Զենոն Պետկևիչ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Զենոն Պետկևիչ
լեհ.՝ Zenon Pietkiewicz
Zenon Pietkiewicz (1111719).jpg
Ծնվել էմայիսի 27, 1862(1862-05-27)
ԾննդավայրRechitsky County, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էհուլիսի 3, 1932(1932-07-03) (70 տարեկան)
Վախճանի վայրՎարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն
ԳերեզմանՊովոնզկի գերեզմանատուն
Մասնագիտությունգրող և լրագրող
Լեզուլեհերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of Poland (1928–1980).svg Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն
ԿրթությունՎարշավայի համալսարանի իրավունքի և վարչության ֆակուլտետ
ԺանրերԱկնարկ
Zenon Pietkiewicz Վիքիպահեստում

Զենոն Պետկևիչ (լեհ.՝ Zenon Pietkiewicz, մայիսի 27, 1862(1862-05-27), Rechitsky County, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 3, 1932(1932-07-03), Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), լեհ գրող, լրագրող, հրապարակախոս, ազգագրագետ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հենրիկ Պետկևիչի և Պաուլինա Կրժիժանովսկու որդին է: Սովորել է Վարշավայի համալսարանում, որի հոգաբարձուներից մեկը եղել է քեռին՝ գրող Անտոնի Պետկևիչին, որը ստեղծագործել է Ադամ Պլուգ կեղծանվամբ։ Սկզբում ընդունվել է մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների ֆակուլտետ, սակայն ավարտել է իրավագիտության ֆակուլտետը: 1885 թվականից աշխատել է «Ռադոմսկոյ» թերթում[1]:

1887-1912 թվականներին համագործակցել է Վարշավայի «Պրավդա» թերթի հետ, որտեղ վարել է «Հորիզոնում» կոչվող գավառական կյանքի թեմաներին անդրադարձող սյունակը: Այնտեղ նրանք հրապարակեցին բացասական գրախոսություն՝ Յանկա Կուպալայի «Պատասխան երգ» պոեմի համար, որտեղ ասվում էր, որ բելառուսական գրականություն , որպես այդպիսին, չկա[2]: Բելառուսի «Նաշա Նիվա» թերթում Պետկևիչի գրախոսությունից հետո, վերջինս «Նիվա»-ի խմբագրություն է ուղարկել մի նամակ, որտեղ (բելառուսերեն լեզվով) գրված է եղել․ «Եթե ես ասել եմ, որ դեռ բելառուսական գրականություն չկա, ապա նշանակում է, որ չկա նրա անցյալը, բայց ես հավատում եմ կենդանի ժողովրդի ապագային: Ես կարծում եմ, որ դա ճիշտ չէ: Բելառուսական գրականությունը դեռևս ստեղծվում է, աճում է այդ ժողովրդից»[3][4]:

1889-1893 թվականներին գրել է «Եժենեդելնի օբոզրիվատել» թերթի համար[5]: 1891-1897 թվականներին հրատարակել է «Biblioteka Warszawska» («Վարշավայի Գրադարան») ամսագիրը[6]:

1900 թվականին եղել է Վարշավայի «Տնտեսագետ» ամսագրի խմբագիր: Մասնակցել է սոցիալիստական շարժմանը՝ որպես լեհական սոցիալիստական «Պրոլետարիատ» կուսակցության անդամ: Տեղափոխվելով Լոձ՝ աշխատել է որպես սոցիալական աշխատանքի խրախուսման ընկերության տնօրեն՝ միաժամանակ ակտիվորեն համագործակցելով «Վարշավայի կուրիեր»-ի հետ: Նրա նախաձեռնությամբ 1911 թվականին «Պատկերազարդ շաբաթաթերթ»-ի մեկ համարն ամբողջությամբ նվիրված էր Լոձին: 1913 թվականից եղել է Վարշավայի «Ոսկե եղջյուր» շաբաթաթերթի աշխատակից:

Թաղված է Պովոնզկախ գերեզմանատանը, Վարշավայում:

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Drogi wodne w Królestwie Polskiem i ich znaczenie gospodarcze [Text] / Zenon Pietkiewicz. ― Warszawa: Nakł. Tow-wa warszawskiego akc. handlu i żglugi, 1914. ― 60 с.
  • Zrzeszenia wiejskie ― dźwignia kultury i dobrobytu ludności wiejskiej [Text]: spółki, związki i kółka roln. / Zenon Pietkiewicz. ― Warszawa : [s. n.], 1907.
  • «Ogniwa» [Text]: myśli o naszej teraźniejszości / Zenon Pietkiewicz. ― Վարշավա: Տպագրիչ Ֆ. Բոգուցկովո, 1914. - 187, [2] с.
  • Wykształcenie fachowe w życiu ekonomicznem [Text] / Zenon Pietkiewicz. ― Warszawa : [s. n.], 1892* Odb. z «Bibl. warsz.». Szkice społeczne [Text] / Zenon Pietkiewicz. ― Warszawa : [s. n.], 1898
  • Sachalin [Text] / Vlas Mihajlovič Doroševič; W. Doroszewicz; Przeł. z ros. Zenon Pietkiewicz. ― Warszawa : [s. n.], 1899.
  • Siły i środki ludu naszego [Text] : zarys warunków ekonomicznych ludności włościańskiej w Królestwie Polskim / Zenon Pietkiewicz. ― Warszawa : [s. n.], 1905. — 262 с.
  • Stan przemysłu w Królestwie polskiem wedlug danych z. r. 1910 zawartych w VIII roczniku przemysłu i handlu Królestwa polskiego [Text] / Zenon Pietkiewicz. ― Վարշավա: Տպագրիչ Բոգուսլավսկովո, 1912:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Teofil Rewoliński ok. 1883 założył Gazetę Radomską (pierwsze polskojęzyczne pismo periodyczne ukazujące się na terenie Gubernia radomska|guberni radomskiej), wychodziła w latach 1884—1917 zmieniając w roku 1905 nazwę na «Głos Radomski».
  2. Наша Ніва, 1910, № 38
  3. Наша Ніва, 1910, № 46
  4. Алесь Смалянчук. Паміж краёвасцю і нацыянальнай ідэяй. Польскі рух на беларускіх і літоўскіх землях. — Гродна: Беларускае гістарычнае таварыства, 2001. — С. 272. — 332 с. — ISBN 985-417-345-1
  5. Tygodnik wydawany w Warszawie w latach 1866—1904 pod redakcją Adama Wiślickiego.
  6. Miesięcznik literacko-naukowy ukazujący się w Warszawie w latach 1841—1914, poczytny, utrzymujący przez cały czas swego istnienia wysoki poziom Biblioteka Warszawska.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Andrzej Kempa. Sylwetki łódzkich dziennikarzy i publicystów // Oficyna Bibliofilów, Łódź 1991, s. 32
  • Polski Słownik Biograficzny, t. 26 (W. Rukóyżo)
  • Słownik dziennikarzy polskich 1661—1945. Pod redakcją Wacława Zuchniewicza. ― W., Prasa Polska, 1983
  • Адам Мальдис. Адам Плуг // Мальдзіс А. І. Падарожжа ў XIX ст. ― Мн., 1969