Իմ բոլոր երեխաները

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Իմ բոլոր երեխաները
All My Children
All My Children logo 2013.png
«She's holding her baby, she just doesn't know it yet»
Ժանրհեռուստադրամա և Հեռուստատեսային կենտրոն
ՍտեղծողՉեռնոգորիա
ԵրկիրFlag of the United States.svg ԱՄՆ
Լեզուանգլերեն
ՌեժիսորՔեյսի Չայլդ, Սթիվեն Ուիլֆորդ, Մայքլ Վ. Պոմարիկո
Գլխավոր
դերերում
Susan Lucci?, Rebecca Budig? և Daniel Cosgrove?
ՍցենարիստԴեյվիդ Կրայցման, Քրիստոֆեր Նապի
ՕպերատորԳրեգ Մելթոն, Ջեֆ Էնջել
Եթերաշրջանների քանակ43
Սերիաների քանակ10 755
Էկրաններին էհունվարի 5, 1970-ից
ՀեռուստաալիքAmerican Broadcasting Company[1], Hulu[2], ITunes[2] և The Online Network?
ԸնկերությունABC The Online Network
ԴիստրիբյուտորAmerican Broadcasting Company
ՊարգևներGLAAD Media Award և Daytime Emmy Award for Outstanding Drama Series?
Պաշտոնական կայքէջ

Իմ բոլոր երխաները (անգլ.՝ All My Children), ամերիկյան հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է ABC ընկերության կողմից սկսած 1970 թվականից՝ երկուշաբթիից ուրբաթ: Հեռուստասերիալի կրկնությունը ցուցադրվում էր հանգստյան օրերին, երեկոյան ժամերին: Սերիալի գործողությունները ստեղծվել են Ագնես Նիքսոնի կողմից; Գործողությունները կատարվում էր Պենիսիլվանիայի Սոճու պուրակում, որը Ֆիլադելֆիայի արվարձաններից էր: Թողարկման ողջ ընթացքում գլխավոր դերը՝ Էրիկա Քեյնի խաղացել է Սյուզան Լուչիին, պերսոնաժ, որը համարվում է հին կինոյ պատմության մեջ լավագույն և հայտն դերասանուհին[3]: Սկզբնական սերիաները պատկանում էր` Creative Horizons Inc.-ին, որը պատկանում էր Ագնես Նիքսոնին և նրա ամուսնուն` Բոբին: 1975 թվականի հունվարին սերիալը գտնվում է ABC ընկերության տնօրինության տակ[4]: Սերիալի նախնական տևողությունը 30 րոպե էր, բայց 1977 թվականի ապրլին սերիալը երկարեցրեցին միջև 1 ժամ տևողության:1975 թվականի հունիսից 1 շաբաթ սերիալը ցուցադրվեց մեկ ժամ տևողությամբ: Սկզբում սերիալը նկարահանվել է Նյու-Յորքում, Սկսած 2009 թվական դեկտեմբերից սերիալը պետք է նկարահանվեր Լոս Անջելեսում[5]: 2010 թվականց սերիալը ցուցադրվել է բարձր որակով: Սերիալը 4-րդ օճառային օպերան է, որը ցուցադրվել բարձր որակով[6]: Ինչ որ ժամանակ առաջ դրաման ամենահայտնին էր Ամերիկայում: 70-անց տղամարդիկ կազմում էին հեռուստադիտողների 30%-ը[7]: 1978-ից 1979 թվականին սերիալը ամենահայտնին էր հեռուստատեսությունում: 80-ականների վերջում և 90-ականների սկզբում «Իմ բոլոր երեխանները» իր հայտնիությամբ զբաղեցնում էր երկրերդ հորիզոնականը: Ռութ Ուրկի մահվանից հետո, 2005 թվականի հունվարին Սյուզան Լուչին և Ռեյ Մակ Դոնալդը մնում են սերիալի գլխավոր դերասանները:Միաժամանակ Ռեյը հայտարարում է, որ դուրս կգա սերիալից այն ժամանակ երբ նկարահանումները կկատարվի Լոս Անջելեսում: Սյուզան Լուչի շարունակում է նկարահանվել սերիալում: 2008 թվականի նոյեմբերի 12-ին թողարկվում է սերիալի 10000 սերիան[8]: 2011 ապրիլի 14-ին ABC ընկերության տնօրենը`Բրայն Ֆրոնսը հայտարարել է նկարահանման ավարտի մասին: Վերջին սերիալ եթեր է դուրս եկել 2011 թվականի սեպտեմբերի 23-ին[9]: Շուտով, այդ հայտարարությունց հետո Prospect Park ընկերությունը հայտարարում է որ գնել է թույլատվությունը, սերիալի նկարահանումները շարունակելու համար: Բայց մինջ այդ նկարահանումները սառեցված են եղել մինջև 2012 թվական դեկտեմբեր: 2013 թվականի հունվարի 7-ից ստուդիան պաշտոնապես հայտարարեց, որ վերսկսսվում են սերիալի նկարահանումները, որը միանգամից կցուցադրվի և կտեղադրվի համացանցում սկսած 2013 թվականի ապրիլից, որի հետ միաժամանակ կցուցադրվի «Մի կյանք,որը պետք է ապրել» սերիալը[10]: 2013 թվականի հունիսի 26-ից կաբելային հեռուստաալիք`OWN: The Oprah Winfrey Network-ը շոուի համար ձեռք էր բերել թույլատվություն 40 սերիան ցուցադրոլու համար, սկսած հունիսի 15-ից[11][12]: 2013 թվականի նոյեմբերից սերիալի ցուցադրումը դադարեցվում է առաջին սեզոնի թողարկումից հետո[13][14]:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1970-ականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1960 թվականին Ագնես Նիքսոնը`«Ուղղորդված լույս» սերիալի սցենարիստներից մեկը, փորձում էր վաճառել «Իմ բոլոր երեխաները» սերիալը NBC ընկերությանը, որից հետո CBS-ին, իսկ հետո նորից NBC-ին:Չնայած սերիալի գրանցած հաջողություններին և հովանավորների աջակցությանը սերիալը հեռարձակվել է միայն 1970 թվականից: Նիքսոնը փորձում էր ստեղծել այնպիսի «օճառային» սերիալը, որը կլիներ ժամանակակից և կշոշափեր սոցիալական տարբեր հարցեր[15]: Սերիալի գործողությունները կատարվում են մի քանի անձանց շուրջ` Ֆիբի Թեյլոր (Ռութ Ուորիք)- հարուստ աղջիկ, որը իրեն համարում էր «Սոճու հովտի թագուհի», Մոնա Քեյն (Ֆրենսիս Հեֆլին)-միայնակ մայր և իր աղջիկը Էրինա Քեյն պրիմադոննան (Սյուզան Լուչի): Ամենասկզբում սերիալում պատմվում էր երիտասարդ սիրո մասին, Քանի որ ABC ընկերությունը ցանկանում էր գրավել երիտասարդ հեռուստադիտողներին[15]: Սերիալը ունիկալ այնքանով, որ առաջինն էր որտեղ քննարկվում էր Վիետնամական պատերազմը: Սերիալը ստացել է 1972 թվականին առաջին Էմմի մրացանակը: 1973 թվականին Էրիկան որոշում է աբորտ անել, և դա առաջին անգամ ցուցադրվում է հեռուստատեսությամբ[16] Այս էպիզոդի մասին խոսակցությունները սկսել են նկարահանումներից մի քանի ամիս առաջ[17]:

1980-ականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

80-ականներին սերիալը հասավ իր բարձրակետին[18]: Ամռանը Ջեսին և Ջենին Նյու Յորքում համարվում էին ամենաքննարկված դերերը սերիալի պատմության մեջ[19]: 1983 թվականին սերիալում շոշափվում էր արգելված թեմա`հոմոսեքուալիզմի մասին: Բացի այս շինծու օպերայից, ոչ մի այլ սերիալում չի քննարկվել այդ թեման[20]: Սերիալում նաև քննարկվել է առաջին անգամ նարկոտիկների օգտագործման և հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննարկվել է ՍՊԻԴ-ի մասին թեմաներրը:

Սուսան Բլանչարդը և Չարլիս Ֆրանկը 1974 թվականին

1990-ականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1989 թվականից սերիալը զբաղեցնում էր 4-րդ տեղը օճառային օպերանների շրջանում: 1990-ական թվականներին այն զբաղեցնում թր արդեն 3-րդ հորիզոնականը: 1987 թվականին Մեգան Մակ Թավիշը դառնում է այդ սերիալի սցենարիստը: Սերիալում շոշափվում էր այնպիսի խնդիրներ, ինչպիիսն էր լեյկեմիան, ինցեստը, թոքերի քաղցկեղը, ռասիզմը: Սերիալի համար հեղաշրջման պատճառներից մեկը դարձավ այն հարցը, թե ով է Էրիկայի հայրը: Քենդալ Հարթը պարզեց,որ նրա մայրը Էրիկան է[21] : Էրիկան որոշեց, որ Քենդալը եկել է,որպեսզի վերժ լուծի:

Թեդ և Դիկսի զույգը դարձավ հայտնի հիմնականում սերիալում[22]:Ինչպես նաև սերիալում հայտնի էր Դմիտիրի և Էրիկա զույգը[23]:1994 և 1995 թվականներին սերալի վարկանիշը կտրուկ իջավ:Կեդի Մակլեյնը հեռանալով սերիալից,վերադարձավ 1996 թվականին: Դրանից հետո 1998 թվականին սերիալը անվանակոչվեց «վատագույն շինծու օպերա» ՄակԹավիշը կրկին հեռացվեց:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Joanna Miles Larry Keith All My Children 1972.JPG

1970-ականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1960 թվականին Ագնես Նիքսոնը, «Ուղղորդիչ լույսը» սերիալի սցենարիստներից մեկը, փորձում էր «Իմ բոլոր երոխաները» սերիալը վաճառել NBC ընկերությանը, հետո CBS, իսկ հետո նորից NBC-ին: Չնայաճ սերիալի գրանցած հաջողություններին սերիալը ցուցադրվում է միայն 1970 թվականից: Նիքսոնը ցանկանում էր ստեղծել այնպիսի «օճառ», որը կլիներ ժամանակակից և կներգրավեր սոցիալական հարցեր.[15]: Նա ցանկանում էր նաև հումոր մցնել սերիալի մեջ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Terrace V. Encyclopedia of Television Shows, 1925 through 2010McFarland & Company, 2011. — ISBN 978-0-7864-6477-7
  2. 2,0 2,1 'All My Children,' 'One Life to Live' online premieres set for April 29 // Zap2it — 2013.
  3. Уилсон (1986)։ Избранные биографии։ H.W. Wilson Company։ էջեր 128 (specific page) 
  4. Уэйкфилд: «Իմ բոլոր երեխաները», стр. 115. Doubleday & Company, 1976
  5. «Не больше чем слухи: Все мои дети теперь будут сниматься в Лос-Анджелесе»։ Soapcentral.com։ 4 августа, 2009։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-12-ին։ Վերցված է August 4, 2009 
  6. All My Children and One Life to Live to Go HD and Get More Space as Part of Relocation | Daytime Confidential
  7. Секс и пытки в полдень — TIME
  8. Логан Майкл (June 11, 2008)։ «Soaps News: One Life Celebrates No. 40 with Blasts from the Past»։ TVGuide.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-09-07-ին։ Վերցված է August 5, 2008 
  9. Голдберг Лесли (April 14, 2011)։ «ABC снимает с эфира "Все мои дети" и "Жизнь даётся для того, чтобы жить"»։ hollywoodreporter.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-12-ին 
  10. Brian Stelter (28 апреля 2013)։ «Two Classics of the Soaps Are Heading to the Web»։ Նյու Յորք Թայմս։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-30-ին։ Վերցված է 2013-04-29 
  11. Lynette Rice (2013-06-26)։ «OWN to air 'All My Children,' 'One Life to Live»։ Entertainment Weekly։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-01-ին։ Վերցված է 2013-06-27 
  12. Nellie Andreeva (2013-06-26)։ «OWN Picks Up OnLine Network’s ‘All My Children’ & ‘One Life To Live’»։ Deadline.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-01-ին։ Վերցված է 2013-06-27 
  13. Stanhope Kate (November 11, 2013)։ «All My Children Dead (Again), Cast Members Say»։ TV Guide։ Վերցված է November 11, 2013 
  14. «'All My Children' Canceled: Online Soap Not Returning»։ Huffington Post։ November 12, 2013։ Վերցված է November 12, 2013 
  15. 15,0 15,1 15,2 «Никсон, Агнес. U.S. Writer-Producer»։ museum.tv։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-12-ին։ Վերցված է 2007-07-06 
  16. Ленарт Дженнифер։ «Последний запрет»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-09-27-ին։ Վերցված է 2007-07-04 
  17. Гари Уорнер, Все мои дети: полный семейный альбом, стр. 115—119, ISBN 1-881649-45-8.
  18. Хайес Билл и Сьюзан։ «Как песочные часы»։ NAL Hardcover։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-12-ին։ Վերցված է 2007-09-06 
  19. «Горячее содержание: долгое лето в сериале Все мои дети»։ Soap Opera Digest։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-12-18-ին։ Վերցված է 2007-07-07 
  20. Ли харрингтон (2003)։ Гомосексуализм в сериале Все мои дети։ Blackwell Publishing։ ISBN 
  21. Кэтлин Трэйси (2003)։ Путеводитель по миру Баффи ...։ St. Martin's Press։ էջ 384։ ISBN 0-312-31258-X 
  22. Уэст Эбби։ «17 великих пар мыльных опер: Тед и Дикси»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 2008-01-29 
  23. Уэст Эбби։ «17 великих пар мыльных опер: Дмитрий и Эрика»։ Entertainment Weekly։ Վերցված է 2008-01-29