա երգչուհին հաջողությամբ դեբյուտ կատարեց օպերայի ասպարեզում։ 1889 թվականին ստացավ հրավեր Մյունխենից և Ռիգայից։ Դրանից հետո նա նորից վերադարձավ Վիեննա, որտեղ նա մնաց 1894-1899 թվականներին։ Օպերայի ռեժիսոր Գուստավ Մելերի հետ հակասությունից հետո 1899 թվականին թողեց Վիեննան և մեկնեց Վիեննայի թագավորական օպերայի թատրոն՝ Դրեզդենում։

1899 թվականից 1908 թվականներին Իրինա Աբենդրոտը եղել է Դրեզդենի արքայական օպերայի երգչուհի։ Շատ է գնահատել Ջակոմո Պուչչինիի արվեստը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Adam Mrygoń: Abendroth Irene Encyklopedia Muzyczna PWM. Część biograficzna t. I, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1979 ISBN 83-224-0113-2
  • Thomas Thaller: Irene Abendroth. Ein Fragment ihrer Künstlerlaufbahn. Mit 56 Photographien der Künstlerin. E. Pierson, Dresden 1904
  • Bruno Volger (Hrsg. u. Red.): Sachsens Gelehrte, Künstler und Schriftsteller in Wort und Bild nebst einem Anhang: «Nichtsachsen». Gohlis Verlagsbuchhandlung, Leipzig 1907/08
  • Hans Schnoor: Dresden — 400 Jahre deutsche Musikkultur. Zum Jubiläum der Staatskapelle und zur Geschichte d. Dresdner Oper. (Hrsg. Erhard Bunkowsky). Dresdener Verlagsgesellschaft, Dresden 1948
  • Felix Czeike: Historisches Lexikon Wien, Band 1. Verlag Kremayr & Scheriau, Wien 1992, S. 4, ISBN 3-218-00543-4.
  • Österreichisches Biographisches Lexikon 1815—1950. Band 1 (Lfg. 1) Wien 1993, ISBN 3-7001-1327-7