Եկատերինա Գրադովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եկատերինա Գրադովա
ռուս.՝ Екатерина Георгиевна Градова
Ծնվել էհոկտեմբերի 6, 1946(1946-10-06) (72 տարեկան)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
ԿրթությունՄոսկվայի պետական լեզվաբանական համալսարան, ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա և Saint Tikhon Orthodox University of the Humanities?
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգությունռուս
Մասնագիտությունդերասանուհի և ուսուցչուհի
Ակտիվ շրջան1969-1992
Ամուսին(ներ)Անդրեյ Միրոնով
Երեխա(ներ)Մարիա Միրոնովա
Պարգևներ և մրցանակներԺողովուրդների բարեկամության շքանշան և ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ
IMDbID 0333569
Nuvola apps kview.png Արտաքին պատկերներ
Searchtool.svg Եկատերինա Գրադովա (լուսանկար)

Եկատերինա Գեորգիևնա Գրադովա (ռուս.՝ Екатерина Георгиевна Градова, հոկտեմբերի 6, 1946(1946-10-06), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի: ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1983):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկատերինա Գրադովան ծնվել է 1946 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Մոսկվայում, ճարտարապետ, պրոֆեսոր, Ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից-անդամ և լեռնագնաց Գեորգի Գրադովի (1911-1984, մահացել է Պամիր բարձրանալու ժամանակ սրտի կանգից)[1]) և Նիկոլայ Գոգոլի անվան թատրոնի դերասանուհի Ռաիսա Իվանովնա Գրադովայի (1923-2011)[2][3] ընտանիքում: Սովորել է Մոսկվայի օտար լեզուների ինստիտուտում, Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայում (կուրսի ղեկավար՝ Վասիլի Մարկով)[4]: 1971 թվականին ամուսնացել է դերասան Անդրեյ Միրոնովի հետ: 1973 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Մարիա Միրոնովա, ով նույնպես դարձել է կինոյի և թատրոնի դերասանուհի:

1969 թվականին Եկատերինա Գրադովան, որ սովորում էր Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի չորրորդ կուրսում, Մոսկվայի Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոնում խաղում է «Տաղանդներ և երկրպագուներ» ներկայացման գլխավոր դերում (Ա. Նեգինա): Այդ ներկայացումը բեմադրվել էր ռուսական թատրոնի ականավոր գործիչների կողմից. բեմադրող՝ Մարիա Կնեբել, նկարիչ՝ Յուրի Պիմենով, դերասաններ՝ Վ. Օռլովա, Գ. Կիրիլով, Վլադիմիր Սամոյլով, Գ. Անիսիմովա, Ալեքսանդր Լազարև, Մաքսիմ Շտրաուխ և այլք:

Որպես կինոդերասանուհի՝ Եկատերինա Գրադովան ճանաչման է արժանացել 1973 թվականին՝ «Գարնան տասնյոթ ակնթարթները» ֆիլմի էկրան բարձրանալուց հետո, որում նա կատարում է գլխավոր դեր՝ մարմնավորելով ռադիստ Քեթին:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հյարը՝ Գեորգի Ալեքսանդրովիչ Գրադով (1911-1984), ճարտարապետ,
  • Մայրը՝ Ռաիսա Իվանովնա Գրադովա (1923-2011), թատրոնի դերասանուհի:
  • Առաջին ամուսինը՝ Անդրեյ Միրոնով (1971-1976), դերասան[5],
    • դուստրը՝ Մարիա Միրոնովա (ծնվել է 1973 թվականի մայիսի 28-ին[6]), դերասանուհի,
      • թոռ՝ Անդրեյ Ուդալով-Միրոնով (ծնվել է 1992 թվականի հունիսի 4-ին),
  • Երկրորդ ամուսինը (1991 թվականից)՝ Իգոր Տիմոֆեև, նախկին ֆիզիկոս-միջուկաբան, զբաղվել է տեղեկատվական տեխնոլոգիաներով և աշխատել «ИнтерВИД» ընկերությունում, որը ղեկավարել է Եկատերինա Գրադովայի նախկին փեսան՝ Իգոր Ուդալովը: Եկատերինա Գրադովան ու Իգոր Տիմոֆեևը ծանոթացել են դեպի Օպտինա կղզի կատարած ուխտագնացության ժամանակ,
    • Որդեգիր՝ Ալեքսեյ Սուխովերկով (ծնվել է 1992 թվականին). պակադրությունից հետո Եկատերինա Գրադովան ու Իգոր Տիմոֆեևը տղային վերցրել են մանկատնից[7]:

Արվեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դերեր թատրոնում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի Սատիրայի ակադեմիական թատրոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1970 – «Ժամանակի գերի» – Վսևոլոդի կինը
  • 1970 – «Ներխուժում» – Ժաննա Բարբե
  • 1971 – «Балаганчик дона Кристобаля» – Ռոսիտա
  • 1972 – «Հաբը լեզվի տակ» – Սվետլանա
  • 1973 – «Տարօրինակ մարդ» – Մարիա
  • 1973 – «Մեծ տան փոքր կատակերգությունները»
  • 1973 – «Պեպի Երկարագուլպա» – Ֆրյոկեն Ռոզենբլյում
  • 1974 – «Թայտոջիլ» – թղթակից
  • 1974 – «Մենք 50 ենք»
  • 1974 – «Ապտակ» – Սենյա Սախարովա
  • 1975 – «Փրփուր» – Վիկտորինա
  • 1975 – «Վերանորոգում» – Զալեսկայա
  • 1978 – «Հաբը լեզվի տակ» – Սվետլանա
  • 1979 – «Ֆենոմեններ» – Լարիչևա
  • 1980 – «Խլահավի բույնը»
  • 1980 – «Տարօրինակ մարդ» – Նիխալ
  • 1981 – «Մոլեմսխուն դրամ» – Լիդիա Չեբոկսարովա
  • 1987 – «Վերջինները» – Սոկոլովա

Դերեր կինոյում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեռուստաներկայացումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1971 – Բասկերվիլների շունը (ֆիլմ-ներկայացում) – Բերիլ Ստեպլտոն
  • 1971 – Կանանց մենաստան (ֆիլմ-ներկայացում)
  • 1971 – Տաղանդներ և երկրպագուներ – Ալեքսանդրա Նեգինա
  • 1974 – Մեծ տան փոքր կատակերգությունները – սիրահարված
  • 1978 – Чао!
  • 1978 – Հաբը լեզվի տակ – Սվետլանա
  • 1987 – Խլահավի բույնը

Վավերագրական կինո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1998 – Նորագույն պատմություն: Գարնան տասնյոթ ակնթարթները 25 տարի անց – կամեո

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 28 հունիսի, 1982 թվական – Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան – խորհրդային հեռուստատեսային ֆիլմերի արտադրության գործում ունեցած ներդրման և «Գարնան տասնյոթ ակնթարթ» ֆիլմի ստեղծման գործում ակտիվ մասնակցության համար[8]
  • 1983 թվական – ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]