Jump to content

Էդուարդ Վիլդե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էդուարդ Վիլդե
էստ․՝ Eduard Vilde
Ծնվել էմարտի 4, 1865(1865-03-04)[1][2][3] կամ փետրվարի 20 (մարտի 4), 1865[4]
ԾննդավայրAvanduse Rural Municipality, Virumaa[4]
Վախճանվել էդեկտեմբերի 26, 1933(1933-12-26)[5][1][2][…] (68 տարեկան)
Վախճանի վայրՏալլին, Էստոնիա[5]
ԳերեզմանԱնտառային գերեզմանատուն
Մասնագիտությունդիվանագետ, գրող, լրագրող, երգիծաբան և քաղաքական գործիչ
Լեզուէստոներեն
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն և  Էստոնիա
ԿրթությունTallinn Kreis School?
ԿուսակցությունԷստոնիայի սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցություն
ԱմուսինLinda Vilde?
Изображение автографа
 Eduard Vilde Վիքիպահեստում

Վիլդե Էդուարդ (էստ․՝ Eduard Vilde, մարտի 4, 1865(1865-03-04)[1][2][3] կամ փետրվարի 20 (մարտի 4), 1865[4], Avanduse Rural Municipality, Virumaa[4] - դեկտեմբերի 26, 1933(1933-12-26)[5][1][2][…], Տալլին, Էստոնիա[5]), էստոնացի գրող։

Վաղ շրջանի գործերը կենցաղային են, հիմնականում՝ հումորիստական պատմվածք ֆելինտոններ են։ Վիլդեի «Դեպի անհյուրընկալ երկիր» (1896) վեպը պատմում է չքավոր գյուղացու ողբերգական ճակատագրի մասին, «Երկաթյա ձեռքեր» (1898) վեպը նկարագրում է պրոլետարիատի տառապանքները։ «Պատերազմը Մահտ բայում» (1902), «Երբ անիյացի գյուղացիները այցելեցին Տալլին» (1903) և «Մարգարե Մալասվետը» (1905—1908) պատմության եռերգության մեջ Վիլդե պատկերել է 19-րդ դարի 50-ական թթ․ վերջերի գյուղացիական շարժումն ընդդեմ ֆեոդ, ճնշման ու շահագործման։ «Բուրժուազիա, պրոլետարիատ և հեղափոխություն» (1905) հոդվածում Վիլդե աշխատավորներին կոչ է արել համախմբվել սոցիալիստական դրոշի տակ՝ ընդդեմ կապիտալիզմի։ Ստիպված տարագրվելով Ֆինլանդիա, շարունակել է պայքարը «Կաակ» («Անարգանքի սյուն», 1906) երգիծական ամսագրում։ 1906—1917 թվականներին եղել է Գերմանիայում, Դանիայում, Ամերիկայում։ 1913 թվականին Էստոնիայում լույս է տեսել «Քմծիծաղներ» պատմվածքների և ակնարկների ժողովածուն, «Տան ոգին» պիեսը, 1916 թվականին՝ «Մյաեկյուլցի կաթնավաճառը» վեպը։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո վերադարձել է հայրենիք։ Վիլդեն չի հասկացել Հոկտեմբերյան հեղափոխության նշանակությունը։ Գերմանիայում նացիստների իշխանության գլուխ անցնելուց (1933) և էստոնացի ֆաշիստների աշխուժացումից հետո կոչ է արել հակահարված տալ ֆաշիզմին։ Վիլդեի լավագույն գրքերն աչքի են ընկնում կոնֆլիկտների դրամատիզմով, գործողությունների լարվածությամբ, հուզական, կենդանի լեզվով։

Էդուարդ Վիլդեն հայերեն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 440
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էդուարդ Վիլդե» հոդվածին։